Μάλλον έχει χαλάσει η ζυγαριά. Δεν εξηγείται διαφορετικά πως ο σύντροφος Σάντσεθ είναι σοσιαλιστής καραμπινάτος και μπράβο του όταν δεν θέλει καμία εμπλοκή της Ισπανίας στη Μέση Ανατολή.
Αλλά από την άλλη γίνεται λιγότερο σοσιαλιστής όταν πουλάει όπλα με το τσουβάλι στην Τουρκία, η οποία (αν δεν κάνω λάθος) είναι μπλεγμένη στη Μέση Ανατολή έως τα μπούνια.
Η μία ερμηνεία είναι ότι ο σύντροφος Σάντσεθ θυμίζει λίγο την Μποφίλιου. Είναι βασικά «με τον άνθρωπο» και «με την ειρήνη».
Η άλλη είναι ότι ο σύντροφος τρεις σκασίλες έχει για την ειρήνη ή τον άνθρωπο και είναι απλώς με τους πελάτες του.
Κάτι πάντως συμβαίνει.
Και δεν θα αναρωτιόμουν ποτέ για έναν κοτζάμ σοσιαλιστή ηγέτη. Αλλά πολύ φοβάμαι πως κάπου χάνει η ζυγαριά.
Η οποία γενικώς δεν είναι και στα καλύτερά της. Στην Ελλάδα οι ομοϊδεάτες του συντρόφου Σάντσεθ είναι πολύ εκνευρισμένοι με «την κατάσταση των θεσμών» και «την κατάρρευση του κράτους δικαίου».
Εχουν λοιπόν βγει από τα ρούχα τους.
Αλλά τη μια εβδομάδα. Διότι την άλλη εβδομάδα ένα δικαστήριο βγάζει μια άλλη απόφαση που τους αρέσει για τις υποκλοπές ή τη Χρυσή Αυγή.
Και τότε το κράτος δικαίου είναι μια χαρά αφού η Δικαιοσύνη που συγκροτεί τη βάση της τήρησης του κράτους δικαίου παίρνει τις σωστές αποφάσεις και αποδεικνύει ότι υπάρχουν «δικαστές στην Αθήνα».
Τους οποίους προφανώς θα πρέπει να αποκτήσαμε στο ενδιάμεσο διότι την προηγούμενη εβδομάδα δεν τους είχαμε ούτε για δείγμα.
Κάτι συμβαίνει, λοιπόν.
Η μία ερμηνεία είναι ότι το κράτος δικαίου είναι περίπου σαν τα «μονά-ζυγά». Κυκλοφορεί ή καταρρέει εναλλάξ.
Η άλλη είναι ότι υπάρχει πρόβλημα με τη ζυγαριά. Δεν γίνεται κάθε φορά να σου βγάζει κι άλλο αποτέλεσμα.
Διότι αρνούμαι να δεχτώ ότι απλώς κάποιοι μας κοροϊδεύουν. Κανένας σοσιαλιστής δεν θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο.
Ακόμη περισσότερο που κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν θα έλεγε σήμερα καλαμπούρια για την κατάσταση των θεσμών, τη στιγμή που όλοι ανησυχούμε για το διεθνές δίκαιο που καταλύεται μόλις πλησιάσει τα σύνορα του Ιράν.
Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα καταπιεστικά καθεστώτα πρέπει να τα διώχνουν οι λαοί τους κι όχι οι γείτονες.
Σωστό. Κι αν μάλιστα οι θεσμοί του Ιράν βρίσκονταν σε καλύτερη κατάσταση δεν θα χρειαζόταν να στέλνουν οι άλλοι βομβαρδιστικά για τον Χαμενεΐ.
Θα έστελναν δικαστικό κλητήρα.
Αρκεί να είμαστε βέβαιοι ότι η Δικαιοσύνη θα βγάλει μετά τη σωστή απόφαση.
