Με ενδιαφέρον πληροφορούμαστε ότι ετοιμάζεται από την αντιπολίτευση, συζήτηση στη Βουλή, για το κράτος δικαίου και την «κρίση των θεσμών».
Μπράβο. Πολύ καλά κάνουν.
Μόνο που, πριν πάνε στη Βουλή, να πουν τον πόνο τους, προτείνω να κάνουν μια βόλτα από τον Βόλο.
Εκεί, ο περιφερειάρχης που είναι ΠαΣοΚ, εκλεγμένος με ψήφους (και) ΣΥΡΙΖΑ, απέκλεισε τον βασικό ομιλητή από την Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, που οργάνωνε η εκεί Ισραηλιτική Κοινότητα.
Γιατί; Επειδή λέει διαμαρτύρονταν κάτι «εαμικές οργανώσεις» (αγνοούσα ότι υπάρχουν…), διάφοροι τοπικοί συριζαίοι και μια διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, των ιδίων φρονημάτων.
Ο περιφερειάρχης του ΠαΣοΚ έγραψε το κράτος δικαίου εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
Κι αντί να στρατευτεί στην πρώτη γραμμή της ελευθερίας του λόγου, αντί να αναλάβει προσωπικά την περιφρούρηση του ομιλητή και της εκδήλωσης, αντί να καταδικάσει τους εαμικούς, τους συριζαίους και τη διδάσκουσα, στη δημόσια απαξία, απέκλεισε τον ομιλητή.
Περίεργο κράτος δικαίου είναι αυτό. Ένα κράτος στο οποίο ομάδες αγανακτισμένων επιβάλλουν με απειλές, ποιος θα μιλήσει και ποιος όχι.
Ένα κράτος, στο οποίο ομάδες τραμπούκων ορίζουν την έκφραση στον «δημόσιο χώρο».
Θυμίζω ότι η μέθοδος είναι παλιά. Εφαρμόστηκε τη δεκαετία του ’20, από τους Ιταλούς squadristi, που μετεξελίχθηκαν στο φασιστικό κίνημα του Μουσολίνι.
Ενώ, κάτι σχετικό ζήσαμε και την περίοδο 2012-2015, όταν οι «αγανακτισμένοι των πλατειών» πλάκωναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους.
Είμαι βέβαιος ή μάλλον θέλω να ελπίζω, ότι η ηγεσία του ΠαΣοΚ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, θα θελήσουν να βγάλουν από πάνω τους αυτήν την ξεφτίλα, κατά τη συζήτηση της Βουλής.
Δεν μπορείς να κόπτεσαι για το κράτος δικαίου στο Σύνταγμα και να σφυρίζεις αδιάφορα στον Βόλο. Ούτε γίνεται να υποδύεσαι τον δημοκράτη, εντός περιφέρειας Πρωτευούσης και τον squadristi εκτός.
Καλώς ή κακώς, το κράτος δικαίου και η δημοκρατία δε λειτουργούν με γεωγραφικούς περιορισμούς.
Ενδεχομένως, το ΠαΣοΚ να έχει ήδη διώξει τον ξαναμμένο περιφερειάρχη κι η φλογερή διδάσκουσα να έχει υποστεί τα δέοντα. Δεν το γνωρίζω.
Αλλά, αν υπάρχει πρόθεση να υποκινηθεί σήμερα ένα κοινωνικό κλίμα, αντίστοιχο της Ιταλίας του Μουσολίνι ή της Ελλάδας «των πλατειών», θέλω να ελπίζω ότι οι πραγματικοί θεσμοί και το υπαρκτό κράτος δικαίου δε θα το επιτρέψουν.
Θα επιβεβαιώσουν αντίθετα ότι είμαστε μια δημοκρατία, στην οποία ο καθένας μπορεί να μιλάει, όπου θέλει και για όποιο θέμα της επιλογής του.
Και σε όποιον δεν αρέσουν αυτά που ακούει, κανένα πρόβλημα. Μπορεί να κλείσει τα αφτιά του.
