Ζούμε μια καθολική αντίδραση του αγροτικού κόσμου προς την κρατική εξουσία και διακυβέρνηση χωρίς χρώματα και κομματισμούς.
Εκπέμπει SOS:
- Για την επιβίωση του πρωτογενή τομέα της οικονομίας, που συνδέεται άμεσα με τη βασική διατροφική αλυσίδα.
- Για την επιβίωση των αγροτικών νοικοκυριών που βιώνουν ιδιαίτερες δύσκολες συνθήκες.
- Για την επιβίωση της Περιφέρειας και της Υπαίθρου για να μην ερημώσουν τα χωριά.
- Για να μην τρώει η ακρίβεια την αγοραστική δύναμη των πολιτών και μάλιστα για τα βασικά είδη διατροφής.
Τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου είναι γνωστά. Δυστυχώς, όμως, δεν υπάρχει ούτε εθνικός σχεδιασμός, ούτε διαφάνεια, ούτε λογοδοσία στους θεσμούς που διαμορφώνουν τις πολιτικές (Υπουργείο- Οργανισμοί- Περιφέρειες κ.α). Το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ εξόργισε τους αγρότες. Οι ελάχιστοι εφιάλτες που παράνομα πήραν επιδοτήσεις, δεν μπορούν να αμαυρώσουν τους ανθρώπους του μόχθου. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι «λέει η λαϊκή ρήση». Οι τοπικές κοινωνίες πιστεύω οφείλουν να αντιδράσουν στο άδικο των καιρών μας. Η Περιφερειακή και η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να συνδράμει στον αγώνα του αγροτικού κόσμου. «Το Αθηναϊκό Κράτος» πρέπει να νιώσει την δύναμη και το δίκαιο των αγροτών και της υπαίθρου.
Τα αγροτικά μπλόκα σε όλη την Ελλάδα και τη Στερεά, δε θέλουν να φέρουν σε δύσκολες καταστάσεις μετακίνησης πολίτες και επαγγελματίες. Δεν έχουν όμως άλλο τρόπο για να εισακουστούνε. Να κοινωνικοποιήσουν τα δίκαια αιτήματα τους για το κόστος παραγωγής και το χάσμα των τιμών από το ‘χωράφι στο ράφι’ στην κατανάλωση. Η ενέργεια (πετρέλαιο – ηλεκτρική) κυριολεκτικά ροκανίζει τα εισοδήματα του αγροτικού κόσμου, αφού επιβαρύνει σημαντικά το κόστος παραγωγής. Αν ο πρωτογενής τομέας ερημώσει όλα τα προϊόντα διατροφής θα έρχονται από το εξωτερικό και η ακρίβεια θα παίρνει την «μπουκιά» από το στόμα του πολίτη. Είναι χρέος των περιφερειακών αρχών να συνδράμουν στον αγώνα των αγροτών. Τ.Α και Π.Α οφείλουν ενεργά, πρακτικά και όχι μονάχα με ευχές και ψηφίσματα, να συνδράμουν στον αγώνα των αγροτών. Η λειτουργία Περιφερειακών θεσμών για τον πρωτογενή τομέα με κύριο αντικείμενο τη διαχείριση του υδάτινου δυναμικού και των εγγειοβελτιωτικών έργων είναι άμεσα επιβεβλημένη. Οι Περιφερειάρχες Θεσσαλίας και Κρήτης ενεργούν και είναι ένα καλό παράδειγμα.
Είναι εντυπωσιακό η εξουσία να επικοινωνεί συνεχώς ότι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς αιτήματα έχουν οι αγρότες που ξεσηκώθηκαν και γι’αυτό τον λόγο δεν λύνουν προβλήματα. Αυτά ακούνε οι αγρότες και εξοργίζονται. Η στάση αυτή επιβεβαιώνει την αδιαφορία και την επικίνδυνη ανικανότητα της εξουσίας. Να διαμορφώσει ένα εθνικό και περιφερειακό σχεδιασμό για τη διάσωση ενός πολύτιμου κεφαλαίου (ανθρώπινο και παραγωγικό) που αφορά άμεσα τη διατροφική αλυσίδα των πολιτών. Δυστυχώς, η εξουσία οδεύει στα τυφλά ‘πάμε και όπου βγει’. Γι’αυτό οι θεσμοί έχουν απαξιωθεί και η ‘ρεμούλα’ καθρέφτης στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το αγροτικό κίνημα σήμερα δεν είναι ένα συντεχνιακό θέμα. Είναι ένα εθνικό θέμα που αφορά τη διάσωση και διασφάλιση του αγροτικού πληθυσμού, αλλά και της υπαίθρου. Η εξουσία ας μην παίζει με τη φωτιά. Η αγροτιά και η ύπαιθρος δεν αντέχουν άλλο.
Επικοινωνιακές προσπάθειες της εξουσίας να διαιρέσει τον πληθυσμό, ποιος είναι με τους αγρότες και ποιος όχι, η την, μία επαγγελματική τάξη ενάντια στην άλλη ούτε την εξουσία τιμά, ούτε θα αποσυρθούν οι αγρότες από τους δρόμους. Η αγροτιά και η ύπαιθρος στέλνουν στους πάντες τα μηνύματα. Είναι καιρός και η εξουσία να αναλάβει τις ευθύνες της.
*Λουκάς Αποστολίδης, Δικηγόρος, Πρ. Αντιπρόεδρος της Βουλής
