Μοχάμεντ Ασαφ: Ο pop idol από τη Λωρίδα της Γάζας

«Οταν θέλεις κάτι όλο το Σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις» – ο Πάουλο Κοέλιο στον «Αλχημιστή» του ορίζει τον συνωμοτικό κανόνα του Σύμπαντος.

«Οταν θέλεις κάτι όλο το Σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις» – ο Πάουλο Κοέλιο στον «Αλχημιστή» του ορίζει τον συνωμοτικό κανόνα του Σύμπαντος. Υπερβολικός ή όχι, ο κανόνας έχει δεχθεί μάλλον περισσότερη κριτική και αναθέματα από ό,τι ευχαριστίες για την επαλήθευσή του. Στην ιστορία όμως που θα δούμε επαληθεύτηκε 100%.
Ο Μοχάμεντ Ασαφ γεννήθηκε στη Λιβύη από παλαιστίνιους γονείς, στα τέσσερα του χρόνια όμως μαζί με τους γονείς του μετακινήθηκε σε καταυλισμό προσφύγων στη Λωρίδα της Γάζας. Μπορεί να έπαιζε ό,τι και τα άλλα γειτονόπουλα, αλλά από την ηλικία των 5 ετών ήταν πρώτη φωνή σε γάμους και σε τοπικές γιορτές. Κάτι σαν τα πανηγύρια τα δικά μας. Οι γονείς του κατάλαβαν το ταλέντο του και του έβαζαν να ακούει κασέτες από μεγάλους άραβες τραγουδιστές. Τα χρόνια περνούσαν αλλά τι καριέρα και τι πορεία μπορεί να έχει κάποιος σε έναν καταυλισμό;
Στα 23 του χρόνια – το 2013 δηλαδή – ο Μοχάμεντ Ασαφ το πήρε απόφαση. Θα αφήσει τον καταυλισμό και θα πάει στο Κάιρο, όπου στην αιγυπτιακή τηλεόραση παρουσιάζεται αναλόγου με τα ευρωπαϊκά σόου προς αναζήτηση ταλέντων στο τραγούδι. Ορθή η σκέψη του αλλά ο αποκλεισμός των Ισραηλινών δεν λειτουργεί υπέρ του. Ο Ασαφ όμως θέλει να πάει στο «Idol» του Καΐρου. Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι χρειάστηκε να αγοράσει μια παραποιημένη θεώρηση – κάτι σαν βίζα – αποφεύγοντας τη θρησκευτική αστυνομία της Χαμάς (η οργάνωση αποδοκιμάζει τη μουσική) και παρακαλώντας τους Αιγύπτιους να τον αφήσουν να περάσει τα σύνορα. Ούτε και αυτό ήταν εύκολο. Παρέμεινε ημέρες στα σύνορα, ταλαιπωρημένος από κακουχίες αλλά τελικά τον άφησαν να περάσει και επιτέλους έφθασε στο Κάιρο. Ατυχία όμως. Ο διαγωνισμός είχε αρχίσει, υποψηφιότητες άλλες δεν δέχονταν και παρότι βρισκόταν στην πηγή, δεν φαινόταν πιθανότητα να πιει νερό.
Πήδηξε τοίχους μπήκε στον χώρο της οντισιόν, ήταν όντως αργά, έκατσε απογοητευμένος σε έναν διάδρομο και άρχισε να τραγουδά. Τότε τον άκουσε ένας υποψήφιος, γύρισε προς το μέρος του και πολύ απλά του είπε τα εξής: «Το ξέρω ότι εγώ δεν πρόκειται να φθάσω στον τελικό, αλλά εσύ θα το κάνεις. Εσύ θα φθάσεις» και του έδωσε την κάρτα του με τον αριθμό συμμετοχής. Τελικά πήρε μέρος στον διαγωνισμό, έφθασε στον τελικό, νίκησε στο «Arab Idol» και η ιστορία του Μοχάμεντ, του πρόσφυγα με τη χρυσή φωνή που ρίσκαρε ακόμη και τη ζωή του για να τραγουδήσει στην τηλεόραση, κατέκτησε τον αραβικό κόσμο από τη μία άκρη στην άλλη.
Εγινε τόσο πολύ διάσημος ώστε ο παλαιστίνιος σκηνοθέτης Χάνι Αμπού-Ασαντ γύρισε βιογραφική ταινία για τον Μοχάμεντ Ασαφ. Το φιλμ «Idol» προβλήθηκε προσφάτως στο Λονδίνο, στο πλαίσιο του Human Rights Film Festival.
Ο Μοχάμεντ Ασαφ από το 2013 αποτελεί ένα σύμβολο του αραβικού κόσμου και δη των προσφύγων. Τον τελικό του «Arab Idol» παρακολούθησαν σε γιγαντοοθόνες, στη Λωρίδα της Γάζας και στην κατεχόμενη από το Ισραήλ Δυτική Οχθη, δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι, οι οποίοι ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς με πυροτεχνήματα και χορούς στους δρόμους για τη νίκη του 23χρονου Ασαφ.
Οπως ανέφερε ο Αουαντ Νατζίμπ, μέλος της παλαιστινιακής κυβέρνησης, «αυτός ο διαγωνισμός απέδειξε ότι οι Παλαιστίνιοι δεν μάχονται μόνο, αλλά χαίρονται και μπορούν να δημιουργούν τέχνη». Στη νίκη του Ασαφ αναφέρθηκε και ο πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς δηλώνοντας ότι «αυτή η νίκη είναι μια πηγή υπερηφάνειας, μια νίκη για τον λαό μας, στον δρόμο για την επίτευξη των ονείρων του, για τη θέσπιση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ».
Αυτά είναι τα λόγια των πολιτικών. Ο Μοχάμεντ Ασαφ με το ντεμπούτο του άλμπουμ πούλησε περισσότερα από 100.000 αντίτυπα, έχει περιοδεύσει στη Μέση Ανατολή, σε Βόρεια και Νότια Αμερική και σε ένα μεγάλο κομμάτι της Ευρώπης. Ο ίδιος στις δηλώσεις του θεωρεί ότι τραγουδά έναν συνδυασμό από αραβική κλασική μουσική αλλά και την παραδοσιακή, λαϊκή μουσική του τόπου του χωρίς κάπου-κάπου να λέει όχι στην ποπ. Οσο για το νόημα των τραγουδιών του, σημειώνει ότι «τα τραγούδια μου μιλούν για την αγάπη. Τόσο για την αγάπη της πατρίδας μου όσο και για τη ρομαντική αγάπη. Θέλω όταν τραγουδώ να κάνω τους ανθρώπους ευτυχισμένους, να τους φτιάχνω το κέφι». Ονειρεύεται ένα ρετιρέ στο Ντουμπάι και να καθιερωθεί ως καλλιτέχνης. «Να κάνω μουσική που να φέρνει χαρά και ευτυχία στους ανθρώπους».
Οι γονείς του συνεχίζουν να ζουν στη Λωρίδα της Γάζας, όποτε μπορεί πηγαίνει και τους βλέπει και στην ερώτηση αν θεωρεί τον εαυτό του πρότυπο, ένα πρότυπο για τους Παλαιστινίους, αυτός ο χαρακτηρισμός δεν τον βρίσκει σύμφωνο. «Δεν θεωρώ τον εαυτό μου πρότυπο. Υπάρχουν περισσότερο άξιοι άνθρωποι από εμένα ,όπως για παράδειγμα ο Χάναν αλ Χρουμπ, που πρόσφατα κέρδισε το Global Teacher Prize. Αυτός είναι πρότυπο. Εγώ πιστεύω ότι έχω ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους μου να μεταφέρω τη φωνή τους, τις ελπίδες τους για τον κόσμο, έτσι ώστε να ακουστούν».

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk