Δεν υπάρχει λύση για το χρέος χωρίς το ΔΝΤ

Οι διαρροές κρατικών μυστικών είναι σύνηθες φαινόμενο. Ακόμη πιο συνηθισμένο είναι ότι εκείνοι που τις κάνουν αρνούνται πεισματικά την πατρότητά τους.

Οι διαρροές κρατικών μυστικών είναι σύνηθες φαινόμενο. Ακόμη πιο συνηθισμένο είναι ότι εκείνοι που τις κάνουν αρνούνται πεισματικά την πατρότητά τους. Εξαίρεση αποτελεί ο γερμανός υφυπουργός Οικονομικών Γενς Σπαν. Στη συνεδρίαση της Επιτροπής Προϋπολογισμού της γερμανικής Βουλής την περασμένη Τετάρτη ο 36χρονος πολιτικός παραδέχθηκε την ύπαρξη ενός ντοκουμέντου του υπουργείου του που δημοσίευσε την προηγούμενη εβδομάδα το «Spiegel» και αναφέρεται στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Ταυτόχρονα ωστόσο αρνήθηκε να δώσει στους βουλευτές το κείμενο που έδωσε στους δημοσιογράφους. Το υπόλοιπο ένας σφοδρός καβγάς, με αποκορύφωμα την αναγγελία των Πρασίνων ότι θα καταφύγουν σε ευρωπαϊκά δικαστήρια για να επιτύχουν την κοινοποίησή του.
Το σχέδιο


Το ντοκουμέντο του «Spiegel» περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια το σχέδιο που προτίθεται να ακολουθήσει το Βερολίνο μετά το κλείσιμο της συμφωνίας μεταξύ της τρόικας και της Αθήνας. Τα βασικά σημεία του:
Πρώτον, «όχι» σε ονομαστικό «κούρεμα».
Δεύτερον, «ναι» στη σταθεροποίηση των επιτοκίων στο σημερινό επίπεδο, ήτοι σε 1,5%, όχι απλώς για κάποια χρόνια αλλά για δεκαετίες, για παράδειγμα ως το 2045. Και αυτό ανεξάρτητα από το αν με την πάροδο του χρόνου οι τόκοι των δανείων που παίρνει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Στήριξης (ESM), με τα οποία δανείζει στη συνέχεια την Ελλάδα, ανεβούν κατά πολύ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, υπολογίζουν οι συντάκτες του ντοκουμέντου, η Ελλάδα θα κερδίσει τη διαφορά από τους τόκους που θα έπρεπε να δώσει για δάνεια παρμένα στην ελεύθερη αγορά – κάτι που φτάνει σε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, δεδομένου ότι κάθε ποσοστιαία μονάδα αντιστοιχεί σε 3 δισ.
Τρίτον, τέτοια σταθεροποίηση δεν θα κόστιζε τίποτα στο γερμανικό κράτος αλλά μόνο στο ESM, που έχει δικό του προϋπολογισμό. Γι’ αυτό και η αναδιάρθρωση δεν θα χρειαζόταν να έρθει προς έγκριση στην Μπούντεσταγκ.
Η απαρέγκλιτη προϋπόθεση ενός τέτοιου σχεδίου είναι βέβαια για το Βερολίνο η εκ νέου συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο τρίτο Μνημόνιο. Αυτό εξηγεί και την προθυμία του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να συνταχθεί με το ΔΝΤ στο θέμα της λήψης προληπτικών μέτρων από την Αθήνα.

«Το ΔΝΤ δεν δεσμεύεται από τη συμφωνία του Ιουλίου επειδή δεν συμμετείχε στις τότε διαπραγματεύσεις»
λέει ο Ματίας Κούλας, ερευνητής στο Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Πολιτική ZEW στο Μανχάιμ. «Το δίλημμα υπάρχει μόνο για τους Ευρωπαίους. Ο Σόιμπλε το λύνει μονομερώς, παίρνοντας τη θέση του ΔΝΤ» προσθέτει. Αυτό επιβεβαιώνεται και από πηγή του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών. «Αν είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στο ΔΝΤ και στην Αθήνα, προτιμούμε ανεπιφύλακτα το πρώτο» λέει.
Αυτό εξηγεί και το απροκάλυπτα ιταμό ύφος που έχουν τελευταία οι δηλώσεις Σόιμπλε έναντι του Αλέξη Τσίπρα. Στο ερώτημα αν θα πρέπει να συγκληθεί σύνοδος κορυφής «η απάντηση λέγεται όχι» είπε με ύφος ευρωπαίου υπερκαγκελαρίου.
Προληπτικά μέτρα


Το Βερολίνο επιμένει ότι η συνεδρίαση του Eurogroup είναι θέμα μιας-δύο εβδομάδων. Κανείς από τους συμμετέχοντες στις διαπραγματεύσεις, διαβεβαιώνει η πηγή, δεν έχει το συμφέρον ή την πρόθεση να τρενάρει τις διαπραγματεύσεις. Το φάσμα του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου για το Brexit στη Μεγάλη Βρετανία κάνει εξάλλου το έγκαιρο κλείσιμό τους απαραίτητο. Το τίμημα γι’ αυτό θα το πληρώσει βέβαια αποκλειστικά η Ελλάδα. «Συμφωνία ναι, αλλά μόνο με τους όρους μας» τονίζει η πηγή. Και αυτοί συμπεριλαμβάνουν και τα προληπτικά μέτρα που απαιτεί το ΔΝΤ.
Οι γερμανοί πολιτικοί δεν παραβλέπουν βέβαια τις φαινομενικά ανυπέρβλητες νομικές δυσκολίες (χώρια τις πολιτικές) που εμπερικλείει η ψήφιση των προληπτικών μέτρων. Παρ’ όλα αυτά, επιμένουν σε αυτά. «Οπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και δρόμος» λέει η πηγή. Τη θέληση την έχουν οι δανειστές, τον δρόμο πρέπει να τον «πάρουν» οι Ελληνες.
Με το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος συνδέεται βέβαια και το είδος και το μέγεθος της αναδιάρθρωσης. Γι’ αυτό μίλησε εκτενώς και ο κ. Σπαν στη συνεδρίαση της Βουλής. «Οι δρόμοι που οδηγούν στην επίτευξη του 3,5% είναι πολλοί» τόνισε αποκλείοντας το καθαρό «κούρεμα».
Για έξι χρόνια – από τον Μάιο του 2010, όταν συνομολογήθηκε το πρώτο Μνημόνιο – οι γερμανοί πολιτικοί γαλουχούσαν το κοινό τους ότι δεν πρόκειται να χάσει ούτε ένα ευρώ μέσω «κουρέματος». Κάθε απόπειρα να αλλάξουν τώρα γραμμή θα προκαλούσε έτσι τον πολιτικό αφανισμό τους.

Η αντιπαράθεση
Δεν είναι περίεργο ότι στη Γερμανία ανάβει τελευταία πάλι η παλιά αντιπαράθεση: υπέρ της αναδιάρθρωσης από τη μια και υπέρ του γνήσιου «κουρέματος» από την άλλη. Μια σύγκριση των αποτελεσμάτων τους έκανε τελευταία το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Σύμφωνα με αυτήν, και οι δύο μέθοδοι έχουν ευεργετικά αποτελέσματα για την οικονομία της χώρας-οφειλέτη, το σκέτο «κούρεμα» όμως είναι πιο αποδοτικό επειδή μειώνει, πρώτον, το μέγεθος του χρεολυσίου και, δεύτερον, κατά 50% την πιθανότητα ενός δεύτερου «hair cut». Επιπλέον, η μείωση γίνεται αμέσως ορατή στους οίκους αξιολόγησης. «Οι τελευταίοι ανεβάζουν έτσι την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας» λέει ο οικονομολόγος Κρίστοφ Σρέντερ. Και αυτό ανοίγει τον δρόμο προς τις αγορές, ενώ ελκύει παράλληλα επενδύσεις.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk