Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Απογοητευτική η ελληνική παρουσία στο Διεθνές Τμήμα

Το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, από το οποίο προκύπτει

Αποστολή Θεσσαλονίκη

Το Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, από το οποίο προκύπτει κάθε χρόνο ο Χρυσός Αλέξανδρος και τα υπόλοιπα βραβεία, προβάλλει τις πρώτες ή τις δεύτερες δουλειές στη μεγάλου μήκους ταινία σκηνοθετών από κάθε σημείο της Γης. Από ελληνικής πλευράς εφέτος προβλήθηκαν δύο ταινίες, η «Νορβηγία» του Γιάννη Βεσλεμέ και το «Forget me not» του Γιάννη Φάγκρα.

Το αν θα κερδίσουν κάποιο βραβείο θα το ξέρουμε στην τελετή απονομής του Σαββάτου που θα γίνει στο Ολύμπιον της πλατείας Αριστοτέλους. Το αν όμως θα κερδίσουν κάποιον κόσμο πέραν του φεστιβάλ θα το γνωρίζουμε όταν και αν οι δύο ταινίες προβληθούν στις αίθουσες. Το αν είναι η λέξη-«κλειδί».
Πολύ φιλόδοξες και οι δύο ταινίες υπήρξαν επίσης πολύ κατώτερες των προσδοκιών που είχαν δημιουργήσει: η μεν «Νορβηγία» με την παρουσία της σε διάφορα φεστιβάλ του εξωτερικού (ανάμεσά τους και το Κάρλοβι Βάρι), το δε «Forget me not» (που σημαίνει «Μη με ξεχνάς») με το πέπλο μυστηρίου που έχει δημιουργηθεί γύρω του, αφού χρειάστηκε να περάσει μία δεκαετία για να καταλήξει στο αποτέλεσμα που βλέπουμε σήμερα.
Ο Γιάννης Βεσλεμές, σκηνοθέτης και μουσικοσυνθέτης (με το ψευδώνυμο Felizol), θέλησε να ασχοληθεί με μια ταινία συγκεκριμένου είδους, μια ταινία με βαμπίρ. Κεντρικός ήρωας στη «Νορβηγία» είναι ο Ζανό (Βαγγέλης Μουρίκης), ένας καλόβολος βρικόλακας με μακρύ ξανθό μαλλί (που φαίνεται ότι είναι περούκα), goatee μούσι και γυαλιά ηλίου. Ο Ζανό έρχεται με το τρένο στην Αθήνα του 1984 και καταλήγει σε ένα μπαρ ονόματι Ντίσκο Ζαρντόζ, όπου χορεύει και πίνει γιατί πρέπει να βρίσκεται διαρκώς εν κινήσει. Αργότερα, ύστερα από ένα μεθύσι και τη συνάντησή του με τον πρώην ηθοποιό, νυν ιδιοκτήτη του Ζαρντόζ (Μάρκος Λεζές), αποφασίζει να συνταξιδέψει με μια πόρνη, την Αλίκη (Αλεξία Καλτσίκη), και έναν νορβηγό ντίλερ ναρκωτικών (Ντάνιελ Μπόλντα) για την εκπλήρωση μιας «ειδικής» αποστολής της ειδικότητάς του, την οποία θα μάθει όταν θα έρθει η ώρα.
Ο Βεσλεμές έχει την αίσθηση του σινεμά και ξέρει να στήνει ενδιαφέροντα κάδρα (είναι άλλωστε ο σκηνογράφος της ταινίας) αλλά δεν σου δίνει το περιθώριο να αποφασίσεις τι βλέπεις. Βλέπεις κωμωδία; Βλέπεις δράμα; Βλέπεις παρωδία; Βλέπεις θρίλερ; Ή μήπως τα βλέπεις όλα αυτά μαζί; Η «Νορβηγία» μπορεί να εισπραχθεί μόνον ως ένα ανεκδοτολογικού χαρακτήρα πείραμα που σε αφήνει τουλάχιστον αμήχανο, πόσω μάλλον όταν έχεις πρόσφατο μέσα σου το φιλμ του Τζιμ Τζάρμους «Μόνον οι εραστές μένουν ζωντανοί».
Αλλου τύπου τα προβλήματα στο «Forget me not», δεύτερη ταινία του Γιάννη Φάγκρα μετά τη μικρή έκπληξη «Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω» το 2001. Το «Forget me not» έχει γυριστεί στη Νέα Ορλεάνη και, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, στην Αλάσκα. Αυτό είναι το μοναδικό χάρισμά της: η δυσκολία των συνθηκών κάτω από τις οποίες σκηνοθετήθηκε, μέσα σε ένα μικρό σκάφος, με κακό καιρό και τεράστια κύματα. Ε και λοιπόν; Κατά τα άλλα, η ιστορία υπάρχει οριακά στο σενάριο (ένας δύτης – Γιάννης Στάνκογλου – πρέπει να πάει στην Αλάσκα για μια κατάδυση), το φινάλε μια τεράστια εκκρεμότητα που μπορεί να εκνευρίσει αφάνταστα τον θεατή και η εξέλιξη του κεντρικού ήρωα ανύπαρκτη. Από το Α τον παίρνουμε, στο Α τον αφήνουμε.

HeliosPlus

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk