Ο Ολυμπιακός διαθέτει μομέντουμ τίτλου

Η ιστορία των τελικών της Α1 μπάσκετ μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού λέει ότι ο νικητής του τρίτου αγώνα συνήθως κατακτά και τον τίτλο του πρωταθλητή.

Η ιστορία των τελικών της Α1 μπάσκετ μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού λέει ότι ο νικητής του τρίτου αγώνα συνήθως κατακτά και τον τίτλο του πρωταθλητή. Μόνο τρεις από τις 13 φορές, κατά τις οποίες έχουν συγκρουστεί οι «αιώνιοι» σε σειρά τελικών διεκδικώντας το στέμμα, οι Ερυθρόλευκοι είχαν επικρατήσει στον τρίτο αγώνα (1998-99, 2008-09 και 2010-11), αλλά οι Πράσινοι κατόρθωσαν να πανηγυρίσουν τον τίτλο παρά το μειονέκτημα της έδρας, έχοντας προλάβει να σπάσουν την έδρα του Ολυμπιακού στον πρώτο τελικό (2009, 2011) ή να τον κερδίσουν στον πέμπτο αγώνα (1999).
Η Ιστορία, βέβαια, δεν παίζει μπάσκετ, ενίοτε ούτε τα συμβόλαια, κάτι που έχει αποδειχθεί αρκετές φορές όχι μόνο στο εγχώριο, αλλά και στο ευρωπαϊκό στερέωμα, με πιο κλασικά παραδείγματα του Ολυμπιακού και της Μακάμπι Τελ Αβίβ στην Ευρωλίγκα, ενώ και ο Παναθηναϊκός του Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε αναδειχθεί πρωταθλητής Ελλάδας έχοντας χαμηλότερο προϋπολογισμό από τον «γαλαξία» αστέρων του «αιωνίου» αντιπάλου (Τσίλντρες, Κλέιζα, Παπαλουκάς κ.ά.). Μπάσκετ παίζουν οι ομάδες και πρωταθλήτριες αναδεικνύονται εκείνες οι οποίες έχουν καταφέρει κατά τη διάρκεια της χρονιάς να ξεπεράσουν τα εμπόδια, να διαχειριστούν αγωνιστικές κρίσεις και τραυματισμούς και να εμφανιστούν σωματικά και πνευματικά έτοιμες όταν κρίνονται οι τίτλοι.
Υπό αυτή την έννοια, με βάση την εικόνα του καθ’ όλη τη διάρκεια της σειράς των τελικών, αλλά και νωρίτερα, στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης και όχι απαραίτητα με βάση την απόδοσή του στον δεύτερο και τρίτο τελικό της Α1, ο Ολυμπιακός είναι και δείχνει καλύτερη ομάδα από τον Παναθηναϊκό. Και με αυτό τείνει να συμφωνήσει ολόκληρη η μπασκετική κοινότητα και μαζί η πλειονότητα των φίλων του Τριφυλλιού, που έχουν αποκτήσει βαθιά γνώση του αθλήματος και με την κόσμια συμπεριφορά τους στον τρίτο τελικό έδειξαν να αποδέχονται την ήττα, που φέρνει τον Ολυμπιακό (2-1 στις νίκες) πιο κοντά στον δεύτερο τίτλο του τα τελευταία τρία χρόνια.
Αυτή τη φορά, ο Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος έμεινε στο παρκέ επί 25’43» και αυτό μπορεί να παίξει ρόλο εν όψει του τέταρτου αγώνα, δεν αισθανόταν μόνος, ούτε ένιωθε την ανάγκη να αντιμετωπίσει χωρίς υποστηρικτές την επικεντρωμένη στον ίδιο αμυντική στρατηγική του Παναθηναϊκού. Αντλώντας δυνάμεις και αυτοπεποίθηση από την πολύ καλή εμφάνισή τους στον δεύτερο τελικό στο ΣΕΦ, όπου οι Ερυθρόλευκοι έφτασαν στο εκκωφαντικό 89-64, οι Γιώργος Πρίντεζης, Βαγγέλης Μάντζαρης, Μπρεντ Πέτγουεϊ και Ματ Λοτζέσκι είχαν μεγάλη αποφασιστικότητα συνυπογράφοντας την ιστορική νίκη του Ολυμπιακού, ο οποίος μετρούσε 25 σερί ήττες από τον Παναθηναϊκό σε σειρά τελικών στο ΟΑΚΑ.
Αντιθέτως, ο αρχηγός του Παναθηναϊκού Δημήτρης Διαμαντίδης κόντεψε να καταρρίψει τους νόμους της επιστήμης, καθώς αγωνίστηκε σχεδόν και στα σαράντα λεπτά (38’32») του τρίτου τελικού, όχι όμως ανεξήγητα. Οι δικοί του συμπαίκτες στην περιφερειακή γραμμή του Τριφυλλιού, όχι μόνο στο τρίτο ματς αλλά σε όλη τη σειρά, δεν έχουν καταφέρει να του προσφέρουν μερικά απαραίτητα λεπτά ξεκούρασης στον πάγκο και αληθινής υποστήριξης όταν αγωνίζονται μαζί του στην ίδια πεντάδα. Ο Ρόκο Ούκιτς έχει σκοράρει διαδοχικά 4, 2 και 0 πόντους. Ο Ραμέλ Κέρι δεν έχει «εμφανιστεί» ακόμη στους τελικούς σημειώνοντας 2, 3 και 0 πόντους αντίστοιχα. Ο Ζακ Ράιτ κινείται επίσης στη μετριότητα (2, 0, 4), ενώ ο Μάικ Μπράμος έχει πετύχει συνολικά δέκα πόντους (0, 4, 6) δείχνοντας ντεφορμέ.
Ως γνωστόν, το μπάσκετ παίζεται με (και από) τους κοντούς, οι οποίοι στην περίπτωση του Ολυμπιακού ανέβασαν την παραγωγικότητά τους, με εξαίρεση τον Κώστα Σλούκα, ο οποίος δεν έχει βρει τον βηματισμό του, ενώ στην περίπτωση του Παναθηναϊκού αδυνατούν να τραβήξουν το κάρο από τη λάσπη εξουθενώνοντας με αυτόν τον τρόπο και τον Διαμαντίδη. Τι θα πρέπει να περιμένουμε, λοιπόν, στον τέταρτο τελικό, ο οποίος θα διεξαχθεί την Κυριακή (1/6, 19.45, ΝΕΡΙΤ) στο κατάμεστο ΣΕΦ;
Είναι προφανές ότι οι δύο προπονητές Γιώργος Μπαρτζώκας και Φραγκίσκος Αλβέρτης δεν έχουν το περιθώριο να αλλάξουν πολλά στοιχεία στην τακτική τους, ενώ και το στοιχείο του αιφνιδιασμού έχει ατονήσει, καθώς οι ομάδες γνωρίζονται απέξω κι ανακατωτά. Περισσότερο στο ψυχολογικό κομμάτι και στη διαχείριση του ρόστερ θα κινηθούν οι παρεμβάσεις τους.
Ο προπονητής του Ολυμπιακού διαχειρίστηκε πολύ αποτελεσματικά το «rotation» διατηρώντας φρέσκο τον Σπανούλη και χρησιμοποιώντας δέκα παίκτες στο ΟΑΚΑ, πλην Γκιόργκι Σερμαντίνι και Ιωάννη Παπαπέτρου. Ο ομόλογός του στον πράσινο πάγκο υστέρησε σε αυτό το κομμάτι επιστρατεύοντας λιγότερους παίκτες, είτε για λόγους τακτικής (Μαυροκεφαλίδης, Φώτσης) είτε για λόγους εμπιστοσύνης (Ούκιτς, Ράιτ, Κέρι), ενώ δεν έδωσε καθόλου χρόνο συμμετοχής στους νεαρότερους Νίκο Παππά και Βλαδίμηρο Γιάνκοβιτς υποδαυλίζοντας τις ατέρμονες διαδικτυακές συζητήσεις.
Σε ένα παιχνίδι, λοιπόν, που θα κρίνει τον τίτλο ή θα προκαλέσει τη διεξαγωγή του πέμπτου αγώνα στο ΟΑΚΑ (Τετάρτη 4/6, 19.45), θα έχουν ενδιαφέρον η δράση του Ολυμπιακού και η διαχείριση του «πρέπει», σε αντιπαραβολή με την αντίδραση του Παναθηναϊκού, που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο για δεύτερη φορά τα τρία τελευταία χρόνια. Και επειδή οτιδήποτε περισσότερο και αν ειπωθεί θα ανάγεται στη σφαίρα της θεωρίας, άρα θα κινδυνεύει να καταρριφθεί, ας περιμένουμε λίγες ώρες ώσπου να δοθούν οι απαντήσεις στο παρκέ του ΣΕΦ…

HeliosPlus

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk