67ο φεστιβάλ Καννών: Φεμινιστικές… διαμαρτυρίες και σύγχρονη Κασσάνδρα

«Θα ψηφίσουμε με την καρδιά μας» δηλώνει η Τζέιν Κάμπιον, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής στην εφετινή, 67η διοργάνωση.

Κάννες, αποστολή

«Θα ψηφίσουμε με την καρδιά μας» δηλώνει η Τζέιν Κάμπιον, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής στην εφετινή, 67η διοργάνωση. «Είπα σε όλα τα μέλη της επιτροπής να μην διαβάσουν τον Τύπο, να μείνουν σε επαφή μόνον με τα αισθήματά τους.» Η Νεοζηλανδή σκηνοθέτρια των «Μαθημάτων πιάνου» δηλώνει επίσης ότι η ζωή και οι εμπειρίες της την έχουν μετατρέψει σε έναν αρκετά παρατηρητικό άνθρωπο που πάντοτε ενθουσιάζεται βλέποντας μια ταινία προσπαθώντας συγχρόνως να αντιληφθεί την κοσμοθεωρία του σκηνοθέτη.

Η Τζέιν Κάμπιον ωστόσο δεν αισθάνεται καθόλου όμορφα με το γεγονός ότι σε ολόκληρη την ιστορία του φεστιβάλ των Καννών, η ίδια είναι η μοναδική γυναίκα που έχει κερδίσει τον Χρυσό Φοίνικα (για τα «Μαθήματα πιάνου» το 1993, εξ’ημισείας με το «Αντίο παλλακίδα μου» του κινέζου Τσεν Κάιγκε).

«Μαθαίνω ότι μόλις το 7 % των 1.800 ταινιών που έχουν παιχτεί εντός διαγωνισμού έχουν σκηνοθετηθεί από γυναίκα» είπε. «Δεν ξέρω που οφείλεται αυτό, πάντως δεν το θεωρώ καθόλου δημοκρατικό.» Η σκηνοθέτρια είπε επίσης ότι θεωρεί «ντροπή» που οι γυναίκες του επαγγέλματός της δεν έχουν ανάλογη μεταχείρηση με εκείνη των ανδρών. «Είναι κρίμα διότι οι γυναίκες προσφέρουν μια διαφορετική οπτική γωνία πάνω στα πράγματα.»

Η επιστροφή του Ατόμ Εγκογιάν

Στην τρίτη μέρα διεξαγωγής του σήμερα, το φεστιβάλ των Κανών αρχίζει σιγά- σιγά να γκαζώνει. Εξι χρόνια μετά από το «Adoration», ο Καναδοαρμένιος σκηνοθέτης Ατόμ Εγκογιάν επιστρέφει εντός διαγωνισμού με την ταινία «The captive» («Η αιχμάλωτη») που προβάλλεται απόψε.

Η απώλεια, η απουσία και η λήυτρωση, θέματα αγαπημένα του σκηνοθέτη ταινιών όπως η «Exotica», το «Γλυκό περωμένο» και το «Εκεί που βρίσκεται η αλήθεια» πυροδοτούνται αυτή την φορά μέσα από την ιστορία ενός νεαρού κοριτσιού (Αλέξια Φαστ) που πέφτει θύμα απαγωγής αφήνοντας στο απόλυτο κενό τους γονείς της (Ράιαν Ρέινολντς, Μιρέιγ Ινος).

Ενα ψυχολογικό θρίλερ λοιπόν, το οποίο εκτός από το ότι ενδιαφέρεται για τις συνέπειες που έχει η απαγωγή στα κοντινά πρόσωπα του κοριτσιού (σε αυτό το σημείο θυμίζει αρκετά το επίσης καναδέζικο «Captives» του επίσης Καναδού Ντενίς Βιλνέβ που είδαμε στην σεζόν που μας πέρασε), συγχρόνως αποκτά μια μεταφυσική διάσταση: το κορίτσι που μέχει απαχθεί προσφέρει στον πατέρα του την λύση για την ανεύρεσή του υπό την μορφή αινιγμάτων.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε που ο Εγκογιάν ονόμασε το κορίτσι Κασσάνδρα, μια ξεκάθαρη αναφορά στην κόρη του Πριάμου και της Εκάβης που είχε το χάρισμα της μαντικής.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk