Βλέμμα στην Ελλάδα

Η ταινία «Xenia» του Πάνου Χ. Κούτρα, τέταρτη μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη μετά την «Επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά», την «Αληθινή ζωή» και τη «Στρέλλα», είναι η τελευταία μέχρι σήμερα παρουσία της Ελλάδας σε επίσημο πρόγραμμα του φεστιβάλ των Καννών που την ερχόμενη Τετάρτη, 14 Μαΐου, ανοίγει για 67η φορά στην ιστορία του.

Η ταινία «Xenia» του Πάνου Χ. Κούτρα, τέταρτη μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη μετά την «Επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά», την «Αληθινή ζωή» και τη «Στρέλλα», είναι η τελευταία μέχρι σήμερα παρουσία της Ελλάδας σε επίσημο πρόγραμμα του φεστιβάλ των Καννών που την ερχόμενη Τετάρτη, 14 Μαΐου, ανοίγει για 67η φορά στην ιστορία του.
Πρόκειται για την ιστορία του 16χρονου Ντάνι και του 18χρονου αδελφού του, Οδυσσέα, οι οποίοι αναζητούν τον έλληνα πατέρα τους μετά τον θάνατο της αλβανής μητέρας τους.
Αναζητούν την αναγνώριση και κατά προέκταση την ελληνική ιθαγένεια ενώ η συμμετοχή τους σε ένα τηλεοπτικό talent show είναι το όραμα μιας καλύτερης ζωής.
Η ταινία «Χenia» που ολοκληρώθηκε μετά χιλίων κόπων και βασάνων καθότι η ΕΡΤ που τη χρηματοδοτούσε έκλεισε πριν από τα γυρίσματα με αποτέλεσμα ο Κούτρας να βρεθεί εκτεθειμένος με έλλειμμα 130.000 ευρώ, παίζεται στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα», μαζί με 19 ακόμη ταινίες, ανάμεσα στις οποίες η πρώτη του Ράιαν Γκόσλινγκ, «Lost river,» και η τελευταία του Βιμ Βέντερς, «The salt of the earth» (συν-σκηνοθεσία Χουλιάνο Ριμπέριο Σαλγκάδο).
Το σενάριο της ταινίας συνυπογράφουν οι Κούτρας και Παναγιώτης Ευαγγελίδης, τη διεύθυνση φωτογραφίας οι Ελέν Λουβάρ, Σίμος Σαρκετζής, η μουσική είναι των Delaney Blue, ενώ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βρίσκουμε τους Κώστα Νικούλι, Νίκο Γκέλια. Από ελληνικής πλευράς παίζουν οι Αγγελος Παπαδημητρίου, Γιάννης Στάνκογλου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου.
Η τελευταία φορά που ελληνική ταινία παίχθηκε σε πρόγραμμα του φεστιβάλ των Καννών (η αγορά φυσικά εξαιρείται) ήταν ο «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου, το 2009. Συρραφή από στιγμιότυπα της ζωής μιας πενταμελούς οικογένειας απομονωμένης από τον υπόλοιπο κόσμο, η οποία θα μπορούσε να είναι η αντανάκλαση μιας ολόκληρης κοινωνίας. Ενα σύμπαν αξιοπερίεργο, γοητευτικό, ελκυστικό, που ενίοτε θυμίζει «συνάντηση» Σάμιουελ Μπέκετ και Μίχαελ Χάνεκε και φέρει την υπογραφή ενός σκηνοθέτη με άποψη, θάρρος και λαμπρό δρόμο μπροστά του. Από εκεί άλλωστε άρχισε η λαμπρή καριέρα της που κορυφώθηκε με μια υποψηφιότητα στα βραβεία Οσκαρ.
Τμήμα του επίσημου προγράμματος, το «Ενα Κάποιο Βλέμμα» έχει πολύ μικρότερη ιστορία συγκριτικά με εκείνη του ιδίου του φεστιβάλ των Καννών που χρονολογείται από το 1946. Το «Βλέμμα» θεσπίστηκε το 1978 από τον τότε καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ Ζιλ Ζακόμπ, ο οποίος σήμερα τελεί καθήκοντα προέδρου. Ηταν μια προσπάθεια του Ζακόμπ να δώσει φωνή σε ταινίες που δεν μπορούσαν να χωρέσουνν στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα αλλά άξιζε να ακουστούν και έχει φιλοξενήσει μεγάλες υπογραφές του παγκόσμιου κινηματογράφου: ταινίες του Ρόμπερτ Ολτμαν, του Αντρέι Βάιντα, του Τζον Χιούστον και του Κεν Λόουτς έχουν παιχθεί σε αυτό το τμήμα. Κατά τη διάρκεια των 36 χρόνων της ιστορίας του προγράμματος μόλις τέσσερις ελληνικές ταινίες έχουν προβληθεί στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα», το οποίο απέκτησε διαγωνιστικό χαρακτήρα μόλις το 1998.
Η πρώτη ελληνική παρουσία χρονολογείται το 1982 και είναι η «Ρόζα» του Χριστόφορου Χριστοφή, μια ταινία που τοποθετείται στα χρόνια της δικτατορίας και παρακολουθεί την πορεία ορισμένων προσφύγων από διάφορες χώρες οι οποίοι έχουν καταφύγει σε ένα πανδοχείο της Τεργέστης. Βραβευμένη με τέσσερα βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (σκηνοθεσίας, φωτογραφίας – Ανδρέας Μπέλλης, μουσικής – Ελένη Καραΐνδρου και γυναικείας ερμηνείας – Εύα Κοταμανίδου) η ταινία προβλήθηκε στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα» μαζί με 15 ακόμα ταινίες, ανάμεσα στις οποίες το «Lettre a Freddy Buache» του Ζαν-Λικ Γκοντάρ και το ντοκιμαντέρ «Εlia Kazan – An outsider» της Ανί Τρεσγκότ.
Δέκα ακριβώς χρόνια αργότερα, η αισθηματική περιπέτεια φαντασίας της Τώνιας Μαρκετάκη «Κρυστάλλινες νύχτες» συμμετέχει στο «Ενα Κάποιο Βλέμμα», μαζί με το «Strictly ballroom» του Μπαζ Λούρμαν («Ο μεγάλος Γκάτσμπι»), το αριστουργηματικό «Bad Lieutenant» του Εϊμπελ Φεράρα, το «Cousin Bobby» του Τζόναθαν Ντέμι («Η σιωπή των αμνών») και το «Oxen» που σκηνοθέτησε ο διευθυντής φωτογραφίας του Ινγκμαρ Μπέργκμαν, Σβεν Νίκβιστ. Με τις «Νύχτες» η Μαρκετάκη άγγιξε ένα εξαιρετικά δύσκολο θέμα, της μετενσάρκωσης, χρησιμοποιώντας ως ηρωίδα μια γυναίκα (Τάνια Τρύπη) με μαγικές και τηλεπαθητικές ικανότητες. Η Τρύπη κέρδισε το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ενώ οι «Κρυστάλλινες νύχτες» απέσπασαν επίσης τέσσερα κρατικά βραβεία ποιότητας.

HeliosPlus

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk