Δεν είναι λίγες οι μουσικές παραστάσεις που μάς γυρίζουν στο παρελθόν, το τελευταίο διάστημα. Μεσοπόλεμος αλλά και οι πρώτες δεκαετίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έχουν την τιμητική τους. Τη Δευτέρα το βράδυ στο τζαζ κλαμπ Half Note, παρουσιάζεται η παράσταση «Τι 30, τι 40, τι 50», που περιλαμβάνει τραγούδια που σημάδεψαν το θέατρο, την επιθεώρηση και τον κινηματογράφο από την δεκαετία του ΄30 έως και την δεκαετία του ΄50. Ένα μέρος της παράστασης είναι οπτικοποιημένο, παρεμβάλλονται δηλαδή ατάκες από τα έργα που σχολιάζουν τα τραγούδια, αλλά προβάλλονται κσι σκηνές από τις αντίστοιχες ταινίες και έργα. Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι Μαρία Κανελλοπούλου και ο Θάνος Πολύδωρας ενώ την ορχήστρα αποτελούν οι: Γιώργος Τσοκάνης (πλήκτρα, φωνή, μουσική επιμέλεια), Μαρίνα Τσοκάνη (πλήκτρα, φωνή) και Θωμάς Καραμαζάκης (κιθάρα, φωνή). Τη σκηνοθετική επιμέλεια και το μοντάζ έκανε ο Θάνος Πολύδωρας, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος υπογράφει ο Νίκος Οικονόμου.

Ο τελευταίος μιλά στο «vima.gr» για τους στόχους της παράστασης αλλά και την τάση που επικρατεί το τελευταίο διάστημα με μουσικές και τραγούδια του παρελθόντος….

– Τι θα δούμε και τι θα ακούσουμε τη Δευτέρα το βράδυ;

«Tο πρόγραμμα περιλαμβάνει τραγούδια κυρίως από τις επιθεωρήσεις του 30, 40, 50, (εξ ου και το λογοπαίγνιο του τίτλου), που γίνανε μεγάλες και διαχρονικές επιτυχίες, όπως τα : « Εγώ είμαι η νέα γυναίκα», «Θέλω να δω τον Πάπα», «Πόσο λυπάμαι» « Αγκαλιά εγώ και συ στο αμπαζούρ το θαλασσί», « Της μιας δραχμής τα γιασεμιά», «Βίρα τις άγκυρες», «Τσίκα, τσίκα μπούμ», «Τι 30, τι 40, τι 50» « Ένας φίλος ήρθε απόψε απ τα παλιά», «Το τράμ το τελευταίο» κ.α Επίσης τις μεγάλες επιτυχίες που βγήκαν από το Ελληνικό σινεμά του ‘50 όπως τα τραγούδια του Σουγιούλ «Αλα», «Μια ζωή την έχουμε», «Αρχισαν τα όργανα», του Μουζάκη «Μάμπο Μπραζιλέιρο», «Η βαλίτσα», «Το τραγούδι του Ζήκου (μπακαλόγατος)», του Μητσάκη «Απόψε είσαι για φιλί», «Μια γυναίκα δύο άντρες», «Τα καβουράκια» του Τσιτσάνη κ.α. »

– Εχω την αίσθηση ότι στα μουσικά θεάματα έχουμε μια επιστροφή στο παρελθόν. Μόδα είναι ή ανάγκη;


«Χαριτολογώντας θα έλεγα πως είναι ανάγκη που έγινε μόδα !! Χωρίς ίχνος εγωισμού και αυταρέσκειας, καθαρά ιστορικά, η «επιστροφή» αυτή ξεκίνησε το 2007 από τον Δαβίδ Ναχμία και μένα όταν κάναμε τον πολυσυλλεκτικό δίσκο «Αφιέρωμα στον Αττίκ». Ξεκινήσαμε παραστάσεις με 5 άτομα κοινό, αλλά επιμείναμε. Την επόμενη χρονιά (2008) κάναμε με τον Μπάμπη Τσέρτο τον διπλό δίσκο «Ο Μπάμπης Τσέρτος τραγουδά Μιχάλη Σουγιούλ» και ειδικά μετά τη μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο, το ρεπερτόριο αυτό απογειώθηκε και άρχισαν πλέον και άλλοι να βαδίζουν σε αυτό τον δρόμο. Η αλήθεια είναι ότι σε μια εποχή που τίποτα δεν έχει να πει, εκτός από στενοχώρια, η προσωπικότητα του Αττίκ, το σπιρτόζο πνεύμα του Σακελάριου, οι ρομάντζες του Σουγιούλ, οι ρυθμοί του Μουζάκη, δίνουν διέξοδο στις καλλιτεχνικές αναζητήσεις κάποιων και κυρίως βρίσκουν κοινό που αναζητά ουσία στη διασκέδαση του…»

Είναι όμως μόνο αυτό;

«Εκφράζοντας την προσωπική μου άποψη, πιστεύω πως τα τραγούδια αυτά έχοντας ένα διαχρονικό ερωτισμό, και ευαισθησία αλλά πάνω από όλα υπέροχη μουσική και λυρικό στίχο, βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε μια εποχή πίκρας, ανέχειας, σε μια εποχή χωρίς προοπτική… ο κόσμος δεν διασκεδάζει, δεν έχει την άνεση να βγαίνει έξω και να ξοδεύει, είναι φειδωλός και επιλεκτικός στη διασκέδαση του. Συγχρόνως η ευαισθησία του και το θυμικό του, βρίσκουν διέξοδο στον ρομαντισμό μιας παλιότερης και σίγουρα πιο ρομαντικής εποχής. «Το τράμ το τελευταίο», δεν είναι πλέον ένα παλιομοδίτικο σατυρικό τραγούδι. Είναι τραγούδι της σύγχρονης ανάγκης, των χιλιάδων ανθρώπων που δεν τους περισσεύει για ταξί, γι αυτό και όπως θα έχεις δει, τα τελευταία δρομολόγια έχουν τον περισσότερο κόσμο από όλη την ημέρα… Οι καταστάσεις και η έλλειψη σημερινής θεματολογίας, πιστεύω βοήθησαν στην εξάπλωση του παλιού και μέχρι πρότινος ξεχασμένου ρεπερτορίου».

Αναμνήσεις και παρελθόν χωρίς ιστορίες δεν μπορούν να υπάρξουν. Στη συνέχεια ο Νίκος Οικονόμου, σταχυολογεί κάποιες μικρές ιστορίες ώστε να μας βάλει στο κλίμα της εποχής και στο πνεύμα της παράστασης:

– Το «Ας ερχόσουν για λίγο» γράφτηκε από τον Τραϊφόρο, όταν έλειπε για καιρό η Βέμπο σε τουρνέ στην Αμερική.. Τόσο έντονη του ήταν η απουσία της που έγραψε…ας ερχόσουν για λίγο και ας φύγεις μετά..

– Το «Αστα τα μαλλάκια σου» δεν ήθελε να το πει με τίποτα ο Μαρούδας, το θεωρούσε ανόητο.. με την επιμονή και το ζόρι του Σουγιούλ το είπε και έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία του..

– Ο Αττίκ, που ερωτευόταν συχνά, είχε ερωτευτεί τη μητέρα της Μελίνας Μερκούρη που της είχε γράψει ένα από τα ωραιότερα και γνωστότερα του τραγούδια. Το «Είδα μάτια». Ολη η Αθήνα μιλούσε για το τραγούδι αυτό. Όταν χωρίσανε , αυτή τα έφτιαξε με τον πατέρα της Μελίνας, που ήταν ομορφάντρας και κάποια φορά πήγαν στην Μάντρα του Αττίκ. Μόλις τους είδε ο κόσμος, άρχισε την καζούρα και φώναζε στον Αττίκ « Παίξε μας το είδα μάτια…» συνέχεια… Κάποια στιγμή κατέβηκε ο Αττίκ στο καμαρίνι του, έγραψε ένα τραγούδι σε δέκα λεπτά. Και ανέβηκε να τους το πει. Ήταν το «Ζητάτε να σας πω»

«Ζητάτε να σας πω
Τον πρώτο μου σκοπό
Τα περασμένα μου γινάτια
Ζητάτε είδα μάτια
Με σκίζετε κομμάτια…»


ΙΝFO

Half Note: ΤΡΙΒΩΝΙΑΝΟΥ 17, ΜΕΤΣ
ΤΗΛ. ΚΡΑΤΗΣΕΩΝ (ΔΕΥ-ΚΥΡ. 11.30-19.30): +30 210 9213310
ΜΕΤΑ ΤΙΣ 19.00 ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΤΕ ΣΤΟ +30 210 9213360
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ: 21.30
ΕΙΣΟΔΟΣ: 10 eur (bar) – 15 eur (σε τραπέζι)