ΕΚΠΛΗΞΗ, οργή και απογοήτευση προκάλεσε στη Βρετανία ο καταποντισμός των αθλητών και αθλητριών της στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα. Μόνο μία φορά ακούστηκε ο βρετανικός εθνικός ύμνος και συνολικά έλαβε μόλις 15 μετάλλια (ένα χρυσό, οκτώ αργυρά και έξι χάλκινα), για να βρεθεί τελικά η Βρετανία στην 35η θέση. Πολύ πίσω από την Ιρλανδία (26η) και δύο μόλις θέσεις πριν από τη λιλιπούτεια Τζαμάικα. Φυσικά, δεν έλειψε και το αγγλικό χιούμορ (ανάμεικτο, όπως πάντα, με μια πρακτική ιδέα), ιδιαίτερα μόλις έγινε γνωστό ότι ο πρωθυπουργός κ. Μέιτζορ αποφάσισε να διαθέσει 100 εκατ. λίρες (37 δισ. δρχ.) για τον αθλητισμό. Στους προχθεσινούς «Times» του Λονδίνου δημοσιεύθηκε η ακόλουθη επιστολή του κοσμήτορα της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Σάσεξ, καθηγητή Τζον Μαρέλ:
Αντί να ξοδεύουμε 100 εκατ. λίρες από τα λεφτά του ΠΡΟ-ΠΟ για τον αθλητισμό, δεν θα ήταν καλύτερα με τόσα χρήματα να αγοράζαμε μερικούς ξένους αθλητές; Κάποιον καναδό ή νοτιοαφρικανό άσο του τένις, λ.χ. Δεν θα μπορούσαμε να βρούμε κάποια να παντρευτεί έναν ρώσο γυμναστή ή άλτη; Οπως αντιλαμβάνεστε, χρησιμοποιώ το ίδιο επιχείρημα που προβάλλεται εναντίον της διαθέσεως περισσοτέρων κονδυλίων για τις βασικές επιστήμες και την τεχνολογία, ότι δηλαδή στοιχίζει φθηνότερα να την αγοράσουμε από εκείνες τις χώρες που είναι τόσο ανόητες να ξοδεύουν τα λεφτά τους για τέτοια πράγματα.
