Τι να σου πω, κύριε Βηματοδότη μου, με έχει συνταράξει η ιδέα του «κλωνιάσματος». Σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να παραχθεί κάποιος ολόιδιος μ’ εμένα και με πιάνει τρόμος. Διότι στον καθρέφτη κοιτάζομαι και με πιάνει απελπισία, αν με έβλεπα και ζωντανό απέναντί μου θ’ αυτοκτονούσα ­ αν δεν προλάβαινε ο απέναντί μου ν’ αυτοκτονήσει πρώτος.


Εσύ, κύριε Βηματοδότη μου, δεν το καταλαβαίνεις το πρόβλημα. Κάθε Κυριακή κλωνιάζεσαι σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες εντελώς όμοια, απαράλλακτα, αντίτυπα ­ και όσο πιο πολλά τόσο πιο ευχαριστημένος είσαι. Εγώ όμως, καθώς περνούν τα χρόνια, αισθάνομαι πια ότι χάνω τη μοναδικότητά μου, ότι κουβαλώ πολύν από τον πατέρα μου πάνω μου ­ αυτό διαπιστώνω στον καθρέφτη. Δεν θα το άντεχα να είμαι κλώνος του, ολόιδιο αντίγραφο, όπως νομίζω δεν θα το άντεχε ούτε ο δικός μου κλώνος.


Η δημώδης μούσα εγκαίρως κατανόησε το πρόβλημα, όταν περιέγραφε τον σγουρό πλατύφυλλο και δροσερό βασιλικό που «έκανε κλώνους και κλωνιά και σκέπασε τη γειτονιά/ και σκέπασε κι εμένανε που μ’ έχει η μάνα μ’ ένανε». Αξίζει να προσέξεις την αντίστιξη ανάμεσα στους «κλώνους» και τον «ένανε», στο πολλαπλό και στη μοναδικότητα που θάφτηκε από τους κλώνους, πρόβλημα που οι λιγότερο ποιητικοί βιολόγοι το έθεσαν μόλις σήμερα με όρους όχι μυροβόλων βασιλικών αλλά γαλακτοφόρων προβατινών.


Ζούμε έτσι κι αλλιώς στην εποχή των πολλαπλών αντιγράφων. Το ΠαΣοΚ είναι γεμάτο «μικρούς Παπανδρέου» που στην εποχή της δόξας του αρχηγού μιμούνταν ακόμη και το λεκτικό και τις κινήσεις του. Εκατομμύρια κοπελιές σ’ όλον τον κόσμο μιμούνται τη Μαντόνα, εκατομμύρια κοπέλια μιμούνταν παλιότερα τον Τζέιμς Ντιν. Σκέψου πόσους μικρούς Λένιν διαθέτει το ΚΚΕ, πόσοι θέλησαν να μιμηθούν τον Τσε Γκεβάρα.


Κλεψίτυπα αντίγραφα· σαν αυτά που ο καθένας (μας υπόσχονται) θα μπορεί να φτιάξει στο μέλλον κλέβοντας μερικές τρίχες της Κλόντια Σίφερ ή ένα κομμάτι από το νυχάκι του Αλέν Ντελόν. Και αν από κάποιο φρύδι του Καραμανλή κάποιος φανατικός Πασόκος κλωνιάσει κι αναθρέψει αριστερό κλώνο; Τι γίνεται τότε;


Το πρόβλημα όμως που έχουν οι ίδιοι οι κλώνοι είναι πως δεν θα μπορούν να ελπίζουν ότι θα γίνουν πολλώ κάρρονες ­ μεγαλύτερο στόχο από το να γίνουν ίδιοι με το πρωτότυπο δεν μπορούν να έχουν οι κλώνοι. Αυτός είναι ο προορισμός τους, γι’ αυτό γίνονται, γι’ αυτό φτιάχνονται. Χλωμά αντίγραφα των δημιουργών μας; Αυτό με τρομάζει στον καθρέφτη.


Και για να καταλήξουμε και σε κάποιο πολιτικό συμπέρασμα από όλα αυτά, αν ήμουν ο Σουφλιάς, θα απευθυνόμουν στον Βαρβιτσιώτη και θα του έλεγα: Ψηλά του χτίζεις, Γιάννη, τη φωλιά και θα λυγίσει ο κλώνος. Μπορεί και να έπειθε τους σύνεδρους ­ τι λες κι εσύ, πολύξερε Βηματοδότη; Δημήτρης Κ. Ψυχογιός


ΔΕΝ μου φαίνεται ότι θα βγει σε καλό αυτή η υπόθεση με τους μάνατζερ στις εταιρείες του Δημοσίου. Είδαμε τι έπαθαν με τον ΟΤΕ. Μαθαίνω τώρα ότι και σε κάποια άλλη εταιρεία δημοσίου συμφέροντος, που ασχολείται ευδοκίμως και επιτυχέστατα τα τελευταία χρόνια με κτηματικά ζητήματα, επιχειρείται να αλλάξει η πρόσκληση ενδιαφέροντος που έχει ήδη δημοσιευθεί και να «προσαρμοσθεί» ­ προφανώς επειδή κάποιοι θέλουν να πετύχουν κάτι και δεν τους βγαίνει, έτσι όπως τη δημοσίευσαν. Συνιστώ στους «μαγείρους» προσοχή, γιατί έχω ενδιαφέροντα στοιχεία. * * *


ΕΧΕΙ όμως και τις ευτράπελες πλευρές της η υπόθεση των «μάνατζερ»: στην ΕΥΔΑΠ άλλαξαν το καταστατικό της εταιρείας για να προκηρύξουν διαγωνισμό για τις νέες θέσεις και οι ήδη υπηρετούντες έσπευσαν να οικειοποιηθούν τους… νέους τίτλους: ο γενικός διευθυντής ανηγόρευσε εαυτόν «διευθύνοντα σύμβουλο», οι αναπληρωτές του ονομάστηκαν «γενικοί διευθυντές» ­ αναπροσαρμόζοντας καταλλήλως και τις αποδοχές τους βεβαίως! Στον υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Χρ. Βερελή, που επενέβη όταν πληροφορήθηκε τις «προαγωγές», υπεστήριξαν ότι αυτά έγιναν εκ παραδρομής ­ και το παλαιό καθεστώς απεκατεστάθη εν όψει της νομίμου ανατροπής του. * * *


ΑΚΟΥΩ ότι σε «δίλημμα» θα βρεθεί το ΠαΣοΚ για την επιλογή υποψήφιου δημάρχου Αθηναίων στις (μετά δύο σχεδόν χρόνια αλλά ήδη συζητούμενες) δημοτικές εκλογές, καθ’ ότι δύο στελέχη του έχουν ήδη εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον. Ητοι, ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής κ. Κ. Σκανδαλίδης και η βουλευτής Αθηνών κυρία Ελένη Ανουσάκη. Μεταξύ των δύο φαίνεται να κερδίζει σαφώς ο κ. Σκανδαλίδης όχι μόνο για προφανείς κομματικούς λόγους, αλλά και επειδή διαθέτει σχετική πείρα, αφού υπήρξε συνεργάτης του κ. Δ. Μπέη όταν αυτός ήταν δήμαρχος Αθηναίων. * * *


ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ιδιωτικοποιήσεις: για τα Ναυπηγεία Ελευσίνος προβλεπόταν η απομάκρυνση περίπου 600 υπεράριθμων εργαζομένων με μετατάξεις. Επειδή καθυστερούσαν, ο ενδιαφερόμενος για την αγορά των ναυπηγείων πρότεινε την απορρόφηση και αυτού του δυναμικού σχεδόν στο σύνολό του. Οι συνδικαλιστές όμως δεν συμφωνούν: ζητούν από την αρμόδια υφυπουργό Ανάπτυξης κυρία Αννα Διαμαντοπούλου να απολυθούν οι 600 εργαζόμενοι, να αποζημιωθούν από το κράτος και μετά να επαναπροσληφθούν από τον νέο εργοδότη! Τουτέστιν να εισπράξουν καμιά δεκαριά εκατομμύρια δραχμές ο καθένας και μετά να ξαναπιάσουν δουλειά στο ναυπηγείο! (Μετά ταύτα απευθύνω ανάλογη έκκληση στην ημετέρα διεύθυνση για άμεση απόλυση με αποζημίωση και επαναπρόσληψη μετά ένα μήνα, καθ’ ότι έχω ανάγκη χρημάτων και ολιγοήμερων διακοπών). * * *


ΚΑΤΑ δήλωσιν του ιδίου στον Θανάση Λάλα που δημοσιεύθηκε στο «Βήμα» της προηγούμενης Κυριακής, «στενή σχέση επιρροής με τον Κώστα Μανάφη, ο οποίος είναι σήμερα καθηγητής στη Φιλοσοφική», έχει ο κ. Κώστας Καραμανλής. Πράγματι, ο προαναφερθείς καθηγητής παρέδιδε ιδιαίτερα μαθήματα στον κ. Κώστα Καραμανλή προκειμένου να εισαχθεί στη Νομική.


Μαθαίνω όμως για τον κύριο Μανάφη ­ διότι ενδιαφέρθηκα αμέσως να πληροφορηθώ τις εστί ο άνθρωπος που επηρέασε έναν από τους υποψηφίους για την αρχηγία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ­ πρώτον, ότι μεταπολιτευτικά ήταν από τους καθηγητές που απομακρύνθηκαν προσωρινά από το Πανεπιστήμιο λόγω συνεργασίας τους με το καθεστώς της επταετίας· δεύτερον, ότι είναι ο άνθρωπος του οποίου πρέπει απαραιτήτως να έχει την εύνοια όποιος πανεπιστημιακός επιθυμεί να εξελιχθεί σε ανώτερη βαθμίδα. Διαφορετικά, «τον τρώει το μαύρο σκοτάδι», όπως επισημαίνουν διδάσκοντες του τμήματος Φιλολογίας, οι οποίοι ενθυμούνται να έχει δηλώσει: «Εμένα δεν με αφορούν οι νόμοι· αν θέλω εγώ και τον ψιλικατζή της γωνίας μπορώ να τον κάνω καθηγητή Πανεπιστημίου».


Μαθαίνω επίσης ότι ο κ. Μανάφης έγινε θηρίο όταν μέλος του διδακτικού προσωπικού τού επισήμανε δημοσίως ότι δεν είναι κατάλληλος να κρίνει πανεπιστημιακούς δασκάλους καθώς η τελευταία επιστημονική του δημοσίευση έγινε το… 1974! Μαθαίνω ακόμη ότι τελευταίος στόχος του είναι να κάνει καθηγήτρια Πανεπιστημίου σύζυγο φίλου του, η οποία έχει τα ολιγότερα προσόντα όλων των συνυποψηφίων για την ίδια θέση.


Αναρωτιέμαι τι είδους «γράμματα» έμαθε ο κ. Κώστας Καραμανλής από τον δάσκαλό του κ. Μανάφη… * * *


ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ έσονται τελευταίοι, κατά περίπτωση. Η πρακτική αυτή αποτελεί πλέον θεσμό στους «μικρούς» διαγωνισμούς εκτέλεσης δημοσίων έργων, καθώς οι επιτροπές διενέργειας των διαγωνισμών αποφασίζουν κατά βούλησιν για το αν θα ζητήσουν την υποβολή αιτιολογήσεων των οικονομικών προσφορών των διαγωνιζομένων τεχνικών εταιρειών.


Στο ΥΠΕΧΩΔΕ, για παράδειγμα, σε σειρά «μικρών» διαγωνισμών με προϋπολογισμό από 400 εκατ. δρχ. ως 1 δισ. δρχ., η διαδικασία των αιτιολογήσεων δεν εφαρμόστηκε και οι διαγωνισμοί κατακυρώθηκαν στους μειοδότες. Αντίθετα, στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, στον διαγωνισμό για την ανακατασκευή του περιβάλλοντος χώρου για τον εκσυγχρονισμό του Ολυμπιακού Σταδίου, με προϋπολογισμό 550 εκατ. δρχ., η επιτροπή διενέργειας του διαγωνισμού ζήτησε αιτιολογήσεις, οι οποίες βέβαια υποβλήθηκαν. Κατόπιν αυτού, οι πρώτοι έγιναν τελευταίοι. Οσο για τις εργοληπτικές επιχειρήσεις, αυτές φαίνεται ότι ζητούν… έλεος από τις κρατικές υπηρεσίες και ­ τουλάχιστον ­ καθιέρωση ενιαίων κανόνων του «παιχνιδιού»… * * *


ΜΕ ΧΑΡΑ σάς ανακοίνωσα την περασμένη Κυριακή ότι η κυκλοφορία του «Βήματος» άγγιξε νέα, μοναδικά και μοναχικά ύψη, επειδή είχε φθάσει τις 120.118 φύλλα στην περιοχή του Λεκανοπεδίου στις 16/2/97. Με συγχωρείτε, αλλά βιάστηκα: την περασμένη Κυριακή 23/2/97 πήγαμε ακόμη ψηλότερα και καταρρίψαμε κάθε προηγούμενο ρεκόρ με 127.674 φύλλα, ξεπερνώντας κατά 52.000 τη δεύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα. Για όλη τη χώρα, οι αριθμοί αυτοί σημαίνουν μεγαλύτερη από 260.000 συνολική κυκλοφορία και διαφορά άνω των 100.000 από τη δεύτερη. Αδικο είχαμε να το γιορτάσουμε μεταξύ μας με «μπαλ μασκέ» την περασμένη Τετάρτη στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη; (Κρίμα που η συνάδελφος Σίβυλλα απουσίαζε, μια που βρίσκεται ακόμη στην Αμερική. Θα είχε πολλά και ενδιαφέροντα να σας διηγηθεί). Σας ευχαριστούμε για την ανταπόκρισή σας στις προσπάθειές μας. [Λεπτομέρειες για τις κυκλοφορίες, σελ. Α60].


Η Ντόλι, το από κλωνοποίηση δημιουργηθέν πρόβατο, κοσμεί και το τελευταίο εξώφυλλο του βρετανικού «Εκόνομιστ». Εικονίζεται εις διπλούν, προφανώς διότι οι βρετανοί συνάδελφοι δεν είχαν… πολιτικό αντίστοιχο παράδειγμα!!!


[ΤΑ του Καίσαρος τω Καίσαρι… Το «Ποντίκι» πρώτο, την περασμένη Πέμπτη, δημοσίευσε τη φωτογραφία τού από κλωνοποίηση δημιουργηθέντος προβάτου μαζί με φωτογραφίες του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κ. Καραμανλή και του ομώνυμου ανιψιού και διεκδικητή της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας, υπό τον τίτλο «Η καραμανλοποίηση βγάζει κλώνους στη ΝΔ».]


* Η ανταπόκριση, όπως τουλάχιστον καταγράφηκε μέσω των χειροκροτημάτων των συνέδρων, στις συνεχείς αναφορές του πρώην πρωθυπουργού κ. Γ. Ράλλη στον ιδρυτή του κόμματος Κωνσταντίνο Καραμανλή και στο κοινωνικό έργο των κυβερνήσεών του δεν ήταν σε καμία περίπτωση η αναμενόμενη από μέλη και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας: ήταν πολύ χλιαρή. Μοναδική εξήγηση για την ανταπόκριση των συνέδρων, η παρουσία του βουλευτή κ. Κώστα Καραμανλή στην πρώτη σειρά της αίθουσας. Ετσι κι αλλιώς, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έμειναν με την απορία: «Για ποιον Καραμανλή χειροκροτάμε;».


* Πάντως, ο νεότερος Καραμανλής, μιλώντας από στήθους και με ένταση, «ανέβασε» το κλίμα μέσα στην αίθουσα. Ηταν άλλωστε ο μόνος από τους τρεις και κάτι υποψηφίους που «έπαιζε εντός έδρας».


* Ο χώρος έξω ακριβώς από την αίθουσα του προσυνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας είχε κάτι από τις παλιές καλές εποχές των φοιτητικών εκλογών. Ως και τα γνωστά «τραπεζάκια» των παρατάξεων. Σε ένα από αυτά ήταν αραδιασμένα τα «προεκλογικά» υλικά του πρώην υπουργού κ. Γ. Σουφλιά: η ομιλία του στο Σπόρτιγκ και οι προτάσεις του για τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματος.


* Με την ευαγγελική ρήση «οι έσχατοι έσονται πρώτοι» άρχισε την ομιλία του ο κ. Σουφλιάς. Αναφερόταν, υποθέτω, σε θέματα καταγωγής και «ευγένειας γονιδίων» και όχι στη σειρά με την οποία ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες.


* Απαγγέλλοντας στίχους του Παλαμά έκλεισε τη δική του ομιλία ο Β. Πολύδωρας. Δεν τους καλοάκουσα, αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία ότι προέρχονταν από τον Δωδεκάλογο του Γύφτου.


* Ειλικρινέστερος όλων υπήρξε ο κ. Ι. Βαρβιτσιώτης: «Οσα συμβαίνουν», είπε, «έχουν μετατρέψει τη Νέα Δημοκρατία σε χαμηλού κόστους και αρκετά υψηλής θεαματικότητας τηλεοπτικό πρόγραμμα». Από λάθη ή επειδή σκηνοθέτες και παραγωγοί εφαρμόζουν την αρχή ότι «κανείς δεν έχασε υποτιμώντας τη νοημοσύνη του κοινού»;