Πολιτικές καντρίλιες και νέα δεδομένα στην πολύκροτη υπόθεση των υποκλοπών δημιουργεί η παραδοχή ότι «παρέχουμε υπηρεσίες μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου». που έκανε ο πρωτοδίκως καταδικασμένος επιχειρηματίας Ταλ Ντίλιαν. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Intellexa, που δημιούργησε και εμπορευόταν το λογισμικό παρακολούθησης Predator, έκανε την αποκαλυπτική αυτή δήλωση, όταν κλήθηκε να απαντήσει στην εκπομπή «Mega Stories» της Δώρας Αναγνωστοπούλου, στο Mega, σε ερώτηση για τους πραγματικούς του πελάτες στην Ελλάδα και αν συνεργάστηκε με κρατικές υπηρεσίες, ελληνικές αρχές, ιδιώτες ή κάποιον έλληνα αξιωματούχο.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης εγκάλεσαν την κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό ζητώντας να δώσουν εξηγήσεις, αλλά φαντάζομαι ότι αντιλαμβάνεστε τη δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς είναι πλέον επιβεβαιωμένο – από τη «λίστα Μενουδάκου» που έφερε στο φως «Το Βήμα» – ότι ανάμεσα στους «στόχους» ήταν πολλοί υπουργοί (Δένδιας, Χατζηδάκης, Γεραπετρίτης, Γεωργιάδης κ.ά.) οι ηγεσίες του Στρατεύματος και της Αστυνομίας, πρώην πρωθυπουργοί, όπως ο Αντώνης Σαμαράς, καθώς και εκδότες και δημοσιογράφοι.

***

Η κυβέρνηση, δια του εκπροσώπου της Παύλου Μαρινάκη, επέμεινε στην παλαιά «γραμμή άμυνας» ότι η υπόθεση «έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης» και «δεν υπάρχει κρατική εμπλοκή». Με ορόσημο, ωστόσο, την καθαρογραφή της απόφασης του Πλημμελειοδικείου, που θα περιλαμβάνει το αναλυτικό σκεπτικό, με το οποίο καταδικάστηκαν οι τέσσερις, θεωρείται δεδομένο, μετά και τη δήλωση Ντίλιαν, ότι η υπόθεση θα επανέλθει στο προσκήνιο της επικαιρότητας και σε δικαστικό και σε πολιτικό επίπεδο.

Σύμφωνα με πηγές από τον χώρο της Δικαιοσύνης, οι εισαγγελικές αρχές αναμένουν την καθαρογραφή, για να αποφασιστεί πώς θα γίνουν στο εξής οι δικαστικές έρευνες, που διέταξε το δικαστήριο, ανοίγοντας εκ νέου τον φάκελο της υπόθεσης. Αν και ως πιθανότερη εκδοχή θεωρείται ότι το βάρος των νέων ερευνών θα το επωμιστεί και πάλι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, εκφράζεται η ελπίδα ότι ο λειτουργός που θα «χρεωθεί» την ευθύνη για τις έρευνες, δε θα ακολουθήσει την τακτική του αντεισαγγελέα Αχιλλέα Ζήση, ο οποίος είχε διαπιστώσει ότι «αναντίλεκτα δεν υπήρξε καμία απολύτως εμπλοκή οποιουδήποτε κρατικού λειτουργού».

Σε πολιτικό επίπεδο, πληροφορούμαι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση και ο αρχηγός της Νίκος Ανδρουλάκης προτίθενται να ζητήσουν την ανάσυρση του φακέλου, που αρχειοθέτησε ο αντεισαγγελέας, για να γίνει νέα έρευνα για ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες, από την εμπλοκή της ΕΥΠ. Στη Χαριλάου Τρικούπη εκτιμούν, με βάση και τα λεγόμενα του Ντίλιαν, ότι «η Intellexa πούλησε το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία ήταν υπεύθυνη για τη λειτουργία του».

Πιστεύουν ότι «ο επιχειρηματίας, υπό το βάρος της καταδίκης του και του κινδύνου να οδηγηθεί στις φυλακές φωτογραφίζει τον επικεφαλής της ΕΥΠ και τους προϊσταμένους του». Σε αυτό το πλαίσιο, το ΠαΣοΚ θα εντείνει την πολιτική πίεση προς την κυβέρνηση, αρχής γενομένης από τη συζήτηση κορυφής που θα γίνει στη Βουλή με αντικείμενο το κράτος δικαίου στη χώρα μας. Εκεί μαθαίνω ότι ο κ. Ανδρουλάκης θα σηκώσει τους τόνους και θα επιτεθεί ευθέως στον Πρωθυπουργό, κατηγορώντας τον ότι «επιχειρεί συγκάλυψη επειδή είναι προσωπικά αναμεμειγμένος στην υπόθεση».

***

Ο παράγων Στρασβούργο

Στο μεταξύ, όπως μου μεταφέρουν πηγές πολύ κοντά στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο οποίο έχει προσφύγει ο Νίκος Ανδρουλάκης, η έκδοση της απόφασης αναμένεται πολύ σύντομα. Θυμίζω ότι η προσφυγή Ανδρουλάκη στρέφεται κατά της άρνησης της ΕΥΠ να συμμορφωθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο είχε κρίνει αντισυνταγματικό τον νόμο που εμπόδιζε την ενημέρωσή του, για τους λόγους της παρακολούθησης. Να σας πω ακόμη ότι απευθύνθηκα σε πρόσωπο με βαθιά νομική γνώση επί του θέματος. «Εκεί η καταδίκη της Ελλάδας θεωρείται προδιαγεγραμμένη», μου είπε.

***

Ποιος θα φυλάξει τα Στενά;

Μετά και τα τελευταία χτυπήματα που δέχονται φορτηγά πλοία από το Ιράν, στην κυβέρνηση υπάρχει εντονότατος προβληματισμός για τη διατάραξη της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, η οποία, εκ των πραγμάτων, επιφέρει προβλήματα στο εμπόριο και την εφοδιαστική αλυσίδα, οδηγώντας αυτομάτως σε αύξηση των τιμών. Να σας θυμίσω ότι το 80% του παγκόσμιου εμπορίου διεξάγεται δια θαλάσσης, ενώ, πάνω-κάτω, γνωστά είναι και τα μεγέθη του (κυρίαρχου παγκοσμίως) ελληνικού στόλου.

Εδώ και λίγες μέρες, όμως, στο Μέγαρο Μαξίμου και στο υπουργείο Εξωτερικών αναπτύσσεσαι προβληματισμός για την ανάγκη σχηματισμού ναυτικής δύναμης, που θα κληθεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των πλοίων στον Κόλπο και δη στα Στενά του Ορμούζ. Και όπως αντιλαμβάνεστε, το τελευταίο που θέλουν στην Αθήνα είναι να λάβουν μια τέτοια πρόσκληση, είτε από κάποιον ευρωπαίο σύμμαχο ή ακόμη χειρότερα από τους Αμερικανούς. Διότι, ο Κόλπος δεν είναι Ερυθρά Θάλασσα, όπου εδώ και πολλούς μήνες αναπτύσσεται η επιχείρηση ASPIDES, με τη συμμετοχή μιας ελληνικής φρεγάτας.

***

Οι πολιτικοί υπολογισμοί πίσω από τη «ΝΑΤΟποίηση» της Κύπρου

Η προοπτική ένταξης της Κύπρου στην Ατλαντική Συμμαχία δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αντικείμενο δημόσιας συζήτησης. Συνεργάτης μου που αρέσκεται στις ιστορικές αναδρομές, μού θύμισε την ανακίνηση του ίδιου ζητήματος, πριν από πολλά χρόνια και συγκεκριμένα το 1964, όταν ο τότε πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου προέκρινε τη «ΝΑΤΟποίηση» του νησιού, δηλαδή την Ένωση του νησιού με την Ελλάδα, ώστε εμμέσως να ενταχθεί στη συμμαχία και άρα να λυθεί τόσο η ελληνοτουρκική όσο και η διακοινοτική αντιπαράθεση. Φυσικά, το σχέδιο ναυάγησε, μαζί με εκείνα του αμερικανού διαμεσολαβητή Ντιν Άτσεσον, και τα υπόλοιπα γράφτηκαν στην Ιστορία.

Σήμερα, λοιπόν, δηλαδή 62 χρόνια μετά, ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης δε χάνει ευκαιρία να αναδεικνύει την προοπτική ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ ως πρώτιστη επιλογή της εξωτερικής πολιτικής του. Παραδεχόμενος, βεβαίως, ότι οι πολιτικές συνθήκες – δηλαδή η στάση της Τουρκίας – δεν ευνοούν το σχέδιό του. Αυτό, βεβαίως, που δε λέει ο πρόεδρος είναι ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η Τουρκία. Στο εσωτερικό της Κύπρου υπάρχουν σφοδρές αντιδράσεις έναντι αυτής της προοπτικής και όχι μόνο από το ΑΚΕΛ, που ως γνωστόν αντιστρατεύεται κάθε δυτική πολιτική που επιχειρείται να εφαρμοστεί στο νησί. Σκεπτικισμός υπάρχει και στο ΔΗΚΟ, ενώ οι κακές γλώσσες στη Λευκωσία λένε ότι η προναγγελία Χριστοδουλίδη είναι προσχηματική και στοχεύει στη συσπείρωση του δεξιού ακροατηρίου του ΔΗΣΥ, αλλά και του ακροδεξιού ΕΛΑΜ. That’s politics, καταπώς λένε και οι Αγγλοσάξονες.

***

«Πράσινοι προτεστάντες»

Αν όλα αυτά που έγιναν στο ΠαΣοΚ προκλήθηκαν εξαιτίας της ανακοίνωσης του ονόματος του Θεοδόση Πελεγρίνη, φανταστείτε τι έχει να γίνει, αν ανακοινωθούν άλλα ονόματα που απασχολούν τις πράσινες δημοσιογραφικές στήλες, όπως εκείνα της Νίνας Κασιμάτη, του Θάνου Μωραΐτη ή και της Θεοδώρας Τζάκρη. Το τελευταίο διάστημα, πληροφορούμαι ότι στους παροικούντες τη Χαριλάου Τρικούπη έχει γίνει viral δήλωση του πρώην υπουργού Φίλιππου Σαχινίδη, ο οποίος πρότεινε για τις διευρύνσεις να εξομολογηθούν και να ζητήσουν άφεση αμαρτιών και μετά να επιστρέψουν.

Συνεργάτης μου που επικοινώνησε μαζί του για να μάθει, αν υπήρξαν αντιδράσεις, μού μεταφέρει πως του απάντησε: «Εγώ είμαι χριστιανός ορθόδοξος και πιστεύω στην εξομολόγηση και στη μετάνοια, υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι, που είναι προτεστάντες που δε θα συγχωρέσουν κανέναν από αυτούς που πλήγωσαν την παράταξη». Ποιους να εννοεί άραγε ο λαρισαίος πολιτικός, που κι εκείνος παλαιότερα είχε υποπέσει στο… αμάρτημα της συμμετοχής στο ΚΙΔΗΣΟ;

***

300 επιστολές – για την ακρίβεια 297, όσα είναι και τα μέλη της σημερινής Βουλής, μετά την έκπτωση των τριών «Σπαρτιατών» και τη μη αναπλήρωσή τους – ετοιμάζει ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, για να τους καλέσει να συνεισφέρουν την άποψή τους για τις αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής. Οι προτάσεις θα κωδικοποιηθούν και ακολούθως, θα παραδοθούν στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, το οποίο θα τις μελετήσει και θα γνωμοδοτήσει σχετικώς.

Στόχος του Κακλαμάνη, όπως πληροφορούμαι, είναι να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συναίνεση στις πειθαρχικές ποινές για τα μέλη του Κοινοβουλίου, τις οποίες ο ίδιος βρίσκει «εξαιρετικά επιεικείς σε σχέση με τα παραπτώματα που υποπίπτουν». Όσο η τοξικότητα κυριαρχεί στον πολιτικό λόγο κάποιων και τα εκφυλιστικά φαινόμενα πολλαπλασιάζονται, προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού, τόσο θα πληθαίνουν οι φωνές εκείνων που θεωρούν ότι με την επιβολή αυστηρότερων πειθαρχικών μέτρων μπορεί να μπει φραγμός.

Η αλήθεια είναι ότι με την επιβολή «χρονοκόφτη» στις ομιλίες των βουλευτών, απέδωσε, περιορίζοντας τη χαώδη εικόνα των ατέρμονων τοποθετήσεων. Όμως, δεν αρκεί. Το αυστηρότερο και σκληρότερο μέτρο που επιβάλλεται έως τώρα είναι η περικοπή κατά το ήμισυ της βουλευτικής αποζημίωσης. Συνάδελφοι του προέδρου της Βουλής τον παροτρύνουν να εισηγηθεί στον νέο Κανονισμό πιο αυστηρές διατάξεις. Λένε χαρακτηριστικά ότι αν περικοπτόταν ολόκληρη (!) η βουλευτική αποζημίωση για κάθε παραστράτημα, τότε ίσως κάποιοι να το ξανασκέφτονταν. Διότι, στο τέλος-τέλος, «με τα λεφτά του ελληνικού λαού δεν μπορεί κανείς να χτίζει καριέρες…».