Νύχτα μου γλυκιά με τα
αστέρια σου τα λαμπερά,
που μου ασπρίζουν τα όνειρα.
Εκεί που μικρές ψυχές κρατάς,
ψυχές μικρών αγγέλων,
αγγέλων που ο Θεός κοντά Του φυλά.
Σε έναν τόπο αγνό, γεμάτο ειρήνη,
εκεί που οι μικρές ψυχές βρίσκουν γαλήνη.
Η ψυχή της μάνας που σπάραξε
στην τελευταία αγκαλιά,
στο «αντίο», αντί το «γεια».
Στις παλιές συνήθειες που έφυγαν,
και στα μικρά τους ρούχα
που άδεια έμειναν.
Τώρα από ψηλά μας κοιτάνε,
με αγάπη τις ζωές μας φυλάνε.
Κι όταν ο ήλιος σβήνει στη δύση,
το φως τους την καρδιά μας γεμίζει.
Γιατί οι ψυχές των αγγέλων,
αγνές και μικρές,
είναι οι αχτίδες που φωτίζουν
τις πιο σκοτεινές μας στιγμές.
Εκείνες τις δύσκολες νύχτες,
που η ελπίδα μοιάζει χαμένη,
εκεί ξανά την βρίσκουμε,
στα αστέρια βαθιά κρυμμένη.
