Στη γη του αμερικανικού ονείρου η έννοια της «ιδιωτικής πυρόσβεσης» είναι τελικά τόσο διαδεδομένη όσο τα μπέργκερ.
Το δίδυμο Τραμπ-Μασκ δείχνει αποφασισμένο να γκρεμίσει κάθε (επιστημονικό τουλάχιστον) εμπόδιο στον δρόμο για την Μεγάλη Αμερική που ονειρεύεται.
Δεν βλέπω άλλον τρόπο που να αξίζει πέρα από το να προσπαθούμε συνέχεια σαν να είμαστε απόλυτοι κυρίαρχοι της τύχης και της μοίρας μας. Το άλλο δεν αντέχεται.
Στη δημοκρατία όσοι ασκούν πολιτική εξουσία οφείλουν να εκλέγονται, αλλά και να αξιολογούνται για τον τρόπο άσκησής της.
Η πρόταση του Πρωθυπουργού για κομματικό υποψήφιο Πρόεδρο συνοδεύτηκε από πρότασή του για τροποποίηση του Συντάγματος, ειδικότερα πρόβλεψη μιας μόνο θητείας αντί δύο και εξαετή αντί πενταετή θητεία.
Ο σεβασμός στο πένθος των άλλων δεν είναι τίποτε δύσκολο. Και πάντως δεν χρειάζεται δικαιολογίες, είτε σαχλές και παιδαριώδεις είτε ψευδείς
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Η ομιλία του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου απέπνεε εκδικητικότητα για όσους τον πολέμησαν. Απαρίθμησε με λεπτομέρειες το κυβερνητικό του πρόγραμμα και μίλησε περισσότερο για τον εαυτό του. Υποσχέθηκε “ξεκίνημα μια νέα χρυσής εποχής για τη χώρα”
Ζητούμε από τη συμπολίτευση να ορίσει μια αντιπολίτευση. Κι έτσι θα διορθωθεί η ανισορροπία. Μετά οι ισορροπημένοι πρώην ανισόρροποι θα μαζέψουν κάποιους ώστε να ισορροπήσουν μαζί σε μια νέα κυβέρνηση.
Τα στοιχεία που υπάρχουν στις ΗΠΑ δείχνουν ότι τόσο τα τρόφιμα όσο και η ενέργεια αυξήθηκαν με ρυθμό υψηλότερο από τα γεωπολιτικά σοκ της δεκαετίας του 1970 και την περίοδο της πετρελαϊκής κρίσης. Αυτή ήταν μια ένδειξη.
Το σχήμα Τραμπ και Μασκ απειλεί όλες τις παραδοσιακές συντηρητικές δυνάμεις στη Δύση. Κόμματα και σχήματα που ήταν κυρίαρχα επί δεκαετίες αισθάνονται την αμφισβήτηση.
Τι ασφάλισε ο Μητσοτάκης με τον Τασούλα;
Εντυπωσιάζει η αποφασιστικότητα του κ. Μητσοτάκη να πατήσει το κουμπί της ρήξης με το πολιτικό κέντρο
Η ιστορία ρίχνει βαριά τη σκιά της στη νέα προεδρική εποχή που ανοίγεται στην Ουάσιγκτον
Oι Ρεπουμπλικανοί ουσιαστικά λένε στους Δημοκρατικούς της Καλιφόρνιας «καλά να πάθετε»
Με την επιλογή του ο κ. Μητσοτάκης αποκήρυξε ένα κομμάτι του πολιτικού του εαυτού, θυσία στους θεούς της Δεξιάς και σε εκείνους στα δεξιότερα της Δεξιάς
Από το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών μέχρι την επιλογή του αβερωφικού Κ. Τασούλα, τελικά ήταν ένα τσιγάρο δρόμος
Η υπερσυγκέντρωση τεχνολογικής εξουσίας καταλήγει σε απειλή για τη δημοκρατία, για τη διαχείριση της πληροφορίας, για την ίδια την πλανητική ισορροπία.
Τι άλλο να περιμέναμε από το πιο «γεια σας, ήρθα» πρόσωπο της Μεταπολίτευσης, που έπεσε χωρίς αλεξίπτωτο στη ζωή μας όταν ήταν απλά ο Στέφανος και είχε κάτι να μας πει;
Το ερώτημα, έξι χρόνια μετά, είναι εάν οι πιρουέτες τακτικής που εκτελούνται για να ικανοποιήσουν όλα τα ακροατήρια του φάσματος θα φτάσουν στο τέλος να μην ικανοποιούν κανένα εντελώς.