Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή

Πόσο απέχει το Βερολίνο από την Αθήνα;

Περίπου 1100 αεροπορικά μίλια.

Σε πόσες ώρες φτάνεις;

Σε δύο ώρες και τρία τέταρτα.

Όχι κι άσχημα.

Όμως, κατά τη διάρκεια της πτήσης, πόσα καινούργια μέρη γνωρίζεις; Πόσους καινούργιους ανθρώπους συναντάς; Πόσες ιστορίες ανταλλάζεις; Πόσες μπύρες πίνεις;

Μάλλον…μηδέν. Για να μη μιλήσουμε για το περιβαλλοντικό σου αποτύπωμα.

Αν έχεις αυτά μέσα στο μυαλό σου, ενώ πετάς από Βερολίνο προς Αθήνα, πάνω από εδάφη άγνωστα, στοιβαγμένος ανάμεσα σε συνεπιβάτες και χειραποσκευές, τότε όταν σου παρουσιαστεί η ευκαιρία, απλώς την αρπάζεις.

Έτσι και έγινε πριν κάποιες εβδομάδες.

Roadtrip

Roadtrip από το Βερολίνο ως την Αθήνα. Τέσσερις νοματαίοι σε ένα αμάξι. Ο ένας Έλληνας του Βερολίνου, οι υπόλοιποι τρεις κάτοικοι Αθήνας, σε ένα ταξίδι, 4 ημέρων, 2.600 χιλιομέτρων, 7 χώρων, 10 πόλεων και…κάμποσων τυχαίων συναντήσεων.

Κάνοντας πράξη την επιταγή του Καβάφη επιδιώξαμε «νάναι μακρύς ο δρόμος, γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις» και έχοντας μαζί μου την κάμερα του κινητού μου, μία ακόμα action camera, δύο μικρόφωνα και αρκετή περιέργεια ξεκίνησα την καταγραφή των νέων μας περιπετειών και νέων γνώσεων.

Εικόνες, γεύσεις, τραγούδια, Ιστορία και αφηγήσεις από τη Βόρεια ως τη Νότια Ευρώπη και μια αλυσίδα ερωταπαντήσεων μεταξύ των ανθρώπων που βρέθηκαν τυχαία στο δρόμο μας και εμείς στον δικό τους.

Όλα αυτά συμπτύχθηκαν και χωρίστηκαν σε video – κείμενα πέντε επεισοδίων.

Σήμερα, ξεκινάμε με το πρώτο.

Ένα λιτό σε θερμίδες brunch στη συνοικία Neukölln του Βερολίνου

Πύλη του Βρανδεμβούργου

Στο Βερολίνο (που επισκεπτόμουν για τέταρτη φορά), λίγες ώρες πριν την αναχώρηση, έκανα ό,τι προλάβαινα. Βόλτες με τρένα και με πόδια, μπύρες και χίπστερ φαγητά στο Neukölln και το Kreuzberg και όπως πάντα μια στάση σε ένα από τα ιστορικότερα σημεία της πόλης, την Πύλη του Βρανδεμβούργου.

Το ορόσημο αυτό της γερμανικής πρωτεύουσας χτίστηκε, ως σύμβολο ειρήνης, στα τέλη του 18ου αιώνα ύστερα από εντολή του βασιλιά της Πρωσίας, Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β’.

Tα σχέδια ανήκαν στον αρχιτέκτονα Καρλ Γκόταρντ Λάνγκχανς, ο οποίος είχε εμπνευστεί έντονα από τα Προπύλαια της Ακρόπολης των Αθηνών.

Στην Πύλη του Βρανδεμβούργου, Βερολίνο

Πού πήγε το τέθριππο;

Δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση της Πύλης του Βρανδεμβούργου, τοποθετήθηκε στην οροφή της το εντυπωσιακό γλυπτό με το τέθριππο άρμα, το οποίο όπως αναφέρει «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 26ης Οκτωβρίου 2010, «φιλοτεχνήθηκε το 1790 με βάση ένα φημισμένο αρχαίο γλυπτό που άλλοτε κοσμούσε τον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης και σήμερα κοσμεί τη βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία».

H εντυπωσιακότερη πληροφορία που μπορεί να έχει κανείς για αυτό το γλυπτό είναι ότι μετά την ήττα της Πρωσίας, το 1806, από τους Γάλλους, ο θριαμβευτής γάλλος αυτοκράτορας Ναπολέων αποφάσισε να το αφαιρέσει από τη θέση του και να το μεταφέρει στο Παρίσι. Δέκα χρόνια όμως αργότερα, ύστερα και από την οριστική συντριβή του Ναπολέοντα, οι Πρώσοι πήραν πίσω το γλυπτό, αλλάζοντας μάλιστα την ταυτότητα της θεάς που επέβαινε στο άρμα, η οποία από Ειρήνη έγινε η ρωμαϊκή θεά της νίκης, Βικτόρια.

Ψυχρός Πόλεμος

Λίγο μετά τα μέσα του 20οu αιώνα, η Πύλη του Βρανδεμβούργου ταυτίστηκε με τον Ψυχρό Πόλεμο και τη διχοτόμησης της Γερμανίας σε δύο διαφορετικά κράτη, την Ανατολική και τη Δυτική από το 1961 ως το 1989.

Ως βασικό τοπόσημο του Τείχους του Βερολίνου, αποτέλεσε για δεκαετίες σύμβολο του διχασμού, όμως την ιστορική νύχτα της 9ης Νοεμβρίου 1989, αποτέλεσε το επίκεντρο της Πτώσης του Τείχους και της επανένωσης του Βερολίνου και των δύο Γερμανιών.

Πίσω στο σήμερα, αμέσως μετά την επίσκεψη στην Πύλη του Βρανδενβούργου και λίγο πριν ξεκινήσουμε για το roadtrip, μια σύντομη επίσκεψη στην Alexanderplatz και το εμπορικό κέντρο Alexa, έμελλε να παίξει σημαντικότατο ρόλο στoν χαρακτήρα του ταξιδιού.

Άποψη του Τείχους του Βερολίνου το 1986, με το δυτικό του τμήμα καλυμμένο από γκράφιτι και τοιχογραφίες.

Τα κορίτσια του Μπόρνμουθ

Αναζητώντας ένα συγκεκριμένο κατάστημα μέσα στο εμπορικό, σταμάτησα για να ρωτήσω μια παρέα κοριτσιών, πιστεύοντας πως ήταν Γερμανίδες. Δεν ήταν. Η Κρίσταλ, η Ντάρια, η Χάλι, η Ντριού και η Κέιτι ήταν Βρετανίδες και είχαν ταξιδέψει στο Βερολίνο από το Μπόρνμουθ της Αγγλίας.

Τις ρώτησα πώς τους φαίνεται το Βερολίνο σε σύγκριση με τη δική τους πρωτεύουσα, το Λονδίνο.

Κρίσταλ: «Νομίζω είναι πολύ ωραίο, είναι πολύ ενδιαφέρον. Μοιάζει πάντως αρκετά με την Αγγλία. Μού είναι πολύ γνώριμο».

Nτάρια: «Νομίζω ότι το Βερολίνο είναι και πολύ πιο εύκολα προσβάσιμο, σε σχέση με το Λονδίνο, λόγω των δημόσιων μέσων μεταφοράς εδώ».

Χάλι: «Και έχει πολύ λιγότερα σκουπίδια στο Βερολίνο σε σύγκριση [με το Λονδίνο]».

Ντάρια, Χάλι, Ντριού, Κέιτι, Κρίσταλ. Από το Μπόρνμουθ στο Βερολίνο.

Λίγο πριν χαιρετηθούμε, μου ήρθε η ιδέα να ξεκινήσω μια αλυσίδα ερωταπαντήσεων από τυχαίο περαστικό σε τυχαίο περαστικό, που θα ξεκινούσε από το Βερολίνο και θα κατέληγε κάπου στην Ελλάδα. Η ερώτηση θα ήταν σε όλους κοινή: Τι να ρωτήσω τον πρώτο άνθρωπο που θα συναντήσω στην επόμενη πόλη που θα διανυκτερεύσουμε;

Ποια ήταν όμως η ερώτηση των κοριτσιών από το Μπόρνμουθ για τον πρώτο άνθρωπο που θα συναντούσα την επόμενη ημέρα στην Κρακοβία της Πολωνίας, θα το μάθουμε στο επόμενο επεισόδιο, γιατί τώρα Βερολίνο τέλος.