Η Σουηδία γιορτάζει τα 80χρονα του βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου

Η είδηση δεν είναι άλλη από τους φαραωνικών διαστάσεων εορτασμούς για τα 80α γενέθλια του Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου της Σουηδίας που ξεκίνησαν χθες και αναμένεται να κορυφωθούν σήμερα.

Αλλά θα ήταν πιο σώφρον να ξεκινήσουμε από το μη προφανές. Αναλογιζόμενοι για παράδειγμα τι γνωρίζουμε για τη Σουηδία και πώς την έχουμε αποκρυσταλλώσει στο νου μας. Στο συλλογικό φαντασιακό της Δύσης, η χώρα εμφανίζεται σχεδόν πάντα μέσα από ένα συγκεκριμένο πρίσμα:

Είναι η πατρίδα των πιο διάσημων συναρμολογούμενων επίπλων στον κόσμο. Αλλά και ένα άτυπο, ακούραστο εργαστήριο που παράγει με μαθηματική ακρίβεια σουξέ για τη Eurovision. Είναι ακόμα η παγωμένη, μελαγχολική γενέτειρα του nordic noir που κατέκτησε πρώτα τις βιβλιοθήκες και έπειτα τις τηλεοράσεις μας. Και, βέβαια, θα είναι ταυτισμένη για πάντα με τους ABBA.

Κυρίως όμως, η Σουηδία των σχεδόν 11 εκατομμυρίων κατοίκων και των 450.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων αποτελεί ένα από τα πιο επιτυχημένα κοινωνικά πειράματα της σύγχρονης Ευρώπης.

Μιλάμε για μια χώρα που έχει κατακτήσει την εμπιστοσύνη μεταξύ κράτους και πολιτών, κάνει καθημερινή πράξη την παρεμβατική και αποτελεσματική κοινωνική πολιτική και παραμένει προσηλωμένη στην ισότητα.

Ακριβώς στο κέντρο αυτής της απολύτως σύγχρονης, ορθολογικής και – για πολλούς – ιδανικής κοινωνίας δεσπόζει ένας βασιλιάς. Ναι, ακούγεται ως κοινωνιολογικό παράδοξο.

Όμως η δυναστεία των Μπερναντότ, με ιστορικές ρίζες που φτάνουν στους φιλόδοξους στρατάρχες του Ναπολέοντα, όχι απλώς έχει καταφέρει να επιβιώσει έως τον 21ο αιώνα, αλλά και να ευημερεί.

Αν επιχειρήσει κανείς να «συναρμολογήσει» το προφίλ αυτής της βασιλικής φαμίλιας, θα ανακαλύψει γρήγορα πως πρόκειται για μια απρόσμενα ιδιόρρυθμη οικογένεια, μια φαμίλια που φλέρταρε συχνά με την καταστροφή, αλλά έμαθε να κάνει την αχίλλειο πτέρνα της όπλο επιβίωσης.

Τα γενέθλια του βασιλιά: Όταν πρυτανεύει το μέτρο

Αυτές τις ημέρες, το Παλάτι της Στοκχόλμης γιορτάζει τα 80ά γενέθλια του Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου.

Είναι ένα ιστορικό ορόσημο που έχει αναδείξει τη σουηδική πρωτεύουσα σε ομφαλό της γης για γαλαζοαίματους, αρχηγούς κρατών και αξιωματούχους από ολόκληρο τον κόσμο.

Η βασιλική φιέστα έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 10:00 το πρωί (τοπική ώρα) με την ευχαριστήρια δοξολογία, Te Deum, στο παρεκκλήσι του παλατιού — μια κατανυκτική τελετή στην οποία θα παραβρεθούν μόνο οι υψηλοί προσκεκλημένοι του βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ και της βασίλισσας Σίλβια.

Στη συνέχεια, στην πλακόστρωτη εξωτερική αυλή του, ο σουηδικός στρατός θα αποδώσει τιμές στον μονάρχη. Ειδικά για την περίσταση η αλλαγή της φρουράς θα αναβαθμιστεί σε μια χορογραφημένη μέχρι κεραίας υπερπαραγωγή με στρατιωτικές μπάντες να παιανίζουν εμβατήρια ενώ παιδιά από κάθε γωνιά της Σουηδίας θα προσφέρουν άνθη και ευχές στον εορτάζοντα.

Στις 12:30 οι ένοπλες θα εκτελέσουν 21 εθιμοτυπικούς κανονιοβολισμούς από το νησάκι Skeppsholmen, ενώ η Πολεμική Αεροπορία θα πραγματοποιήσει τιμητική υπερπτήση πάνω από την πόλη.

Το μεσημέρι, το επιβλητικό Δημαρχείο της Στοκχόλμης —το ίδιο εμβληματικό κτίριο που φιλοξενεί κάθε χειμώνα το περίφημο επίσημο δείπνο των βραβείων Νόμπελ— θα υποδεχτεί τον βασιλιά στο επίσημο γεύμα που οργανώνει προς τιμήν του ο Δήμος της πόλης ενώ το γενέθλιο γιορτάσι θα κορυφωθεί το βράδυ με το μεγαλοπρεπές – και κατά κυριολεξία βασιλικό – δείπνο που θα παραθέσουν οι Μπερναντότ.

Το πάρτι της ζωής του: Η πανστρατιά της εστεμμένης Ευρώπης

Μοιραία το gala dinner θα είναι μια από τις πιο πολυπληθείς και εντυπωσιακές συναθροίσεις γαλαζοαίματων που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στη Γηραιά Ήπειρο – κάτι λιγότερο ας πούμε από το γάμο Χάρι-Μέγκαν το μακρινό 2018.

Από τη λίστα των προσκεκλημένων του βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ ξεχωρίζει ο βασιλιάς Βαχιραλονγκόρν και η σύζυγός του βασίλισσα Σουθίνα της Ταϊλάνδης, οι οποίοι θα κάνουν το ντεμπούτο τους στην Ευρώπη έπειτα από την άνοδό τους στο θρόνο.

Για τους ορκισμένους αναλυτές του βασιλικού πρωτοκόλλου, η παρουσία τους είναι το απόλυτο highlight, καθώς πιθανολογείται ότι θα είναι η πρώτη φορά που η βασίλισσα Σουθίντα θα φορέσει επίσημη τιάρα σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Το «παρών» θα δώσουν ακόμα Ο μέγας δούκας Ερρίκος του Λουξεμβούργου καθώς και η βασιλική οικογένεια της Σερβίας (ο Διάδοχος Πρίγκιπας Αλέξανδρος και η Πριγκίπισσα Αικατερίνη, με τον Διάδοχο Πρίγκιπα Φίλιππο και την Πριγκίπισσα Δανίκα).

Οι δεσμοί Σέρβων και Σουηδών μετρούν δεκαετίες. Ο Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος είχε παραστεί αυτοπροσώπως στα 60ά και τα 70ά γενέθλια του Σέρβου διαδόχου, ενώ η κόρη του, Βικτώρια, είχε αναλάβει τον ρόλο της κουμπάρας στον σέρβικο βασιλικό γάμο του 2017.

Φυσικά, από τα γενέθλια του Σουηδού βασιλιά δε θα μπορούσαν να απουσιάσουν ο βασιλιάς Φρειδερίκος Ι΄ και η βασίλισσα Μαίρη της Δανίας μαζί με τη νορβηγική βασιλική οικογένεια, πλην της συζύγου του διαδόχου Χάακον, την Μέτε Μάριτ η οποία ανακοίνωσε πως δε θα παραστεί στους εορτασμούς.

Όσο για τους Βρετανούς; Όπως πάντα πιθανότατα θα ενσαρκώσουν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, κάνοντας skip τη βασιλική λαοσύναξη. Άλλωστε ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ πραγματοποιεί αυτές τις ημέρες επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ.

Ένα στοιχείο που αντικατοπτρίζει απόλυτα τον χαρακτήρα του Σουηδού μονάρχη είναι πως αντί για πολυτελή δώρα, ζήτησε από όσους επιθυμούν να τον τιμήσουν να συνεισφέρουν στο Ίδρυμα Προσκοπισμού που ιδρύθηκε ειδικά για τα 80ά του γενέθλια.

Άλλωστε και ο ίδιος υπήρξε παθιασμένος πρόσκοπος στη νεανική ηλικία του, η οποία σημαδεύτηκε από μια συντριπτική απώλεια.

Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος: Ένας διάδοχος χωρίς βασιλιά

Τον Ιανουάριο του 1947, σε ηλικία μόλις εννέα μηνών, ο τότε μελλοντικός βασιλιάς έχασε τον πατέρα του, πρίγκιπα Γουσταύο Αδόλφο, σε ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα στην Κοπεγχάγη.

Μεγάλωσε ορφανός από πατέρα, κάτω από τη βαριά, επιβλητική σκιά του παππού του, Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου, ενός εξαιρετικά ευρυμαθούς αλλά απαιτητικού και συχνά απόμακρου άνδρα.

Ήταν το μικρότερο από πέντε παιδιά της οικογένειας και ο μοναδικός γιος. Αυτό το βάρος —η μοναδικότητα του φύλου, η απουσία πατέρα, και η προδιαγεγραμμένη μοίρα — σμίλεψε έναν χαρακτήρα κλειστό, εσωστρεφή, μελαγχολικό, αλλά πεισματικά προσηλωμένο στο καθήκον.

Η δυσλεξία —ένα χαρακτηριστικό κοινό σε τρεις γενιές της οικογένειας, καθώς την κληρονόμησαν η πρωτότοκη κόρη του Βικτώρια και ο γιος του Κάρολος Φίλιππος— δυσκόλεψε εξαιρετικά τα σχολικά του χρόνια.

Φοίτησε στο φημισμένο και αυστηρό οικοτροφείο Sigtuna και υπηρέτησε σε όλους τους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων, τρέφοντας πάντα μια ιδιαίτερη αδυναμία στο ναυτικό.

Όταν ανέβηκε στον θρόνο το 1973, σε ηλικία 27 ετών, ήταν ένας νεαρός, άπειρος μονάρχης σε έναν κόσμο που άλλαζε με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

Η μοίρα το έφερε να αναλάβει τα ηνία του κράτους ακριβώς τη στιγμή που η Σουηδία αποφάσιζε θεσμικά να αφαιρέσει από τον βασιλιά της κάθε ίχνος εκτελεστικής εξουσίας.

Η μεταρρύθμιση αυτή μετέτρεψε το σουηδικό στέμμα σε ένα από τα πιο περιορισμένα στον κόσμο. Ο βασιλιάς δεν παρεμβαίνει στην πολιτική, δεν εκφράζει δημόσια άποψη και δεν υπογράφει καν κυβερνητικές αποφάσεις. Ο ρόλος του είναι κυρίως συμβολικός: να εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό, να απονέμει τιμές και να λειτουργεί ως θεσμική γέφυρα ανάμεσα στο κράτος και την κοινωνία.

Ήταν μια στιγμή που πολιτικά θα μπορούσε να είχε σημάνει το αθόρυβο και αναίμακτο τέλος της μοναρχίας.

Αντ’ αυτού, αποτέλεσε την αφετηρία μιας εντελώς νέας εποχής προσαρμοστικότητας, η οποία αν μη τι άλλο απέδωσε. Σήμερα, 52 χρόνια μετά από τη στέψη του ο Κάρολος ΙΣΤ΄ είναι ο μακροβιότερος μονάρχης στην ιστορία της σκανδιναβικής χώρας.

Σίλβια: Η στωική «Dancing Queen»

Καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή, την επιβίωση και την εκσυγχρονιστική ρότα που πήρε η γαλαζοαίματη δυναστεία έπαιξε η γυναίκα που συνάντησε και ερωτεύτηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972.

Η Σίλβια Ζόμερλατ ήταν τότε ένα κορυφαίο, δυναμικό στέλεχος της οργανωτικής επιτροπής — πολύγλωσση, ανεξάρτητη, εργαζόμενη, με γερμανικές και βραζιλιάνικες ρίζες.

Το γεγονός ότι δεν διέθετε ούτε σταγόνα γαλάζιου αίματος και δεν ανήκε στον κλειστοφοβικό, σνομπ κόσμο των βασιλικών αυλών ήταν ακριβώς αυτό που την έκανε το απόλυτο υπερόπλο του Στέμματος.

Ο γάμος τους, στις 19 Ιουνίου 1976, στον ιστορικό Καθεδρικό Ναό της Στοκχόλμης, έφερε μια τομή.

Η εικόνα της αστικής ανανέωσης ήταν τόσο ισχυρή, ώστε την παραμονή του μυστηρίου το μεγαλύτερο μουσικό φαινόμενο της χώρας, οι ABBA, εμφανίστηκαν στη Βασιλική Όπερα και της αφιέρωσαν το ολοκαίνουργιο τότε τραγούδι τους «Dancing Queen». Ναι, η Σίλβια δεν είχε στέμμα, είχε όμως την ευλογία της μπάντας-φαινομένου.

Στα δεκαετίες που ακολούθησαν, η βασίλισσα αποδείχθηκε η σπουδαιότερη και η πλέον ανεκτίμητη επένδυση δημοσίων σχέσεων της δυναστείας.

Ίδρυσε το World Childhood Foundation, έναν παγκόσμιο οργανισμό προστασίας παιδιών από την κακοποίηση. Με αυτή και άλλες κινήσεις της μετέτρεψε το παλάτι από ένα σιωπηλό, μουσειακό απολίθωμα σε έναν ζωντανό και κοινωνικά ευαισθητοποιημένο οργανισμό.

Η μεγαλύτερη απόδειξη της αξίας της, ωστόσο, ήρθε στα (πολύ) δύσκολα.

Όταν το 2010 η οικογένεια βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σκανδαλοθηρικής θύελλας με την έκδοση της βιογραφίας «Ο Απρόθυμος Μονάρχης» —ένα βιβλίο που υποστήριζε ότι ο βασιλιάς συμμετείχε σε πάρτι μαφιόζων, σύχναζε σε στριπ κλαμπς και διατηρούσε πολυετή εξωσυζυγικό δεσμό με την ποπ τραγουδίστρια Καμίλα Χένεμαρκ (των Army of Lovers) — οι δημοσκοπήσεις κατέγραψαν ιστορικό – κυρίως απειλητικό – χαμηλό.

Μέρος της σουηδικής κοινωνίας και του Τύπου ζητούσαν ανοιχτά την παραίτησή του. Η Σίλβια θα μπορούσε να συνταχθεί μαζί τους. Επέλεξε όμως να μη γλείψει τις συναισθηματικές πληγές της σε κοινή θέα.

Η σιωπή και η στωικότητα που μεταφράστηκαν ως αξιοπρέπεια λειτούργησαν τελικά σαν ασπίδα για τον θρόνο. Ο λαός συγχώρεσε τον βασιλιά, πρωτίστως και κυρίως από σεβασμό στον σταυρό που φάνηκε να σηκώνει με ιώβεια υπομονή η βασίλισσά του.

Φέτος τον Ιούνιο το ζευγάρι θα γιορτάζει το χρυσό ιωβηλαίο του: 50 ολόκληρα χρόνια κοινής πορείας. Ταραχώδους αλλά αδιάσπαστης.

Βικτώρια: Η διάδοχος που έσπασε το πρωτόκολλο

Και μόνο το γεγονός ότι ο Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος συμπληρώνει σήμερα 80 Απριλίους ζωής στρέφει το ενδιαφέρον στο πρόσωπο που – αργά ή γρήγορα – θα τον διαδεχτεί.

Το μέλλον του σουηδικού θρόνου έχει κλειδώσει και ανήκει δικαιωματικά στην πριγκίπισσα διάδοχο Βικτώρια.

Γεννημένη στις 14 Ιουλίου 1977, ως πρωτότοκη, υπήρξε για τρία χρόνια τεχνικά πριγκίπισσα «χωρίς δικαίωμα διαδοχής», αφού οι απαρχαιωμένοι νόμοι της χώρας έδιναν το στέμμα αυτοδίκαια στον μικρότερο αδελφό της που ήρθε στον κόσμο δύο χρόνια αργότερα.

Η μεροληψία υπέρ του ανδρικού φύλου διορθώθηκε οριστικά το 1980, όταν η Σουηδία έγινε η πρώτη χώρα στη Δύση που υιοθέτησε την απόλυτη πρωτοτοκία στη σειρά διαδοχής ανεξαρτήτως φύλου.

Έκτοτε η Βικτώρια προετοιμάζεται για τον ρόλο αυτό με μια αξιοσημείωτη, σχεδόν βασανιστική για σύγχρονη πριγκίπισσα σοβαρότητα.

Το 1996, στα 19 της χρόνια, κυκλοφόρησαν στον Τύπο φωτογραφίες που έκαναν τη σουηδική κοινή γνώμη να κρατήσει την ανάσα της από ανησυχία. Η διάδοχος του θρόνου φαινόταν επικίνδυνα αποστεωμένη. Λίγους μήνες αργότερα, το παλάτι, πολιορκημένο από τις φήμες, αναγκάστηκε να επιβεβαιώσει αυτό που όλοι έβλεπαν: η Βικτώρια υπέφερε από νευρική ανορεξία.

Αντί, όμως, να κρυφτεί πίσω από τις βελούδινες κουρτίνες του παλατιού, η πριγκίπισσα επέλεξε να μιλήσει. Ανέβαλε επ’ αόριστον τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα και αναχώρησε για τις ΗΠΑ αναζητώντας εξειδικευμένη θεραπεία.

Στο πέρασμα των χρόνων εξήγησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως το βάρος των υποχρεώσεων που είχε επωμιστεί εκ γενετής την είχε ωθήσει να στραφεί με μίσος ενάντια στον ίδιο της τον εαυτό. Εκείνη η πρωτοφανής εξομολόγηση γκρέμισε κάθε τείχος απόστασης ανάμεσα στο παλάτι και τον λαό, σμιλεύοντας έναν δεσμό ταύτισης.

Η τελειότητα της γαλαζοαίματης είχε ηττηθεί, αλλά η ανθρωπιά της κοινής θνητής είχε θριαμβεύσει.

Η ανάρρωσή της την οδήγησε σε ένα γυμναστήριο της Στοκχόλμης, όπου συνέβη κάτι που θα δοκίμαζε τα νεύρα του παλατιού πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε σκάνδαλο: ερωτεύτηκε σφόδρα τον γυμναστή της.

Ο Ντάνιελ Βέστλινγκ δεν είχε την παραμικρή σχέση με την αριστοκρατία. Ήταν ο γιος ενός ταχυδρομικού υπαλλήλου από μια μικρή επαρχιακή πόλη, που με σκληρή δουλειά είχε στήσει μια αλυσίδα γυμναστηρίων.

Η Βικτώρια επέμεινε πεισματικά, κόντρα σε όλους. Χρειάστηκε να υποβάλει στον πατέρα της επίσημη αίτηση για να της επιτρέψει να τον παντρευτεί — μια νομική απαίτηση για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας προκειμένου να μη χάσουν τη σειρά διαδοχής.

Ο βασιλιάς, αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι ο νεαρός γυμναστής μπορούσε να «εκπαιδευτεί» για τον ρόλο, έδωσε την έγκρισή και την ευχή του τον Φεβρουάριο του 2009. Ήταν ο πιο πολυαναμενόμενος βασιλικός γάμος στην Ευρώπη μετά από εκείνον του Καρόλου με την Νταϊάνα (συγνώμη Παύλο και Μαρί-Σαντάλ).

Ο Κάρολος ΙΣΤ΄ Γουσταύος δεν άφησε τίποτα στην τύχη: ανέλαβε προσωπικά ακόμα και την αυστηρή εποπτεία των bachelor parties του γαμπρού και της νύφης, προκειμένου να διασφαλίσει ότι τα πράγματα θα διατηρούνταν σε επίπεδο ανεκτό από το παλάτι.

Λίγους μήνες πριν από τον γάμο, ωστόσο, το ζευγάρι αντιμετώπισε ένα ακόμα, ιατρικό αυτή τη φορά δράμα: ο Βέστλινγκ χρειάστηκε να υποβληθεί σε επείγουσα μεταμόσχευση νεφρού, λαμβάνοντας μόσχευμα από τον πατέρα του, εξαιτίας μιας συγγενούς νόσου. Η Βικτώρια στάθηκε βράχος δίπλα του.

Ο γάμος τους, που τελικά πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιουνίου 2010 —ακριβώς ανήμερα της 34ης γαμήλιας επετείου του Καρόλου και της Σίλβιας — γκρέμισε και τα τελευταία στερεότυπα.

Σήμερα, το ζευγάρι, έχοντας ιδρύσει μαζί το Generation Pep (μια οργάνωση για την υγεία των παιδιών), μεγαλώνει τα δύο του παιδιά: την Πριγκίπισσα Εστέλ και τον Πρίγκιπα Όσκαρ. Όταν η Βικτώρια ανέβει στον θρόνο, θα είναι η τέταρτη γυναίκα μονάρχης στην ιστορία της Σουηδίας, και η πρώτη μετά από τρεις αιώνες.

Κάρολος Φίλιππος: Ο επαναστάτης πρίγκιπας

Ο πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος, το δεύτερο παιδί της οικογένειας, γεννήθηκε το 1979.

Για επτά μήνες υπήρξε ο επίσημος Διάδοχος του θρόνου, μέχρι που η αναδρομική αλλαγή του νόμου τον εκθρόνισε υπέρ της αδελφής του. Ο πατέρας του είχε εκφράσει τότε δημοσίως τη βαθιά δυσαρέσκειά του.

Όμως, παραδόξως, ο ίδιος ο πρίγκιπας δεν έδειξε να πικραίνεται από την εξέλιξη αυτή. Ίσα ίσα ήταν σαν να ανακουφίστηκε από το βάρος ενός στέμματος που δεν είχε ζητήσει.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας, υπηρέτησε στο αμφίβιο σώμα του στρατού φτάνοντας στον βαθμό του ταγματάρχη, ενώ παράλληλα σπούδασε graphic design. Το 2012 ίδρυσε τη σχεδιαστική εταιρεία Bernadotte & Kylberg ενώ παράλληλα συνέχιζε τη δράση του ως οδηγός αγώνων ταχύτητας στο Σκανδιναβικό Πρωτάθλημα Touring Car. Ναι, ήταν η επιτομή του περιζήτητου εργένη.

Θα είχε ζήσει μια σχεδόν φιλήσυχη ζωή, εάν δεν είχε ερωτευτεί τη λάθος – για το πρωτόκολλο και τη γνώμη του κόσμου – γυναίκα.

Η Σοφία Χέλκβιστ δεν ήταν απλώς μια κοινή θνητή που σαγήνευσε ένα νεαρό πριγκιπόπουλο. Ήταν πρώην μοντέλο ανδρικών περιοδικών, με πλήθος ημίγυμνων φωτογραφίσεων (ενίοτε παρέα με πύθωνες) στο παλμαρέ της, και παίκτρια του ριάλιτι επιβίωσης Paradise Hotel.

Όταν η σχέση τους επιβεβαιώθηκε το 2010, εκείνη μετατράπηκε στο ιδανικό «μαύρο πρόβατο» για τον Τύπο. Οι βολές από τα ταμπλόιντ ήταν συνεχείς, χολερικές και ανελέητες.

Τότε ο πρίγκιπας βγήκε μπροστά και υπερασπίστηκε το άλλο του μισό με πάθος. Το έκανε ακριβώς όπως ο Πρίγκιπας Χάρι της Βρετανίας, με μια ειδοποιό, όμως, διαφορά: ο Κάρολος Φίλιππος δεν έφτασε ποτέ στο σημείο να παραιτηθεί από τα βασιλικά του καθήκοντα ή να κόψει τον ομφάλιο λώρο με την οικογένειά του.

Ο γάμος τους έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2015, με τις επευφημίες των συμπατριωτών τους να σκεπάζουν τη μουρμούρα και το κουτσομπολιό που ακόμα δεν είχε καταλαγιάσει.

Σήμερα έχουν τέσσερα παιδιά (τα τελευταία εκ των οποίων γεννήθηκαν πριν ο βασιλιάς Κάρολος ΙΣΤ΄ αποφασίσει το 2019 να βάλει σε δίαιτα το στέμμα, αφαιρώντας τον τίτλο της βασιλικής υψηλότητας και την κρατική επιχορήγηση από τα εγγόνια του, εκτός από τα παιδιά της Βικτώριας).

Πριγκίπισσα Μαγδαληνή: Εργαζόμενο κορίτσι

Η μικρότερη κόρη του βασιλιά και της βασίλισσας της Σουηδίας γεννήθηκε το 1982.

Αν και ο σουηδικός Τύπος είχε αποδώσει στην πριγκίπισσα Μαγδαληνή το παρατσούκλι της πριγκίπισσας του παραμυθιού, η ζωή της αποδείχτηκε κατά τι δυσκολότερη απ’ όσο προϊδέαζε το γαλαζοαίματο DNA της. Τουλάχιστον στη συναισθηματική ζωή της.

Το 2002 γνώρισε τον νομικό Γιόνας Μπέργκστρεμ. Έμειναν μαζί επτά χρόνια, αρραβωνιάστηκαν το 2009 και ο γάμος τους είχε προγραμματιστεί για το 2010.

Όλα πήγαιναν ρολόι μέχρι τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς. Ο αρραβώνας διαλύθηκε απότομα και οι αναφορές για απιστία εκ μέρους του γαμπρού ήταν χαμηλόφωνες αλλά σαφείς. Ο χωρισμός ήταν αναπόφευκτος και ταπεινωτικός για την πριγκίπισσα.

Πικραμένη έφυγε για τις ΗΠΑ, αναζητώντας την ανωνυμία. Εκεί, για ένα βραχύ διάστημα, εργάστηκε στη UNICEF, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Οι φήμες εκείνης της εποχής οργίαζαν ότι είχε βρει ξανά τον έρωτα στο πρόσωπο του Σταύρου Νιάρχου του νεότερου, όμως η ίδια, στον γάμο της μεγαλύτερης αδελφής της Βικτώριας το 2010, εμφανίστηκε μόνη.

Σε εκείνον ακριβώς τον γάμο, ωστόσο, η μοίρα της χαμογέλασε, καθώς γνώρισε τον Βρετανοαμερικανό χρηματοοικονομικό αναλυτή Κρίστοφερ Ο’Νιλ. Τον παντρεύτηκε το 2013, με τον Ο’Νιλ να κάνει μια επιλογή που άφησε άναυδο το παλάτι: αρνήθηκε κατηγορηματικά να αποκτήσει σουηδική υπηκοότητα και να λάβει οποιονδήποτε βασιλικό τίτλο.

Ήθελε απλώς να συνεχίσει να εργάζεται ως ιδιώτης. Είναι ο μόνος σύζυγος στη σουηδική βασιλική οικογένεια που συστήνεται με το ονοματεπώνυμο και όχι με τον τίτλο του.

Για χρόνια το ζευγάρι έζησε νομαδικά. Στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στη Φλόριντα. Η μεγάλη τους κόρη γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη, ενώ τα μικρότερα παιδιά τους στη Στοκχόλμη.

Πρόσφατα, η οικογένεια πήρε την απόφαση να επιστρέψει οριστικά στη Σουηδία, ακριβώς την ώρα που το παλάτι οριστικοποιούσε την έξοδο των παιδιών τους από τα επίσημα, μισθοδοτούμενα μέλη του Βασιλικού Οίκου.

«Τα παιδιά μας έχουν πλέον μεγαλύτερη ελευθερία να διαμορφώσουν τη ζωή τους», δήλωσε ανακουφισμένη η Μαγδαληνή.

Σουηδική μοναρχία: Τα υλικά της επιβίωσης

Την ώρα που στη Στοκχόλμη τα ποτήρια των εκλεκτών προσκεκλημένων υψώνονται στην υγειά του 80χρονου μονάρχη και οι κανονιοβολισμοί ηχούν προς τιμήν του βασιλιά, η σουηδική μοναρχία αναδεικνύεται περίτρανα σε έναν άριστα εκπαιδευμένο θεσμικό ισορροπιστή.

Αν το καλοσκεφτεί κανείς οι Σουηδοί γαλαζοαίματοι ακροβατούν – με μαεστρία – ανάμεσα σε δύο αντίθετους κόσμους. Από τη μία υπηρετούν μια βαθιά δημοκρατική κοινωνία που από τη φύση της δυσπιστεί απέναντι σε κάθε μορφή κληρονομικού προνομίου, από την άλλη τρέφουν με την ύπαρξή τους την προαιώνια, ακατανίκητη ανθρώπινη ανάγκη για σύμβολα, αίγλη και ιστορική συνέχεια.

Στην πραγματικότητα, η σουηδική μοναρχία έχει καταφέρει κάτι που λίγοι θεσμοί στην Ευρώπη πέτυχαν: να μετατραπεί από εξουσία σε αφήγηση. Οι Μπερναντότ δεν κυβερνούν πια. Συμβολίζουν. Και όσο οι Σουηδοί συνεχίζουν να αναγνωρίζουν στον καθρέφτη της βασιλικής οικογένειας κάτι από τη δική τους ιστορία, το πιο απρόσμενο βασίλειο της Ευρώπης θα εξακολουθεί να αντέχει.