Ο Δικαστής και ο Εισαγγελέας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την προχθεσινή δικαιοδοτική τους κρίση για την σκοτεινή υπόθεση των μαζικών παρακολουθήσεων των τηλεφώνων πολιτικών προσώπων , στρατιωτικών και άλλων μας «είπαν» κατά τη γνώμη μου τα ακόλουθα:

1. Το σαθρό επιχείρημα ότι οι παρακολουθήσεις δεν βλάπτουν

Απέρριψαν έμμεσα ( ο Δικαστής και ο Εισαγγελέας) τα γνωστό σαθρό επιχείρημα το οποίο είχε υιοθετηθεί και από Υπουργούς της σημερινής κυβέρνησης, αλλά παλαιότερα και από κάποιους συντηρητικούς διανοούμενους.

Δηλαδή, ότι οι παρακολουθήσεις των τηλεφώνων δεν είναι απαραίτητο να βλάπτουν , γιατί «αν δεν έχει να κρύψει κανείς τίποτε , δεν είναι ανάγκη να φοβάται για κανένα πράγμα» ( the if you have nothing to hide argument).

Και μέσα στο πλαίσιο αυτό ανέδειξαν τη σπουδαιότητα του σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων, όπως είναι το απόρρητο των τηλεφωνικών επικοινωνιών (δηλαδή το να επικοινωνούμε ελεύθερα χωρίς να μας παρακολουθούν κάποιες μυστικές υπηρεσίες οι οποίες είναι δυνατό να επεξεργάζονται το υλικό των παρακολουθήσεων με το πιο διεφθαρμένο τρόπο ή για να εξυπηρετούν τα «παιχνίδια κάποιων πολιτικών αντιπάλων).

2. Οι παρακολουθήσεις των τηλεφώνων διενεργούνταν και από τις Ελληνικές Μυστικές Υπηρεσίες που εποπτεύονται από τον Πρωθυπουργό

Επιπλέον, αποδέχθηκαν (ο Δικαστής μετά από πρόταση του Εισαγγελέα) ύστερα από την αξιολόγηση ενός τεράστιου αποδεικτικού υλικού ότι δεκάδες πρόσωπα βρίσκονταν υπό παρακολούθηση η οποία γινόταν τόσο από τις Μυστικές Υπηρεσίες (Ε.Υ.Π.) , όσο και από ιδιώτες, οι οποίοι τελούσαν σε στενή επαφή με αυτές (δηλαδή, τις Μυστικές Υπηρεσίες που εποπτεύονται πολιτικά από τον Πρωθυπουργό ).

Όπως, λέει, μάλιστα , χαρακτηριστικά και η πρόταση του Εισαγγελέα οι ιδιώτες οι οποίοι διενεργούσαν την ανωτέρω αξιόποινη και αντισυνταγματική δραστηριότητα «είχαν πρόσβαση στην παρακολούθηση Ελλήνων στρατιωτικών αξιωματούχων .Μπορούσαν μάλιστα να ακούνε και το κινητό του αρχηγού ΓΕΕΘΑ»!

3. Άνοιξε εκ νέου η αποδεικτική διερεύνηση της υπόθεσης και θα ανιχνευθεί αν τελέσθηκαν και κακουργήματα

Περαιτέρω, καταδίκασαν (ο Δικαστής μετά από πρόταση του Εισαγγελέα) τους τέσταρες (4) κατηγορούμενους ιδιώτες για πλημελημματικές πράξεις οι οποίες αφορούσαν την παραβίαση του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας , την παραβίαση της νομοθεσίας των προσωπικών δεδομένων κλπ.

Ωστόσο, το κυριότερο μέγεθος ήταν άλλο:

Δηλαδή, η υπόθεση των υποκλοπών εστάλη εκ νέου στον αρμόδιο Εισαγγελέα για να ανιχνευθεί αν τελέστηκε και το έγκλημα της κατασκοπείας του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα , αφού παρακολουθούνταν και τα τηλεφωνά ανώτερων στρατιωτικών (ή αν τελέσθηκαν ενδεχομένως και άλλα κακουργήματα, όπως αυτό του άρθρου 370Α του Ποινικού Κώδικα).

Υπό το πρίσμα τούτο άνοιξε και πάλι η διερεύνηση της σκοτεινής τούτης υπόθεσης σε όλο της το φάσμα και αποδυναμώθηκε εκ των πραγμάτων και η Διάταξη του πρώην Αντιεισαγγελέα του ΑΠ κ. Ζήση η οποία είχε αρχειοθετήσει τη σχετική «ιστορία» (σαν να μη είχε συμβεί τίποτε το ποινικά αξιόλογο ).

Ούτως ή άλλως από την Εισαγγελική Διάταξη του κ. Ζήση δεν είχε παραχθεί κανένα δεδικασμένο, σύμφωνα με το άρθρο 43 παρ. 6 του ΚΠΑ (λόγω των νέων πραγματικών γεγονότων που ανέκυψαν ενώπιον του ανωτέρω δικαστηρίου).

Ενόψει όλων αυτών ήλθε και πάλι στην επιφάνεια το πιο θεσμικό και συνταγματικό ερώτημα της υπόθεσης αυτής :

Με άλλα λόγια.

4. Ο πρωθυπουργός δεν είχε καμία γνώση για τις μαζικές παρακολουθήσεις;

Δηλαδή, είναι δυνατό να πιστέψει κανείς σήμερα (μετά την παραπάνω απόφαση) ότι η παρακολούθηση του τηλεφώνου ενός πολίτικού αρχηγού (του κ. Ανδρουλάκη), αλλά και πολλών άλλων δημοσίων προσώπων διενεργούνταν εντελώς ασυντόνιστα από κάποιους ιδιώτες ή από τις Μυστικές Υπηρεσίες και χωρίς να υπάρχει ένα οργανωμένο (και αόρατο μέχρι στιγμής) κέντρο;

Και ο Πρωθυπουργός αυτής της χώρας (υπό την εποπτεία του οποίου υπάγονται οι Μυστικές Υπηρεσίες) δεν είχε καμία γνώση;

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά;

Η λογοδοσία των κυβερνητικών αξιωματούχων είναι κεντρικό στοιχείο των δυτικών δημοκρατιών. Μέσα στο πλαίσιο αυτό ο Πρωθυπουργός μετά την παραπάνω απόφαση του Μονομελούς Πλημ.κείου Αθηνών είναι απαραίτητο να εκθέσει στη δημόσια σφαίρα τι ακριβώς γνώριζε για αυτή τη σκοτεινή υπόθεση των μαζικών παρακολουθήσεων των τηλεφώνων ακόμη και Υπουργών του.

Και τούτο είναι αναγκαίο , επειδή οι Μυστικές Υπηρεσίες που διενεργούσαν την επίμαχη αντισυνταγματική και αξιόποινη δραστηριότητα υπάγονται σε αυτόν.

Τέλος θα ήθελα να υπενθυμίσω , ότι όταν παραβιάζονται τόσο κρίσιμα συνταγματικά δικαιώματα (όπως το απόρρητο των επικοινωνιών), τότε δεν μεταβαίνουμε απλώς σε μια μορφή «αντιφιλελεύθερης δημοκρατίας», αλλά σε ένα μοντέλο αυταρχικού καθεστώτος.

Εκτός και αν αποδεχθεί κανείς την περίφημη θεωρία του Γερμανού Καρλ Σμιτ, δηλαδή ότι ο φιλελευθερισμός δεν εγγυάται τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών, γιατί η δημοκρατική ισότητα ορίζεται ως «ισότητα του ανήκειν στον ίδιο λαό» , δηλαδή ως εθνική ομοιογένεια (μια ανάλυση η οποία χρησιμοποιήθηκε αργότερα και από τη ναζιστική Γερμανία) !

Υ.Γ Είναι ενδεχόμενο ο σημερινός Πρωθυπουργός να εξασφαλίσει και τρίτη πρωθυπουργική θητεία (κυρίως λόγω αντιπολιτευτικού ελλείμματος) . Το αναφέρω αυτό, γιατί η ανωτέρω ανάλυση δεν αγγίζει το ζήτημα των πολιτικών συσχετισμών της χώρας. Αγγίζει την ποινική και θεσμική διάσταση που προέκυψε ιδίως μετά τη σημαντική δικαστική απόφαση του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών για την υπόθεση των μαζικών παρακολουθήσεων των τηλεφώνων.

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι Καθηγητής της Νομικής Σχολής στο ΑΠΘ