Το γνωμικό «Η σιωπή είναι χρυσός» χρησιμοποιήθηκε από πολλούς αρχαίους συγγραφείς, από τον Μένανδρο μάλιστα επικεντρώθηκε στην γυναίκα: «Γυναιξί πάσαις κόσμον η σιγή φέρει» (για όλες τις γυναίκες η σιγή είναι στολίδι) εκφράζοντας έτσι την γνωστή υποβιβασμένη τότε θέση της γυναίκας στην αθηναϊκή κοινωνία. Με την πάροδο των χρόνων, όμως, τόσο οι συνθήκες άλλαξαν για τις γυναίκες όσο και η χρήση του γνωμικού για ορισμένους τομείς, μεταξύ των οποίων είναι και η Δικαιοσύνη.
Το πολίτευμα της δημοκρατίας προϋποθέτει μια δικαιοσύνη κοντά στον πολίτη, και λειτουργούς της Θέμιδος, που θα έχουν ελευθερία του λόγου. Διάβασα ότι πρόσφατα το Δικαστήριο του Στρασβούργου κινήθηκε στο πνεύμα ακριβώς αυτό και δικαίωσε έναν ρουμάνο δικαστή, ο οποίος είχε τιμωρηθεί επειδή εξέφρασε δημόσια την αντίθεσή του στην κυβερνητική πολιτική, που αμφισβητούσε το κράτος δικαίου. Σύμφωνα όμως με το δικαστήριο αυτό, οι δικαστικοί δικαιούνται να ομιλούν όταν αντιλαμβάνονται ότι αυτό απειλείται.
Ρουμάνα είναι και η ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι, η οποία ενώ έλαβε την υψηλότερη τιμή της Γαλλικής Δημοκρατίας για την μεγάλη αφοσίωση και το εξαιρετικό θάρρος στην καταπολέμηση της διαφθοράς και για την συνεισφορά της στην κοινωνία των πολιτών, δέχθηκε απειλές και υπέστη απαράδεκτες διώξεις κατά την πορεία άσκησης των καθηκόντων της. Στην Ελλάδα, μάλιστα, κατά την θλιβερή περίοδο της διαφθοράς, ενώ από την κοινωνία αναγνωρίστηκαν τα προσόντα για τα οποία διακρίθηκε η Λ. Κοβέσι, δεν αντιμετώπισε μόνον την παρακώλυση διενέργειας του ελέγχου που επεδίωξε, αλλά εισέπραξε και την απαξίωση του έργου της από πολλούς κυβερνώντες. Οι απαράδεκτες αυτές αντιδράσεις οφείλονται στο γεγονός ότι η ευρωπαία εισαγγελέας αναφέρθηκε επανειλημμένα στην ανάγκη αλλαγής του άρθρου 86 του Συντάγματος, που παρεμπόδισε την έρευνά της για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τον οποίο και είπε χαρακτηριστικά ότι έγινε το ακρωνύμιο της διαφθοράς!
Η ίδια, εξάλλου, είχε δηλώσει ότι η τραγωδία των Τεμπών θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν τα σιδηροδρομικά έργα είχαν υλοποιηθεί εγκαίρως και σωστά, όμως, η διαφθορά και το οικονομικό έγκλημα μπορούν να σκοτώσουν, και τα Τέμπη είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πραγματικότητας.
Η τραγωδία των Τεμπών και τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι φαινόμενα εξωφρενικά για την χώρα μας. Η διάθεση απόκρυψης στοιχείων για την αναγκαία έρευνα και την απονομή δικαιοσύνης, η παράκαμψη προκαταρκτικής εξέτασης, καθώς και ο εξευτελισμός της κοινοβουλευτικής διαδικασίας με τις μαζικές επιστολικές ψήφους προκειμένου να μην συγκροτηθεί επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης, η καθυστέρηση της δικαιοσύνης και η παραγραφή πολλών υποθέσεων, έχουν πείσει πλέον τους πολίτες για την εμπλοκή κρατικών παραγόντων.
Σήμερα στη χώρα μας, και όχι μόνον, η δικαίωση που αποφάσισε το Δικαστήριο του Στρασβούργου, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς είναι φανερή η κρίση των θεσμών και η καταπάτηση του δικαίου. Οι δικαστές που δεν παίρνουν τον λόγο, όταν πλήττονται θεμελιώδεις αρχές του κράτους, είναι συνυπεύθυνοι. Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός!
*Η κυρία Στέλλα Πριόβολου είναι ομότιμη καθηγήτρια, πρόεδρος Σώματος Ομοτίμων Καθηγητών ΕΚΠΑ, έφορος Σχολών Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.
