Μπρουνό Πονταλιντές: «Ενηλικίωση σημαίνει να υλοποιείς το πάθος σου»

Οταν ήταν μικρό παιδάκι ακόμη, ο Μισέλ είχε πολύ μεγάλο πάθος με τα αεροπλάνα. Σήμερα, που είναι ένας πενηντάρης παριζιάνος γραφίστας, με κοιλίτσα και θλιμμένο βλέμμα, ο Μισέλ

Οταν ήταν μικρό παιδάκι ακόμη, ο Μισέλ είχε πολύ μεγάλο πάθος με τα αεροπλάνα. Σήμερα, που είναι ένας πενηντάρης παριζιάνος γραφίστας, με κοιλίτσα και θλιμμένο βλέμμα, ο Μισέλ προσπαθεί να βρει άλλες διεξόδους για να δώσει χρώμα στη ζωή του. Καταλήγει στο καγιάκ. Το παραγγέλνει μέσω Διαδικτύου αποφασισμένος να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι. Η κωπηλασία σε υπέροχα σημεία του γαλλικού υπαίθρου θα είναι αναζωογονητική, ενώ οι απρόσμενες συναντήσεις του θα τον φέρουν σε επαφή με τα πραγματικά του αισθήματα.
Οπως ο Μισέλ, ο κεντρικός ήρωας της ταινίας «Γλυκιά απόδραση» («Comme un avion»), έτσι και ο Μπρουνό Πονταλιντές, ο ηθοποιός που τον υποδύεται, αλλά και σκηνοθέτης της ταινίας, έχει και αυτός αρκετές φορές παθιαστεί στη ζωή του. Μάλιστα υπήρξαν περιπτώσεις που το πάθος του γινόταν εμμονή, όπως μας είπε πριν από λίγο καιρό στο Παρίσι, όπου τον συναντήσαμε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της Unifrance. Τι θα μπορούσε να γίνει εμμονή; «Μα το τάβλι, η μαγεία, τα ταχυδακτυλουργικά τρικ και η μουσική».
Για τον 55χρονο γάλλο ηθοποιό, σεναριογράφο και σκηνοθέτη, κατά δύο χρόνια μεγαλύτερο αδελφό του ηθοποιού Ντενί Πονταλιντές (και ελληνικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα τους), «ενηλικίωση σημαίνει να μετατρέπεις το πάθος σου σε κάτι πραγματικό. Οταν γίνεσαι ενήλικος, μπορείς να κυνηγήσεις τα πάθη σου, μπορείς να τα υλοποιήσεις».
Ο Πονταλιντές έφερε παράδειγμα τον εαυτό του που πέρυσι κατάφερε να οργανώσει ένα σόου μαγείας στο Παρίσι στο διάσημο καμπαρέ «Double Fon». Η ειδικότητά του είναι τα close up, κόλπα με τα χέρια κυρίως, όπως τραπουλόχαρτα.
Στη μαγεία του σινεμά


Μια άλλη μορφή μαγείας είναι βεβαίως ο κινηματογράφος. Το σινεμά παρέσυρε τον Μπρουνό Πονταλιντές από πολύ νωρίς. Βρίσκεται στον χώρο του θεάματος από το 1989, τη χρονιά που παρουσίασε την πρώτη μικρού μήκους ταινία του «Le dernier mouvement de l’ été», στην οποία και παίζει. Η μεγάλη επιτυχία του όμως έμελλε να έρθει το 1992 με την ταινία «Versailles Rive Gauche», που διακρίθηκε ποικιλοτρόπως κερδίζοντας μεταξύ άλλων και το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους (η διάρκειά της είναι 45′). Συν-σεναριογράφος εκεί ήταν ο αδελφός του Ντενί, με τον οποίο ο Μπρουνό έχει συνυπογράφει αρκετές ταινίες του (όχι όμως και τη «Γλυκιά απόδραση»). Αρκετά χρόνια αργότερα η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που ο Μπρουνό σκηνοθέτησε, το «Μόνο ο Θεός με βλέπει», απέσπασε το Σεζάρ καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη. Η ταινία είχε κάνει αίσθηση και στην Ελλάδα. Μαζί με τον αδελφό του Ντενί ο Μπρουνό το 2001 συνυπέγραψε τη δημιουργία της ταινίας «Liberté-Oléron», ενώ το 2003 και το 2005 ο Μπρουνό μετέφερε στη μεγάλη οθόνη τα έργα του Γκαστόν Λερού «Le Μystère de la chambre jaune» και «Le Parfum de la dame en noir».
Το 2006 συμμετέχει στη σκηνοθεσία της συλλογικής ταινίας «Παρίσι, σ’ αγαπώ» και συνεργάζεται με τον Αλέν Ρενέ στην ταινία «Προσωπικοί φόβοι σε δημόσιους χώρους».
Η «Γλυκιά απόδραση», στην οποία συμπρωταγωνιστούν οι Ανιές Ζαουί, Σαντρίν Κιμπερλέν και σε ένα πέρασμα ο Ντενί Πονταλιντές, είναι ως σήμερα η τελευταία ταινία του Μπρουνό.
Τον ρώτησα αν το παθιασμένο κυνήγι ενός ονείρου μπορεί πλέον να θεωρηθεί πολυτέλεια, εφόσον σήμερα για ένα μεγάλο μέρος του κόσμου όνειρο σημαίνει να βγάλει απλώς την ημέρα. «Η πραγματική πολυτέλεια σχετίζεται με τον χρόνο αλλά όλα έχουν να κάνουν με την ελευθερία» απάντησε ο Πονταλιντές. «Αν ο καθένας μας μπορούσε να διαφυλάξει έναν μυστικό χώρο, αυτόν τον μυστικό κήπο του προσωπικού χώρου και της ελευθερίας, τότε δεν θα ήμασταν τόσο αδύναμοι ή εύκολοι στο μανιπουλάρισμα από όποιες δυνάμεις μας εξουσιάζουν». Για τον Μπρουνό Πονταλιντές ο μεγαλύτερος τρόμος είναι η μαζική ψυχαγωγία διότι «αυτή μόνο μπορεί να ελέγξει τον κόσμο».
Υπνος στο γρασίδι, τι υπέροχο!


«Ισως αυτό που προσπαθώ τελικά να πω με τη «Γλυκιά απόδραση» να είναι ότι το να ζεις σε ένα μέρος με δέντρα δίπλα σου ή το να κοιμηθείς ένα απόγευμα στο γρασίδι δεν είναι πολυτέλεια. Είναι η φυσιολογική ζωή και θα πρέπει να πολεμήσουμε για να μην τη χάσουμε. Το να πιεις λίγο νερό απ’ το ποτάμι πρέπει να θεωρείται κανονική απόλαυση της ζωής».
Αλλο βέβαια να το λες και άλλο να το κάνεις. Μπορεί μεν με την ταινία του να προωθεί την ιδέα της επιστροφής στη φύση, όμως ο ίδιος ο Πονταλιντές είναι ένας πολυάσχολος καλλιτέχνης με βάση το Παρίσι, όπου οι υποχρεώσεις τον περιμένουν η μία μετά την άλλη. «Στη Γαλλία ο όρος κινηματογραφιστής αποδίδεται ως realisateur, δηλαδή αυτός που αντιλαμβάνεται πράγματα, που κατασκευάζει πράγματα» είπε. «Συνεπώς, κατά μία έννοια, η δουλειά μου είναι ονειροκατασκευαστής. Αλλά ελπίζω ότι με τις ταινίες μου γιορτάζω απολαύσεις που μπορείς να νιώσεις, μιλώ για πράγματα εφικτά που μπορούν να υλοποιηθούν».
Η εμπειρία της δημιουργίας της «Γλυκιάς απόδρασης» υπήρξε πάντως λυτρωτική για τον δημιουργό της, ο οποίος, παρότι έμπειρος ηθοποιός, παραδέχεται ότι πάσχει από τρομερό τρακ, κάτι που φαίνεται κυρίως όταν σκηνοθετείται από άλλους. «Σκηνοθετώντας τον εαυτό μου σε αυτή την ταινία ένιωσα μια απίστευτη, πρωτόγνωρη, σχεδόν θεραπευτική χαλαρότητα μπροστά στην κάμερα. Ξέρω ότι έχω την ελευθερία της επιλογής, μπορώ να γυρίσω ξανά και ξανά κάτι που δεν μου αρέσει μέχρι να βρω το αποτέλεσμα που θέλω».
«Είμαι με τους Ελληνες»


Θυμίζω στον Μπρουνό Πονταλιντές ότι πριν από πέντε χρόνια, τον Μάιο του 2011, ο αδελφός του Ντενί είχε έρθει στην Ελλάδα για την παράστασή του «Υπόθεση Δρ Τζέκιλ» που είχε ανεβεί στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Ο Ντενί, που είχε δουλέψει και παλιότερα στη χώρα μας παίζοντας στην ταινία «Ξένια» του Πατρίς Βιβάνκος, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την Ελλάδα, διαβάζοντας μάλιστα ένα απόσπασμα από τα ημερολόγιά του όταν γύριζε την «Ξένια», στο οποίο αναφερόταν «στη δική μου Ιλιάδα».
Ρώτησα τον Μπρουνό αν μοιράζεται παρόμοια συναισθήματα. «Ναι, σίγουρα» απάντησε αμέσως. «Μοιράζομαι τα ίδια συναισθήματα μαζί του, ακόμη περισσότερο σήμερα που η Ελλάδα περνά αυτή τη φρικτή κρίση. Συναισθάνομαι τον πόνο των Ελλήνων, είμαι μαζί τους στη μάχη κατά των τραπεζών και ενημερώνομαι διαρκώς για την κατάσταση. Και κάποια μέρα θα ήθελα πραγματικά να έρθω στην Ελλάδα και να γυρίσω μια ταινία».
πότε & πού:

Η ταινία «Γλυκιά απόδραση» προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 26 Μαΐου σε διανομή Filmtrade.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Ο πίνακας που «γέρνει» Ο Γκαλάτσι-Γκαλάτσι φρόντισε να ενημερώσει τον ιδιοκτήτη γύρω από τα νέα, υπερσύγχρονα συστήματα που κρατούν ανέπαφα τα έργα τέχνης,... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk