«Το καλό παιδί»

Τις προάλλες ανώνυμος αναγνώστης μου στο ηλεκτρονικό «Βήμα» με τίμησε με το απολύτως ακριβές σχόλιό του: «Μιλάει ο Βέλτσος;

«Το καλό παιδί» | tovima.gr
Τις προάλλες ανώνυμος αναγνώστης μου στο ηλεκτρονικό «Βήμα» με τίμησε με το απολύτως ακριβές σχόλιό του: «Μιλάει ο Βέλτσος; Α, δεν έχει καμία σημασία. Πάμε παρακάτω». Ε, λοιπόν, αυτό ακριβώς επιθυμώ: «Να πάμε παρακάτω». Δηλαδή, να μάθουμε να διαβάζουμε, να εκθέτουμε επωνύμως τον εαυτό μας όταν γράφουμε -αποφεύγοντας τα γελοία ψευδώνυμα – και κυρίως να εκθέτουμε τους ιδεολογικούς μας αντιπάλους κατονομάζοντάς τους.
Ως προς την τελευταία ιδιότητα ομολογώ ότι πλέον δυσπιστώ για την αποτελεσματικότητά της έχοντας εννοήσει πως δεν ωφελεί αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται. Και παρότι δέχομαι και επώνυμες επιθέσεις, υπάρχουν εξίσου και γελοία επώνυμα στα οποία δεν απαντώ. «Κίλερ» ουδέποτε υπήρξα.
Αυτά και άλλα πολλά δολοφονικά σκέφτομαι διαβάζοντας τα υστερικά σχόλια κατά του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Λεωνίδας Κύρκος – για όσους τον τιμούν και τον μνημονεύουν – στη συζήτησή του με τον Ανταίο Χρυσοστομίδη (Καστανιώτης, 2011) προέβλεπε για το ΠαΣοΚ στα τελευταία του πως θα όφειλε εγκαίρως να σκεφθεί και προκειμένου να μη χάσει την κοινωνική του βάση θα ήταν προτιμότερο να μοιραστεί την εξουσία με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις. Τόνιζε επίσης ότι ο τότε Συνασπισμός, αντί να «αυτοαναιρείται, να αυτοαπομονώνεται και να αυτοαποκλείεται», θα κέρδιζε αν διεκδικούσε τον χώρο του ΠαΣοΚ.
Σήμερα το ίδιο θα ήταν σκόπιμο να συμβεί με τον ΣΥΡΙΖΑ: να ανοίξει δίνοντας στο αριστεροχώρι ιδιαίτερα μαθήματα για το τι σημαίνει αριστερή προοπτική. Και η Κεντροαριστερά όμως θα έπρεπε να κάνει το ίδιο αντί να μεμψιμοιρεί. Οχι μόνο για να ικανοποιήσει τον κ. Σουλτς αλλά για να συμβάλει σε μια συνενωτική αριστερή πολιτική την οποία του λοιπού δεν μπορεί παρά να επιδιώκει ο Τσίπρας. Βέβαια οι συριζαίοι πρέπει πρώτα να επουλώσουν το «τραύμα» κατανοώντας ότι μια κυβερνώσα ευρωπαϊκή Αριστερά δεν επιστρέφει στο λούνα παρκ του 4%. Και όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι η μεγαλομανία της εξουσίας δεν έχει πλήξει την κυβέρνηση.
Ο Κύρκος δεν έγινε ποτέ πρωθυπουργός. Γράφει στο Η δυναμική της ανανέωσης που πρέπει τώρα να διαβάσουν οι συριζαίοι πως, παρά τη «μομφή» σε βάρος του ότι δήθεν ήθελε να κάνει «το καλό παιδί» απουσιάζοντας από τη μάχη που δινόταν για την ενότητα των αριστερών δυνάμεων, είχε κάνει άλλη επιλογή, έχοντας όμως ήδη δώσει τη μάχη του. Σημειώνει ότι «βασιζόταν και σε έναν επιπλέον – ψυχολογικό – λόγο. Ηξερε ότι οι έξω δυσπιστούσαν αφόρητα απέναντί του λόγω καταγωγής του πατέρα του».
Ο Τσίπρας ίσως έχει λόγο να «κάνει το καλό παιδί». Πατέρας του υπήρξε ο Αλαβάνος.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk