Εγκεφαλικό

Oλο και περισσότερο οι άνθρωποι που έχουν πάθει εγκεφαλικό και τους συναντώ στον δρόμο α λα μπρατσέτα με Βουλγάρες μου δίνουν την εντύπωση – λόγω της φτωχοποίησης –

Εγκεφαλικό | tovima.gr
Oλο και περισσότερο οι άνθρωποι που έχουν πάθει εγκεφαλικό και τους συναντώ στον δρόμο α λα μπρατσέτα με Βουλγάρες μου δίνουν την εντύπωση – λόγω της φτωχοποίησης – πως αυτοί είναι οι κακοπληρωμένοι συνοδοί και οι Βουλγάρες τα αφεντικά. Ετσι και με την κυβέρνηση: όλο και περισσότερο αναρωτιέμαι αν πράγματι με στηρίζει ή αν τη στηρίζω εγώ. Διότι, στο κάτω-κάτω, ποιος από τους δύο είναι ο παραπληγικός και ποιος θα γίνει Βουλγάρα;
Με ρωτούν αν θα ξαναψηφίσω τον ΣΥΡΙΖΑ. Απαντώ: «Δυστυχώς, ναι».
«Ναι», διότι δεν υπάρχει το καλύτερο. «Δυστυχώς», διότι δεν είναι το καλό.
Καλός δεν είναι όποιος λύνει τις επιτελεστικές αντιφάσεις του απολογούμενος. Kαι το χειρότερο, δεν είναι καλός όποιος δηλώνει πως παίζει τον ρόλο του καλού έχοντας στο λογισμικό του εγγεγραμμένη την ταξική υστεροβουλία.
Ο ιδιόρρυθμος μελλοθάνατος που συντηρώ αφήνει τις αυταπάτες για την Αριστερά στον Δουζίνα. Και αν εξακολουθεί να ψηφίζει την «κυβερνώσα» της είναι γιατί πιστεύει πως αυτοί οι διχασμένοι, προσωρινοί εντολοδόχοι του εξαιτίας του διχασμού τους διαβάλλουν το αστικό στάτους (και το παρελθόν του). Το «αποδομούν», εκόντες-άκοντες, με τις πράξεις και κυρίως με τις παραλείψεις τους, την ιδιότυπη ηθική τους, την αρνητικότητα που θεωρώ αρχή της ζωής. Αλλιώς τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Οχι μόνο γιατί η Αριστερά υπάρχει στα χαρτιά και στα συγχωροχάρτια όσων επιμένουν να αυταπατώνται, αλλά και διότι ό,τι μπορεί πλέον η Αριστερά είναι να δίνει αντιθρομβωτική θεραπεία στα αλλεπάλληλα (παράλληλα) εγκεφαλικά.
Στο Περί της φύσεως των πραγμάτων, όπου ο Λουκρήτιος δείχνει πως η φύση μας δεν είναι παρά οι αντιφάσεις και ο συντονισμός τους, απευθυνόμενος σε εμένα με ρωτά: «Ποιος είσαι εσύ που θα απορήσεις και θα αγανακτήσεις για τον θάνατό σου, εσύ, ένας ζωντανός νεκρός σχεδόν, που το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής σου το χαράμισες στον ύπνο και βλέπεις όνειρα διαρκώς με τον νου ταραγμένο από αναίτιους φόβους;».
Την απάντηση – κι ας μη φανεί παράξενο – μου την έδωσε η Λούλα Αναγνωστάκη στη συνέντευξή της στο ΒΗMΑgazino περιγράφοντας αυτόν τον διάττοντα που πέρασε από την πνευματική μας ζωή: «Ο Χειμωνάς δεν έλεγε ψέματα. Είναι άλλο να λες ψέματα και άλλο να είσαι ψεύτης. Ο Γιώργος ήταν ψεύτης. Ηταν έτσι φτιαγμένος. Αυτό έχει μια γοητεία».
Το χειρότερο και το πιο αντιγοητευτικό είναι να είσαι ψεύτης και να λες ψέματα. Εχω εδώ κατά νου τον φοβερό ινστρούχτορα Απόστολο Παύλο και την επιτυχία του. Θα έχει την τύχη του και ο Τσίπρας στον δρόμο από τη Γένοβα προς τις Βρυξέλλες;
ΥΓ.: Μια λεπτομέρεια: ο Παύλος είχε λάβει μέρος στον λιθοβολισμό του Στέφανου.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk