Τι μάθαμε από τη συνέντευξη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην ΕΡΤ; Οτι στην Ελλάδα υπάρχει μια κυβέρνηση συνεργασίας δύο κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, τα οποία είναι «ο μοναδικός πυλώνας σταθερότητας στο αποσταθεροποιημένο πολιτικό σκηνικό». Οτι η κυβέρνηση έβγαλε από το τραπέζι της διαπραγμάτευσης το Grexit και το «κούρεμα» των καταθέσεων, πέτυχε μια συμφωνία την οποία ψήφισαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά τώρα «χαιρέκακα» δεν στηρίζουν τους εφαρμοστικούς νόμους. Οτι οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με μεγάλη συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων και έτσι γλίτωσε ο λαός 25 δισ. ευρώ επιπλέον χρέος. Οτι ο Πρωθυπουργός προσπαθεί ματαίως να εγκαθιδρύσει «κουλτούρα διαλόγου και συνεννόησης» ώστε «να αποκτήσουμε εθνική γραμμή πλεύσης» αλλά δεν βρίσκει ανταπόκριση ούτε στα υπόλοιπα κόμματα ούτε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία τρομοκρατούν τον κόσμο μιλώντας για «φοροκαταιγίδες» και «καταστροφές» διαλύοντας το κλίμα στην οικονομία. Μάθαμε επίσης την άποψη του κ. Τσίπρα για τη Βουλή: «Είναι ένα πεδίο θεατρικής πολλές φορές αντιπαράθεσης διότι έχεις μονολόγους ενώ πρέπει να ακουστούν επιχειρήματα». Εκείνος προτιμά να «έρχονται οι αρχηγοί στην ΕΡΤ να συζητάμε με επιχειρήματα». Μάθαμε επίσης ότι η Λέσβος «έχει 10.000 κατοίκους» –η απογραφή του 2011 τους βρήκε 86.435 ακριβώς –και ότι «το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης ξεκίνησε όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου» και όχι όταν τελείωσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως γνωρίζει ο υπόλοιπος κόσμος.
Νέα εποχή


Οποιος δεν αναγνωρίζει στην περιγραφή του Πρωθυπουργού τη χώρα στην οποία ζει και τον κόσμο που την περιτριγυρίζει σφάλλει και το σφάλμα είναι εξ ολοκλήρου δικό του. Διότι εκλογές έγιναν, και μάλιστα τρεις φορές, την τελευταία «οι πολίτες γνωρίζοντας τη συμφωνία έκριναν ποιος θα κυβερνήσει». Οι πολίτες, από ό,τι φαίνεται, δεν επέλεξαν μόνο κυβέρνηση αλλά και μια νέα εποχή, όπου τα πάντα –ακόμη και η πρόσφατη ιστορία –ξαναγράφονται από το μηδέν.
Σύμφωνα με τη νέα αφήγηση, μια κυβερνητική πλειοψηφία 153 βουλευτών κάνει τον Πρωθυπουργό να αισθάνεται «πάρα πολύ ασφαλής», παρά το προαναφερθέν «αποσταθεροποιημένο πολιτικό σκηνικό». «Ο Παπαδήμος είχε 280 βουλευτές. Και τι έγινε; Επεσε σε τρεις μήνες. Ο κ. Παπανδρέου είχε πάρει ψήφο εμπιστοσύνης δύο ημέρες προτού παραιτηθεί» είπε ο κ. Τσίπρας. Ο Λουκάς Παπαδήμος, όμως, ήταν πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης ειδικού σκοπού, για την υλοποίηση της συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου 2011, την εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδεόταν με τις αποφάσεις αυτές και τη διεξαγωγή εκλογών στις αρχές του 2012. Η κυβέρνηση αυτή δεν έπεσε αλλά ολοκλήρωσε το έργο της και προκήρυξε εκλογές. Οσο για τον Γιώργο Παπανδρέου, η ψήφος εμπιστοσύνης που έλαβε από τους βουλευτές του ΠαΣοΚ δεν ήταν για να παραμείνει στην κυβέρνηση αλλά για να αποχωρήσει αξιοπρεπώς έπειτα από τη θύελλα των Καννών προκειμένου να ξεκινήσουν συντεταγμένα οι συνομιλίες για τον σχηματισμό της κυβέρνησης Παπαδήμου.
Η Ελλάδα δεν είναι «ακυβέρνητο καράβι», είπε ο κ. Τσίπρας και επικαλέστηκε την ανακοίνωση της γερμανικής πρεσβείας, η οποία «διαψεύδει πλήρως» το δημοσίευμα της «Welt» που ήταν στηριγμένο σε εμπιστευτική έκθεση της πρεσβείας. Τι έλεγε η ανακοίνωση; Οτι η γερμανική κυβέρνηση και η πρεσβεία στην Αθήνα «παγίως δεν σχολιάζουν δημοσιεύματα του Τύπου τα οποία αφορούν υποθετική εσωτερική αλληλογραφία». «Υποθετική», δηλαδή μη βεβαιωμένη, και όχι μη υπάρχουσα.
Διάλογος και συναίνεση


Ο κ. Τσίπρας ισχυρίστηκε ότι η δική του άποψη διακυβέρνησης «είναι ο διάλογος. Θέλουμε να περάσουμε σε μια άλλη κουλτούρα διαλόγου και συνεννόησης. Είπα στα κόμματα να δούμε αν μπορούμε να αποκτήσουμε εθνική γραμμή πλεύσης». Ο ίδιος, ωστόσο, ως πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αποδοκίμασε τους προπηλακισμούς σε υπουργούς του ΠαΣοΚ την πρώτη περίοδο του Μνημονίου, αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης που είχε προτείνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, δεν ψήφισε κανένα νομοσχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης, προειδοποιούσε τους επενδυτές ότι δεν θα αναγνωρίσει τις συμφωνίες που έκανε η κυβέρνηση ΝΔ – ΠαΣοΚ και προκάλεσε εκλογές με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Τότε αξιωματική αντιπολίτευση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που στη θέση αυτή βρίσκεται η ΝΔ ο κ. Τσίπρας την ψέγει επειδή δεν τον στηρίζει στα μεγάλα θέματα όπως το Ασφαλιστικό. «Η αξιωματική αντιπολίτευση, που είναι ένας πυλώνας του πολιτικού συστήματος, υπό κανονικές συνθήκες δεν θα είχε τέτοια τοποθέτηση» επεσήμανε.
Το επιχείρημα ισχύει και αντιστρόφως. Καμία κυβέρνηση, «υπό κανονικές συνθήκες», δεν θα μιλούσε για συναίνεση και παράλληλα θα «ξήλωνε» διοικητές νοσοκομείων και διευθυντές σε διάφορους τομείς της δημόσιας διοίκησης, είτε με αυθαίρετες είτε με αδιαφανείς διαδικασίες, για να εγκαταστήσει το δικό της πελατειακό κράτος. Ούτε θα ξεθεμελίωνε κάθε μεταρρύθμιση των προηγουμένων, με κορυφαία τη μεταρρύθμιση της Αννας Διαμαντοπούλου στην Παιδεία, η οποία εγκρίθηκε με 255 ψήφους.
Ο κ. Τσίπρας όμως την ίδια στιγμή που απλώνει χέρι συνεργασίας είναι έτοιμος να «δαγκώσει» όποιον του δώσει το δικό του. «Η αντιπολίτευση δεν προτείνει ισοδύναμα», «αν η ΝΔ δεν συμβάλει ωστε να συγκροτηθεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, τότε κάποια άλλα συμφέροντα κρύβονται από πίσω». Τα συμφέροντα δεν τα κατονόμασε αλλά τα «φωτογράφισε». «Οι πολιτικοί» είπε «παίρνουν αποφάσεις για να ανακεφαλαιοποιήσουν τις τράπεζες, για να έχουν συγκεκριμένες διοικήσεις και κριτήρια που ευνοούν συγκεκριμένους ιδιοκτήτες ΜΜΕ». Στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πιο σαφής. Αν η ΝΔ μπλοκάρει τη συγκρότηση του ΕΣΡ, θα την κυνηγάει η υποψία ότι επιχείρησε να εμποδίσει τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, ενώ το μιντιακό σύστημα ξεψυχά και βρυχάται. «Ξεψυχά γιατί ψηφίστηκε ο νόμος που βάζει τάξη στα ΜΜΕ και βρυχάται γιατί η Δικαιοσύνη άρχισε ελέγχους για τα δάνειά τους».
Το ΕΣΡ δεν έχει συγκροτηθεί, διαγωνισμός σε εξέλιξη για τις τηλεοπτικές άδειες δεν υπάρχει, αλλά ο Πρωθυπουργός είπε στην ΕΡΤ ότι «οι επενδυτές περιμένουν», χωρίς να εξηγήσει σε ποιον εμφανίστηκαν για να εκφράσουν το ενδιαφέρον τους. Από ό,τι φαίνεται, πάντως, όχι στο αρμόδιο όργανο.
Επιπλέον ο κ. Τσίπρας διαπίστωσε ότι στην Ευρώπη υπάρχει «μικρή αλλά σημαντική» μετατόπιση «στον πολιτικό άξονα μέσα στη σοσιαλδημοκρατία». Παράδειγμα; Η Πορτογαλία, η οποία «έχει ένα σημαδιακό περιεχόμενο», καθώς σχηματίστηκε κυβέρνηση «από τους σοσιαλιστές, από τους αντίστοιχους του ΣΥΡΙΖΑ και από τους κομμουνιστές», ενώ στην Ελλάδα το ΠαΣοΚ «πετροβολάει» τον ΣΥΡΙΖΑ .
Αν η Πορτογαλία αποτελεί πρότυπο για τον έλληνα πρωθυπουργό, πώς εξηγείται η συνεργασία του δύο φορές με τους ακραία συντηρητικούς ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου; Γιατί δεν στράφηκε και εκείνος σε πιο κεντρώες και αριστερές επιλογές; Στο ΠαΣοΚ, στο Ποτάμι, στην Ενωση Κεντρώων, ακόμη και στο ΚΚΕ; Οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές, όπως μεταδίδουν σε όλους τους συνομιλητές τους, ακόμη δεν μπορούν να «καταπιούν» αυτή τη συνεργασία ούτε κατανοούν τη σπουδή του κ. Τσίπρα να τους πείσει ότι εκείνος πρότεινε συνεργασία στη Φώφη Γεννηματά αλλά εκείνη αρνήθηκε, κάτι που η πρόεδρος του ΠαΣοΚ διέψευσε αμέσως με μεγάλη ένταση.


Τα hedge funds απέκτησαν τον έλεγχο των τραπεζών με ελάχιστα χρήματα
Η ανακεφαλαιοποίηση, τα «κόκκινα» δάνεια και η εκδίκηση των αριθμών
Σωστά ο Αλέξης Τσίπρας λέει ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έκλεισε με «πολύ μεγάλη επιτυχία». Μόνο που η επιτυχία αφορά τα hedge funds και τα άλλα επιθετικά κεφάλαια, τους «γύπες» όπως τα ονομάζει, τα οποία απέκτησαν τον έλεγχο των τραπεζών με ελάχιστα χρήματα. Μάλιστα ο Πρωθυπουργός έσπευσε να προεξοφλήσει τα κέρδη των επενδυτικών κεφαλαίων προβλέποντας «ραγδαία» άνοδο της μετοχής της Εθνικής.
Ομως, αν όντως πιστεύει στην άνοδο της μετοχής της Εθνικής (και των άλλων τραπεζών κατ’ επέκταση), τότε γιατί δεν διαπραγματεύθηκε η ανακεφαλαιοποίηση να γίνει με λεφτά του ΤΧΣ, όπως συμφώνησε τη 12η Ιουλίου, ώστε το Δημόσιο να πάρει πίσω στο πολλαπλάσιο τα χρήματα που θα έβαζε στις τράπεζες;
Γιατί άφησε τους επενδυτές να καρπωθούν τα οφέλη, δίνοντάς τους μάλιστα μπόνους 1 δισ. ευρώ για να συμμετάσχουν στην αύξηση της Εθνικής. (όπως αναφέρει το ρεπορτάζ στη σελ. Α8) Αντ’ αυτού, στη συνέντευξη δήλωσε ότι «αν είχαμε μηδενική συμμετοχή ιδιωτών θα χρεωνόταν ο ελληνικός λαός 25 δισ. ευρώ, δηλαδή 19 δισ. ευρώ παραπάνω, περίπου 10% του ΑΕΠ». Ομως δεν γίνεται να συμβούν και να δύο: και οι μετοχές των τραπεζών να ανέβουν και να αυξηθεί το χρέος από ενδεχόμενη συμμετοχή του Δημοσίου. Παρεμπιπτόντως, ακόμη και όλα τα λεφτά να έβαζε το Δημόσιο, δεν θα χρεωνόταν με 25 δισ. ευρώ, αλλά 14,5 δισ. ευρώ, όσο το σύνολο των κεφαλαιακών αναγκών που προσδιόρισε η ΕΚΤ.
Τα ποσοστά του Δημοσίου

Το πήγε όμως και παρακάτω. Επιχειρηματολογώντας ότι είναι καλύτερα τώρα που το Δημόσιο έχει μικρότερο ποσοστό στις τράπεζες από ό,τι πριν από την ανακεφαλαιοποίηση, είπε ότι «το 40% σε μια τράπεζα που πάει σε εκκαθάριση και δεν είναι επαρκώς ανακεφαλαιοποιημένη έχει πολύ μικρότερη αξία από ό,τι το 20% σε μια τράπεζα που είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένη». Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο εκκαθάρισης και να προστατευθούν τα δικαιώματα του Δημοσίου, θα μπορούσε να διαπραγματευθεί οι ιδιώτες να καλύψουν μόνο το βασικό σενάριο και το ΤΧΣ το δυσμενές, όπως έγινε σε άλλες χώρες, όπως π.χ. στην Ιρλανδία. Ομως δεν το έκανε.
Υποστήριξε επίσης ότι με την ανακεφαλαιοποίηση έφυγε από το τραπέζι το «κούρεμα» των καταθέσεων. Ομως το «κούρεμα» αποφεύχθηκε επειδή η ανακεφαλαιοποίηση ολοκληρώθηκε πριν από την 1.1.2016. Από τον καινούργιο χρόνο ισχύει το νέο καθεστώς, το οποίο προβλέπει τη συμμετοχή των καταθετών στη διάσωση των τραπεζών. Αν λοιπόν κάποια τράπεζα χρειαστεί και νέα κεφάλαια επειδή π.χ. τα «κόκκινα» δάνεια θα αυξηθούν πέρα των προβλέψεων, τότε θα υπάρξει και «κούρεμα» καταθέσεων.
Το Grexit παραμένει

Αλλά ούτε το Grexit έχει φύγει από το τραπέζι, όπως υποστήριξε ο κ. Τσίπρας. Το γεγονός ότι οι αποδόσεις των 10ετών ελληνικών ομολόγων κινούνται στα επίπεδα του 8,5%, όταν της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας βρίσκονται στο 2,4%, 1,6% και 1,5% αντιστοίχως, αποτυπώνει ακριβώς τις ανησυχίες των επενδυτών για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.
Για την προστασία της πρώτης κατοικίας υποστήριξε ότι «πήραμε την προστασία 0% και την πήγαμε στο 60%». Αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο νόμος Κατσέλη παρείχε προστασία στο 90% των δανειοληπτών και όχι 0%. Ολη η φασαρία έγινε για να περιοριστεί η προστασία που προσφέρει ο νόμος Κατσέλη και ο οποίος συνέβαλε στη διόγκωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Αλλωστε στόχος των πιστωτών ήταν να φτιάξουν ένα καθεστώς λιγότερο ευνοϊκό από το ισχύον και όχι ευνοϊκότερο, όπως το παρουσίασε ο κ. Τσίπρας.
Ο νέος νόμος λοιπόν προστατεύει απολύτως το 25%, ενώ ένα άλλο 35% καλύπτεται υπό προϋποθέσεις. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τραπεζικών στελεχών περίπου οι μισοί πληρούν τις προϋποθέσεις. Αρα το νέο καθεστώς εκτιμάται ότι προστατεύει περί το 45% των δανειοληπτών, δηλαδή τους μισούς από το προηγούμενο.
Η ψυχολογία

Από τον Πρωθυπουργό μάθαμε επίσης ότι η ψυχολογία είναι πολύ σημαντική για την οικονομία. «Η οικονομία δεν είναι μόνο μεγέθη και αριθμοί, είναι και ψυχολογία. Για να ανατάξουν οι τράπεζες πρέπει ο κόσμος να βγάλει τα λεφτά του από τα σεντούκια και να τα ξαναδώσει στις τράπεζες» είπε. Μόνο που ο κόσμος απέσυρε μαζικά τις καταθέσεις, οδηγώντας στο κλείσιμο των τραπεζών, εξαιτίας ακριβώς της πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που οδήγησε στα τάρταρα την ψυχολογία του. Και η ψυχολογία παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, με βάση όλους τους δείκτες οικονομικού και καταναλωτικού κλίματος της ΤτΕ και του ΙΟΒΕ. Είναι ελαφρώς υψηλότερα από τον περασμένο Ιούλιο – Αύγουστο, αλλά πολύ χαμηλότερα από ό,τι ήταν πριν από έναν χρόνο και μόλις ανέβηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.
Επιχειρηματολογώντας ο Πρωθυπουργός υπέρ της αλλαγής κλίματος στην οικονομία, είπε ότι κλείνουμε με μηδέν ύφεση το 2015. Βεβαίως οι προβλέψεις κάνουν λόγο για ύφεση πολύ χαμηλότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις. Ομως είναι κοινή πεποίθηση ότι η κίνηση που παρατηρείται στους δρόμους, στην αγορά, η άνοδος των πωλήσεων αυτοκινήτων κ.λπ., που συντηρούν την οικονομία, είναι αποτέλεσμα ότι οι Ελληνες, έχοντας αποσύρει τα χρήματά τους από τις τράπεζες, τρώνε από τα έτοιμα. Χαρακτηριστικός είναι ο αρνητικός ρυθμός της αποταμίευσης, -12% του ΑΕΠ. Το στοιχείο αυτό και μόνο θα έπρεπε να ανησυχεί τον Πρωθυπουργό και όχι να τον κάνει να πανηγυρίζει γιατί δεν επιβεβαιώθηκαν οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν ύφεση 7%.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ