Για τον Γιώργο Λούκο

Απόρησα με το κουίζ του Π. Αγιαννίδη στα «Νέα» της περασμένης Δευτέρας που αφορούσε την υποστήριξη ουκ ολίγων καλλιτεχνών του έργου του Γιώργου Λούκου.

Για τον Γιώργο Λούκο | tovima.gr
Απόρησα με το κουίζ του Π. Αγιαννίδη στα «Νέα» της περασμένης Δευτέρας που αφορούσε την υποστήριξη ουκ ολίγων καλλιτεχνών του έργου του Γιώργου Λούκου. Το ερώτημα γιατί υπεραμύνθηκαν του έργου ενώ παρέκαμψαν την υπόθεση της οικονομικής διαφάνειας είναι, νομίζω, αναπάντητο. Είναι προφανές ότι γι’ αυτό είναι επιφορτισμένες οι ελεγκτικές αρχές και όχι οι καλλιτεχνικές, διότι ο κατάλογος αυτός καθαυτός των 120 υπογραφών συνιστά «καλλιτεχνική αρχή» του τόπου από μόνος του.
Προσωπικά δεν αναγνωρίζω άλλη αρχή, όπως άλλωστε και ο Λούκος που την τίμησε. Και ορθά ο Αριστείδης Μπαλτάς – που τιμά τον Λούκο «προσυπογράφοντας» τις επισημάνσεις των καλλιτεχνών επί του καλλιτεχνικού – δεν αναφέρεται στο οικονομικό αφήνοντας τους αρμοδίους να κάνουν τη δουλειά τους.
Οσοι προσάπτουν στον αναγνωρισμένο Λούκο «αμέλεια» περί τα διοικητικά υπαινίσσονται επιμελώς κάτι άλλο για τον Λούκο: φθόνο για την ημεδαπή προσωπική τους μειονεξία. Κυρίως όταν η στέρηση αυτή τους αφαιρεί τη δυνατότητα να επινοούν κριτήρια για το ελευσόμενο στου κουφού την πόρτα…
Οπως και στην περίπτωση της διαμάχης του ΔΣ του Εθνικού Θεάτρου με τον καλλιτεχνικό του διευθυντή, έτσι και στην περίπτωση του προέδρου του Φεστιβάλ, δύο διαφορετικοί ασύμπτωτοι κόσμοι συνεχίζουν τον αγώνα των «αιωνίων»: από τη μία, η συρρίκνωση αυτού του τόπου στην ταπεινή εκδοχή των προσδοκιών του και από την άλλη, η κυριαρχική δύναμη εξόδου από τις ενσαρκωμένες αλληγορίες του κόμβου της Θυμαριάς («μικρό χωριό αλλά κόμβος»).
Την παραμονή σ’ αυτόν τον ασήμαντο κόμβο επιθυμούν όσοι προσπαθούν να μας πείσουν για τη σημασία της Ανεργίτσας και του Πειναλέοντα ως πνευματικών μας ταγών, ενώ για τη χειραφέτησή μας και τη σχέση μας ας πούμε με τον Καστελούτσι (δηλαδή, με τον Δάντη) τη ζητούν, λοιδορούμενοι, εκείνοι που στο δικό τους ιδίωμα συνδέουν τον Πειναλέοντα με τον Γαργαντούα. Βέβαια το αποτέλεσμα αυτού του ιδιώματος δεν μπορεί να προβλεφθεί: «Απαιτεί θεατές», γράφει ο Ρανσιέρ, «που παίζουν τον ρόλο ενεργών ερμηνευτών (…).
Μια χειραφετημένη κοινότητα είναι μια κοινότητα αφηγητών και μεταφραστών». Και αυτή η κοινότητα είναι η «οδός Πειραιώς» του Γιώργου Λούκου.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Βηματοδότης Περί εκπροσώπων…έρημων και απρόσωπων Με αφορμή τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα πολιτικής κακοφωνίας και, αν μη τι άλλο, ατυχούς ενημέρωσης και... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk