Τη Χίο επισκέφθηκε την Τετάρτη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, προκειμένου να συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις για τα 108 χρόνια από την απελευθέρωση του νησιού από τον Οθωμανικό ζυγό.

«Η απελευθέρωση της Χίου από τον τουρκικό ζυγό, στις 11 Νοεμβρίου του 1912, και η οριστική ενσωμάτωσή της στον Εθνικό μας κορμό, μας δίνει την ευκαιρία αλλά και μας επιβάλλει το χρέος να θυμόμαστε και να έχουμε ως οδηγό για το μέλλον, ιδίως υπό τις σημερινές κρίσιμες περιστάσεις, την τριπλή, τουλάχιστον, συμβολή του Λαού αυτής της ιστορικής ψηφίδας της Πατρίδας μας» δήλωσε ο κ. Παυλόπουλος μετά την παρέλαση για την επέτειο της απελευθέρωση.

Και πρόσθεσε: «Πρώτον, την συμβολή στην διαμόρφωση των δημοκρατικών θεσμών από την αρχαιότητα και στην απόκρουση της περσικής εισβολής, η οποία και καθόρισε την πορεία του Δυτικού Πολιτισμού εν γένει. Δεύτερον, την συμβολή στην ευόδωση της Εθνεγερσίας του 1821, μεσ’ από τον ποταμό αίματος της Σφαγής της Χίου, δείγμα γραφής, δυστυχώς, της τουρκικής βαρβαρότητας. Και, τρίτον, την συμβολή στην διαχρονική οικονομική άνθηση του Έθνους, όπως η συμβολή αυτή εκφράζεται μεσ’ από την εδραίωση της ελληνικής εμπορικής θαλασσοκρατορίας ως σήμερα».

Αργότερα, κατά την ανακήρυξή του ως επίτιμου δημότη της Χίου, ο Πρόεδρος έστειλε σαφέστατο μήνυμα για το θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων:

«Η Χίος, με τους ‘κρουνούς’ του ιερού αίματος των μαρτύρων κατοίκων της κατά την βάρβαρη Σφαγή της 30ής Μαρτίου 1822 από τους Τούρκους, πότισε το δένδρο της Ελευθερίας, η οποία υπήρξε το επιστέγασμα της Εθνεγερσίας του 1821.

» Και ήταν η Σφαγή αυτή που συγκλόνισε την Ευρώπη και σμίλεψε την φιλελληνική της συνείδηση, μεσα από εμβληματικά δείγματα πνεύματος και τέχνης, όπως είναι το ποίημα του Ουγκώ Το Ελληνόπαιδο και ο πίνακας του Ντελακρουά Η Σφαγή της Χίου.

» Στις 11 Ιουνίου 1822 ο πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης έκαψε, στο λιμάνι της Χίου, την τουρκική ναυαρχίδα, απαντώντας με όρους ηρωικού συμβολισμού για την Σφαγή. Δυστυχώς, η Σφαγή της Χίου ήταν απλώς ο προάγγελος της τουρκικής θηριωδίας.

» Η οποία, στην συνέχεια, γιγαντώθηκε κατά του Ελληνικού Έθνους με την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

» Τη μνήμη αυτή του μαρτυρίου των προγόνων μας την κρατούμε άσβεστη στην ιστορική μας συνείδηση ως εθνικό χρέος.

» Και την υπενθυμίζουμε στο διηνεκές προς την γείτονα Τουρκία όχι για λόγους εκδίκησης –που, άλλωστε, είναι αίσθημα άγνωστο στον πολιτισμό των Ελλήνων- αλλά για να την ωθήσουμε να αντιληφθεί, ιδίως υπό την σημερινή κρίσιμη συγκυρία του προσφυγικού δράματος που αφορά πρωτίστως τον Άνθρωπο και την αξία του, ότι η ειρηνική συνύπαρξη και ο αλληλοσεβασμός, με βάση του κανόνες του συνόλου του διεθνούς δικαίου, θα αποτελούσε κι ένα είδος έμπρακτης συγγνώμης καθώς και ανάληψης των ευθυνών της έναντι της Ελλάδας και της Ιστορίας της.»

Προτού αναχωρήσει για την Αθήνα, ο κ. Παυλόπουλος θα επισκεφθεί στρατιωτικό φυλάκιο του νησιού.