Γευσιγνωσία

Γευστική έκρηξη!

Σταματάς στο 107-109 της Συγγρού, παίρνεις το ντιζαϊνάτο ασανσέρ, αποβιβάζεσαι σε έναν από τους δύο τελευταίους ορόφους – ανάλογα με το αν φοράς κοντομάνικο ή γάντια και σκούφο – και ξέρεις ότι τίποτε δεν μπορεί να σου χαλάσει τη βραδιά, αφού, είτε καθήσεις μέσα είτε έξω, θα απολαύσεις την καταπληκτική θέα σε ένα από τα κορυφαία σημεία της Αθήνας.

Ομως αυτό δεν είναι αρκετό για ένα από τα καλύτερα – και δικαίως βραβευμένο με αστέρι Michelin – εστιατόρια της Αθήνας. Μπορεί η προ τριετίας μετεγκατάσταση στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών να έκανε τη Hytra μια «καυτή» επιλογή ακόμη και για ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το καλό φαγητό, τελικά όμως αυτό το τελευταίο είναι η απόλυτη προτεραιότητα εδώ. Πράγμα άλλωστε που αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι την κουζίνα ανέλαβε ο Τάσος Μαντής. Ανυπομονούσα να γευτώ τα πιάτα αυτού του σπουδαίου δημιουργού, όχι μόνο λόγω της θητείας του σε καταξιωμένα εστιατόρια όπως το Funky Gourmet και το τριάστερο βελγικό Hof van Cleve, αλλά, κυρίως, λόγω της αναγνώρισης και του σεβασμού που τυγχάνει από τους υπόλοιπους σπουδαίους έλληνες σεφ. Σε έναν χώρο όπου τα μαχαίρια ακονίζονται περισσότερο για τους συναδέλφους και λιγότερο για το κρέας, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα το γεγονός ότι μόνο καλά λόγια ακούς τόσο για τις ικανότητες όσο και για τον χαρακτήρα του Μαντή.



Ο σεφ Τάσος Μαντής.

Αμφότερα είχα την ευκαιρία να τα χαρώ δις, και αν για κάποιους η σεμνότητα και η διάθεση για βελτίωση που επιδεικνύει είναι στοιχεία αδιάφορα, οι μαγειρικές του ικανότητες σίγουρα θα τραβήξουν την προσοχή, αφού είναι ικανές να προκαλέσουν έκρηξη. «Εκρηκτική», λοιπόν, με έψιλον κεφαλαίο, είναι η κουζίνα του, με τις εντάσεις των αρωμάτων να σπάνε μύτη και στόμα. Επιπροσθέτως, είναι πλημμυρισμένες με άφθονες δόσεις ελληνικότητας αφού, παρά την «haute cuisine» προσέγγισή τους, πιάτα όπως η Ελιά, το Σπανακόρυζο, το Ψωμί, το Χταπόδι και το Κατσικάκι μοσχοβολούν Ελλάδα. Ομως η «φούσκα» που πλημμυρίζει το στόμα σε κάθε πιάτο δεν είναι σαν αυτή του Χρηματιστηρίου, αλλά μια «φούσκα» γεμάτη πολυπλοκότητα και πολυεπίπεδες υφές. Αυτή η γαστρονομική ουσία είναι παρούσα και στα πιο ευρωπαϊκά πιάτα, όπως ο Κήπος του Σεφ, μια συγκλονιστική σαλάτα με βότανα, μυρωδικά και λουλούδια, το χάρμα ιδέσθαι και τρώγειν Καλαμάρι και το σοφιστικέ-ρουστίκ Κοτόπουλο.

Ολα τα παραπάνω συμπληρώνονται και από μια εξαιρετική τεχνική που μπολιάζει την πληθωρική νοστιμιά με λεπτότητα και φινέτσα, ωθώντας προς τα πάνω τις υψηλότατες επιδόσεις. Μάλιστα, από όσα εστιατόρια έχω επισκεφθεί, μόνο στη Σπονδή έχω συναντήσει παρόμοια τεχνική. Εδώ, η σύγκριση με αυτό το σπουδαίο – και «ομόσταβλο» αφού ανήκουν στην ομάδα του Απόστολου Τραστέλη – εστιατόριο είναι αναπόφευκτη και δείχνει ότι η Hytra υπολείπεται (και μάλιστα ελάχιστα) μόνο στους τομείς της γευστικής διάρκειας και πολυπλοκότητας, καθώς και στην πολυτέλεια των πρώτων υλών. Νομίζω ότι αυτή η εγγύτητα με την κινούμενη σε δικό της επίπεδο Σπονδή καταδεικνύει τη σπουδαία δουλειά του Τάσου Μαντή και της ομάδας του σε κουζίνα και σάλα και φέρνει το ήδη καταξιωμένο εστιατόριο σε μια θέση όπου μόνο η έλλειψη απόλυτης ισορροπίας και τελικού φινιρίσματος το χωρίζουν από ένα δεύτερο αστέρι Michelin. Το μόνο σίγουρο, πάντως, είναι ότι η Hytra έχει βρει την καταλληλότερη στέγη που θα της άξιζε, αφού η κουζίνα της διδάσκει γαστρονομικά γράμματα και τα πιάτα της αποτελούν έργα μαγειρικής τέχνης.

Hytra: Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, λεωφόρος Συγγρού 107-109, Αθήνα, 210 3316 767

Πολλές μπουκιές, λίγα λόγια…

Η σάλα είναι διακοσμημένη με καντηλέρια, το σημείο υποδοχής θυμίζει παγκάρι γεμάτο κεριά, οι σερβιτόροι είναι ντυμένοι μοναχοί και ο κατάλογος διαθέτει πινελιές βυζαντινής γραφής. «Θρησκευτικό», συνεπώς, το concept του Ακάκιου, όμως η κουζίνα του δυστυχώς είναι το μόνο κομμάτι του που δεν έχει δανειστεί απολύτως τίποτε από την απέριττη σοφία της μοναστηριακής κουζίνας.

Θα μπορούσε κανείς να αποκαλέσει τον Ακάκιο «μακαρονάδικο», μια και τα μακαρόνια πρωταγωνιστούν στο μενού. Ωστόσο, ο ορθότερος ορισμός θα ήταν «τυράδικο», αφού όλα σχεδόν τα πιάτα του περιείχαν τυρί σε διάφορες μορφές, δίνοντάς σου την εντύπωση ότι το εν λόγω «μοναστήρι» βρίσκεται στην καρδιά της Ολλανδίας!
Το φαγητό μάλλον δεν σηκώνει κριτική, αφού ακόμη και στη σπεσιαλιτέ του κοκκινιστού κόκορα με χοντρά μακαρόνια κυριαρχούσαν πολυθερμιδικές πρωτεϊνούχες «υφές» και όχι η νοστιμιά ενός αλανιάρικου ζώου ή, έστω, η σάλτσα που θα είχε φτιαχτεί από φρέσκια ντομάτα.

Τα παιδιά της σάλας προσπαθούσαν μάταια να «αδειάσουν τα νερά», όμως το εξαιρετικό σέρβις δεν ήταν δυνατό να διασώσει το γαστρονομικό ναυάγιο. Τουλάχιστον οι Σειρήνες σε προειδοποιούσαν, αφού έπαιζαν όχι κάποιον εκκλησιαστικό ύμνο, αλλά το σάουντρακ της ταινίας «Τιτανικός»!

Ακάκιος: Αγίας Τριάδας 1, Παλαιό Φάληρο, τηλ. 210 9803 100

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αφιερώματα
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk