Ζάζα Ουρουσάντζε: «Θρησκεία-φυλή δεν έχουν σημασία»

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που σας οδήγησε στην απόφαση να αφηγηθείτε μια ιστορία φανατικών εχθρών που τελικά μπορούν να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι και να γίνουν ως και φίλοι;

Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που σας οδήγησε στην απόφαση να αφηγηθείτε μια ιστορία φανατικών εχθρών που τελικά μπορούν να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι και να γίνουν ως και φίλοι;
«Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και δύσκολο να γράψω για δύο εχθρούς που αναγκάζονται να ζήσουν κάτω από την ίδια στέγη. Δεν είναι συνηθισμένη κατάσταση. Υποθέτω ότι αυτό που με οδήγησε να γράψω για αιώνιους εχθρούς είναι η δυσκολία του εγχειρήματος. Για να μπορέσω να δω ότι δεν υπάρχει «μία αλήθεια». Ο καθένας έχει τις δικες του πεποιθήσεις, ο καθένας νομίζει ότι έχει δίκιο».

Πόση δόση αλήθειας έχει η ιστορία της ταινίας; Βασίζεται σε κάποιο αληθινό περιστατικό ή είναι απολύτως προϊόν μυθοπλασίας;
«Το σενάριο είναι μυθοπλαστικό. Το μόνο αληθινό γεγονός είναι ότι Εσθονοί πράγματι ζούσαν στην Αμπχαζία για περίπου 150 χρόνια. Εφυγαν με το που άρχισε ο πόλεμος».
Στο σινεμά είμαστε περισσότερο ανοιχτοί στην αποδοχή τέτοιων καταστάσεων συμφιλίωσης, ίσως επειδή το έχουμε ανάγκη. Μια παρόμοια κατάσταση όμως στη ζωή θα θεωρούνταν κατά τη γνώμη σας ουτοπία;
«Για μένα είναι μια ευχή ότι στην πραγματικότητα θα υπάρξει συμφιλίωση μεταξύ εχθρών.Το σινεμά διαφέρει από την πραγματικότητα και έτσι πρέπει να είναι. Ετσι το σινεμά έχει περισσότερο ενδιαφέρον».
Προτιμάτε να βλέπετε τα πράγματα ως μισογεμάτο ή ως μισοάδειο ποτήρι;
«Είμαι ρεαλιστής αλλά προσπαθώ πάντα να είμαι αισιόδοξος. Το να διατηρήσεις την ελπίδα είναι πολύ σημαντικό για μένα, γι’ αυτό πάντα λέω ότι το ποτήρι είναι μισογεμάτο».
Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που επιλέξατε την καλλιέργεια μανταρινιών και όχι κάποιου άλλου οπωρικού στο φόντο της ιστορίας;
«Για τους Γεωργιανούς τα μανταρίνια συνδέονται με την Αμπχαζία, η οποία είναι χαμένη τώρα πια μετά τον πόλεμο. Επίσης είναι σύμβολο ζωής. Και έχουν όμορφο χρώμα!».
Ο καλλιεργητής αναρωτιέται κάποια στιγμή: «Εχει καμιά διαφορά πού θα θαφτεί κάποιος;». Προσωπικά πιστεύω ότι δεν έχει. Τι θα λέγατε όμως στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι όντως έχει;
«Πιστεύω το ίδιο με τον χαρακτήρα στην ταινία. Δεν έχει σημασία πού θα θαφτεί κάποιος. Θρησκεία και φυλή δεν έχουν σημασία, ειδικά μετά τον θάνατο. Είμαστε όλοι το ίδιο. Αυτό πιστεύω».
Τα «Μανταρίνια» έγραψαν ιστορία στη χώρα σας αφού είναι η πρώτη ταινία από την Εσθονία που φτάνει στα Οσκαρ. Κατά πόσο άλλαξε τη ζωή σας αυτό το γεγονός;
«Ολα έχουν αλλάξει. Σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε σχέση με την ταινία. Εχω δεχθεί ωραίες προτάσεις και προχωρώ με κάτι. Σχετικά με την ταινία, παρότι είχε ήδη κερδίσει βραβεία και προσοχή από τα μέσα, η πορεία της χωρίζεται σε δύο περιόδους: πριν και μετά τα Οσκαρ. Μετά τα Οσκαρ απέκτησε παγκόσμια διανομή, επίτευγμα για μια τόσο μικρή, προσωπική ταινία από την Εσθονία και τη Γεωργία. Ελπίζω ότι ο κόσμος θα πάει να τη δει και ειδικότερα ο κόσμος στην Ελλάδα, αφού κάνουμε αυτή τη συνέντευξη για την ελληνική προβολή!».
πότε & πού:

Η ταινία «Μανταρίνια» προβάλλεται σε αίθουσες Αθήνας και Θεσσαλονίκης από την Πέμπτη 28/5 σε διανομή Neon Films.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk