Τονί Μαρσάλ-Σοφί Μαρσό: Δεν είναι έγκλημα μια γυναίκα να αναζητεί το σεξ

Φανταστείτε μια γυναίκα και έναν άντρα κοντά στα 50 που πάσχουν από εθισμό στο… σεξ, που είναι συναισθηματικά «καθυστερημένοι», που φοβούνται τον έρωτα.

Φανταστείτε μια γυναίκα και έναν άντρα κοντά στα 50 που πάσχουν από εθισμό στο… σεξ, που είναι συναισθηματικά «καθυστερημένοι», που φοβούνται τον έρωτα. Στον άντρα αρέσει η γυναίκα αλλά και το αντίθετο. Μόνο που ο άντρας, αποφασισμένος να χαλιναγωγήσει τις ορμές του, προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του ως… σύμβουλος γάμου. Δεν θα συμβεί όμως το ίδιο με τη γυναίκα που πιάνει δουλειά δίπλα του. Εκείνη γουστάρει να κυνηγά τους άντρες και να τους ρίχνει στο κρεβάτι χωρίς να σκέφτεται ότι ίσως θα μπορούσε να συνάψει μια διαφορετικού είδους σχέση με κάποιον από αυτούς. Προτίμησή της; Αυτοί με τους οποίους συνεργάζεται επαγγελματικά…
Το παραπάνω είναι το πλαίσιο στο οποίο τοποθετείται η δροσερή κωμωδία «Θέλεις ή δεν θέλεις;» της γαλλίδας σκηνοθέτριας Τονί Μαρσάλ, στην οποία η Σοφί Μαρσό και ο Πατρίκ Μπρουέλ υποδύονται το ζευγάρι. Αν και η ταινία κατηγορήθηκε ως σεξιστική και εσφαγιάσθη από τις κριτικές στη Γαλλία, κατάφερε να ξεπεράσει σε έσοδα το 1.000.000 στις αίθουσες και ανήκει στις μεγάλες επιτυχίες του 2014.
Οι διαθέσεις προβοκάτσιας
Συναντηθήκαμε με την Τονί Μαρσάλ στο τελευταίο Φεστιβάλ της Unifrance στο Παρίσι τον περασμένο Ιανουάριο και ήταν εκνευρισμένη με τον τρόπο σκέψης των συμπατριωτών της δημοσιογράφων. Αν και παραδέχθηκε ότι περίμενε να διαβάσει αρνητικές κριτικές για το «Θέλεις ή δεν θέλεις;», αφού στη Γαλλία «το είδος της ελαφράς κωμωδίας δεν αρέσει στους κριτικούς», εκείνο που δεν μπορούσε με τίποτε να χωνέψει ήταν που γυναίκες κριτικοί της καταλόγισαν ότι έπλασε «μια υποβιβαστική εικόνα για τη γυναίκα!». Αν και οι αρνητικές κριτικές δεν έβλαψαν τις εισπράξεις τού «Θέλεις ή δεν θέλεις;», αυτό που ενόχλησε την Τονί Μαρσάλ ήταν ότι δημιουργήθηκε η ιδέα πως η ταινία «έχει διαθέσεις προβοκάτσιας ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια απλή αισθηματική κωμωδία γύρω από δύο ανθρώπους με προβληματικά συναισθήματα. Δεν είναι έγκλημα μια γυναίκα να αναζητεί το σεξ! Το θεωρώ αδιανόητο στην εποχή μας, πόσω μάλλον στη Γαλλία, ο κόσμος να σκέφτεται κατ’ αυτόν τον τρόπο!».
Από τη δική της πλευρά, βέβαια, η Σοφί Μαρσό (στις κακές επιλογές της οποίας η «Figaro» αφιέρωσε ολόκληρο δισέλιδο!) δεν είναι άνθρωπος του οποίου το αφτί ιδρώνει εύκολα. Μιλώντας μαζί της στο περυσινό Φεστιβάλ Καννών, ενώ το «Θέλεις ή δεν θέλεις;» βρισκόταν ακόμη στη διαδικασία του μοντάζ, η Μαρσό μου είπε ότι θεωρεί τον εαυτό της τυχερό που «ως Γαλλίδα έχει την τύχη να εργάζεται σε μια χώρα της οποίας ο κινηματογράφος έχει πολύ περισσότερη θηλυκότητα σε σχέση με άλλων χωρών». Για τη Μαρσό το γεγονός και μόνο ότι στη Γαλλία σκηνοθετούν τόσες γυναίκες λέει πολλά.
Η παρεξηγημένη αξιολάτρευτη


«Μα είναι τόσο δύσκολο να γίνεις αστείος!» μου είπε η Τονί Μαρσάλ όταν τη ρώτησα αν στα γυρίσματα του «Θέλεις ή δεν θέλεις;» επικρατούσε χαλαρότητα παρόμοια με αυτήν που πηγάζει από την ταινία. «Ολοι οι ηθοποιοί που παίζουν τα ζευγάρια των επισκεπτών των θεραπευτών δούλευαν τρεις- τέσσερις ώρες για σκηνές λίγων λεπτών! Αυτό δεν μπορεί να βγει με χαλαρότητα. Πρέπει να είσαι διαρκώς σε ένταση». Ρωτώ τη Μαρσάλ για ποιον κατά τη γνώμη της λόγο το είδος της κωμωδίας, παρότι ανήκει στα πιο δύσκολα του κινηματογράφου, θεωρείται τόσο υποτιμημένο. «Ευτυχώς αυτό αρχίζει και αλλάζει» μου απάντησε. «Χάρη σε ταινίες όπως οι «Αθικτοι» και το «Artist», οι οποίες έκαναν εξαιρετική διεθνή καριέρα. Πριν από πέντε χρόνια ήταν αδιανόητο η πρώτη ταινία καλλιτεχνών που π.χ. είχαν βγει από τη σοβαρή σχολή Femis να είναι κωμωδία. Η κωμωδία πολύ απλά δεν ανήκε στο σινεμά. Αυτό αλλάζει. Ευτυχώς!».
Από την άλλη πλευρά, φυσικά, δεν μπορώ να μην αναφέρω στη Μαρσάλ ότι η Γαλλία έχει παράδοση στην κωμωδία με θρυλικούς εκπροσώπους όπως ο Φερναντέλ, ο Ζακ Τατί ή ο Λουί ντε Φινές. «Η nouvelle vague ήρθε στα πράγματα περίπου την ίδια περίοδο με τον Λουί ντε Φινές» μου απάντησε. «Και όμως τότε, ενώ από τη μια πλευρά λάτρευα τον Ντε Φινές και από την άλλη τον Ζαν-Λικ Γκοντάρ, μου επιβαλλόταν να επιλέξω. ‘Η το ένα ή το άλλο! Ηταν μια μορφή φανατισμού. Και το παράξενο είναι ότι με τις ταινίες και τους ρόλους του ο Ντε Φινές εκείνη την εποχή αντανακλούσε τη Γαλλία περισσότερο απ’ ό,τι το Νέο Κύμα».
Το χιούμορ τού «Θέλεις ή δεν θέλεις;» πάντως είναι ένα από τα στοιχεία που είλκυσαν τη Σοφί Μαρσό. «Μου αρέσει όταν κάποιος μιλά για θέματα ταμπού με χιούμορ γιατί το χιούμορ είναι απελευθερωτικό, χαλαρώνει τον θυμό» μου είχε πει στις Κάννες. «Λέω πάντα «δώστε γέλιο, όχι πόλεμο»». Και αν η πολιτική ορθότητα λείπει από το σενάριο, τόσο το καλύτερο για την ηθοποιό – αρκεί βέβαια «το αποτέλεσμα να είναι κινηματογραφικό και όχι υπερβολικά ρεαλιστικό, κάτι που δεν μου αρέσει καθόλου, ειδικά όταν έχει να κάνει με το σεξ. Το φίλτρο του σκηνοθέτη είναι ο τρόπος που σου δείχνει το πώς αντιμετωπίζει την πραγματικότητα».

«Τα ίχνη της Αλγερίας οδήγησανστην τραγωδία του “Charlie Hedbo”»

Ξεφεύγοντας από τη θεραπευτική ιδιότητα της κωμωδίας, ζήτησα από την Τονί Μαρσάλ να σχολιάσει την πρόσφατη τραγωδία του «Charlie Hedbo». «Το ζήτημα δεν έχει να κάνει τόσο με την ενδεχόμενη προβοκάτσια της συγκεκριμένης σατιρικής εφημερίδας όσο με τη δυσκολία της Γαλλίας από τον πόλεμο της Αλγερίας και μετά να ενσωματώσει στο έθνος τον πληθυσμό των ανθρώπων που προέρχονται από ξένα κράτη και ζουν στα φτωχά περίχωρα» είπε η σκηνοθέτρια. «Αυτή η δυσκολία έχει αφήσει πίσω της ίχνη τα οποία οδήγησαν στην τραγωδία του «Charlie Hedbo»». Για τη Μαρσάλ το γεγονός ότι στη Συρία κορίτσια 13 ετών αναγκάζονται να παντρευτούν τζιχαντιστές είναι ένα δείγμα της απώλειας αναφορών από την οποία πάσχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. «Οι φονταμενταλιστές μπορούν με μεγάλη ευκολία να επιλέξουν και να υποτάξουν τέτοιους ανθρώπους όχι μόνο από το Ιnternet αλλά κατά μία έννοια ψαρεύοντας μέσα από το κενό των αξιών της ζωής τους, το οποίο οι εκπαιδευτικοί στη Γαλλία, όσο καλοί και να είναι – και υπάρχουν καλοί εκπαιδευτικοί στη χώρα μου -, δεν έχουν τη δυνατότητα να γεμίσουν. Το πρόβλημα για μένα βρίσκεται σαφώς στην εκπαίδευση».
πότε & πού:

Η ταινία «Θέλεις ή δεν θέλεις;» προβάλλεται στις αίθουσες σε διανομή Odeon.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk