Εφιαλτικό αδιέξοδο

Μετά τη συνάντηση στη Ρίγα η ελληνική πλευρά εξηγούσε ότι ο Πρωθυπουργός ζήτησε «μια συμφωνία με μακροπρόθεσμο ορίζοντα».

Μετά τη συνάντηση στη Ρίγα η ελληνική πλευρά εξηγούσε ότι ο Πρωθυπουργός ζήτησε «μια συμφωνία με μακροπρόθεσμο ορίζοντα».
Την ίδια στιγμή ο εκπρόσωπος της γερμανικής Καγκελαρίας δήλωνε ότι η συζήτηση επικεντρώθηκε στην «επιτυχή ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος».
Και για όποιον δεν κατάλαβε, η ίδια η Ανγκελα Μέρκελ διευκρίνισε την επομένη ότι «υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά να γίνει» και ότι «η συμφωνία πρέπει να κλείσει με τους θεσμούς» – δηλαδή, με τη σκοτωμένη (από τον Βαρουφάκη) τρόικα…
Την ίδια στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας παρέμενε «αισιόδοξος για σταθερή, μακροπρόθεσμη και βιώσιμη λύση».
Υπενθυμίζω ότι ανάλογη αισιοδοξία είχε εκφράσει και στις 20 Μαρτίου, στις Βρυξέλλες, έπειτα από μια άλλη συνάντηση με τη Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ.
Τότε η ελληνική κυβέρνηση δήλωνε ότι θα καταθέσει «πλήρη και κοστολογημένη λίστα μεταρρυθμίσεων» και ότι «στη λίστα δεν θα υπάρχουν υφεσιακά μέτρα όπως αύξηση του ΦΠΑ».
Ευελπιστούσε ότι η λίστα αυτή θα εγκριθεί από το Eurogroup «ενδεχομένως στις 27 Μαρτίου» και «θα αποδεσμευτεί η χρηματοδότηση της χώρας».

Υποθέτω ότι η λίστα ή δεν υπήρξε ή κρίθηκε ανεπαρκής, το Eurogroup δεν συνεκλήθη ποτέ στις 27 Μαρτίου για να την εγκρίνει, η χρηματοδότηση δεν αποδεσμεύτηκε και στις 24 Απριλίου (πάλι στη Ρίγα!) τα άκουσε ο Βαρουφάκης – με ή χωρίς «κοριό»…
Δεν ξέρω λοιπόν αν η σημερινή αισιοδοξία του Πρωθυπουργού είναι εξίσου βάσιμη με εκείνη της 20ής Μαρτίου.
Το βέβαιον είναι ότι θα είχε μετριάσει αισθητά τις προσδοκίες του αν μόλις την προηγουμένη είχε προσέξει τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να δηλώνει ότι «η αισιοδοξία της ελληνικής κυβέρνησης δεν έχει καμία βάση στις ως τώρα διαπραγματεύσεις». Και ότι «μια πολιτική οδός που θα απομακρύνει τη διαπραγμάτευση από τα τεχνικά κλιμάκια είναι σε αντίθεση με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου».
Περίπου δηλαδή ό,τι είπε και η Μέρκελ 24 ώρες αργότερα στη Ρίγα.

Συμπέρασμα; Πολύ απλό.
Από τις 25 Ιανουαρίου η κυβέρνηση πασχίζει είτε να παρακάμψει την αξιολόγηση είτε να αλλάξει τους όρους της είτε να μεταβάλει τις διαδικασίες.
Τζίφος. Τέσσερις μήνες αργότερα βρίσκεται πάντα στο σημείο εκκίνησης. Οι εταίροι δεν έχουν μετακινηθεί ρούπι!
Χάθηκε απλώς χρόνος χωρίς αποτέλεσμα.
Το αδιέξοδο είναι προφανές για τους ανέμελους προπαγανδιστές της «πολιτικής λύσης» και εφιαλτικό για τη χώρα.

«Χαλάλι η προσπάθεια!»
θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί. Αλλά δεν είναι έτσι. Διότι στο ενδιάμεσο η οικονομική κατάσταση επιδεινώθηκε, άρα η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας έχει αποδυναμωθεί δραματικά.
Ως εκ τούτου η κυβέρνηση οδηγείται σε έναν λογαριασμό πολύ βαρύτερο από εκείνον που αποδεχόταν η προηγούμενη κυβέρνηση. Και μάλιστα σε ένα πολύ δυσμενέστερο οικονομικό περιβάλλον και με ένα σχετικά απομειωμένο πολιτικό κεφάλαιο.
Είναι προφανές, ας πούμε, ότι τον Μάρτιο θα είχε μεγαλύτερα πολιτικά περιθώρια να επιτύχει και να διαχειριστεί μια καλύτερη συμφωνία. Αλλά έκτοτε όλα τα οικονομικά μεγέθη επιδεινώθηκαν.
Η χώρα επέστρεψε στην ύφεση, ενώ και η πρόγνωση για πλεόνασμα μετατράπηκε σε πρόγνωση για έλλειμμα – πράγμα που εξ ορισμού διευρύνει το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό, άρα και το ύψος των μέτρων…
Και όταν επιδεινώνεται η οικονομία, όταν η χρηματοπιστωτική ασφυξία στραγγαλίζει την αγορά, εξαντλούνται οι ανοχές και οι αντοχές της κοινωνίας.
Κάπως έτσι η κυβέρνηση οδηγείται εκ των πραγμάτων σε μια χειρότερη συμφωνία υπό χειρότερες συνθήκες – θυμίζω ότι στις 20 Μαρτίου έλεγαν πως δεν πρόκειται να αυξηθεί ο ΦΠΑ!..
Οπως είπα και πριν: χάθηκε χρόνος. Και ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν ξαναβρίσκεις.
Κοστίζει ο Μπαλτάς;
Πρώην πανεπιστημιακός και (υποθέτω) φίλος του Μπαλτά εξανίσταται επειδή η τρόικα βάζει θέμα για τις επικείμενες «αλλαγές» στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Και αναρωτιέται αφελώς: «Ποιο δημοσιονομικό κόστος ανακάλυψαν στο προτεινόμενο νομοσχέδιο;».
Αφελώς επειδή το πρόβλημα δεν αφορά ίσως τον προϋπολογισμό αλλά παραπέμπει ευθέως στην παραγωγικότητα, στην ανταγωνιστικότητα, στον εκσυγχρονισμό και στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Αυτά ακριβώς που κατεδαφίζουν τα σχέδια του Μπαλτά.
Και τα οποία θα έπρεπε να αφορούν όχι μόνο την τρόικα αλλά όλους τους έλληνες πολίτες.
Διότι μια χώρα που παράγει μόνο αμπελοφιλοσόφους, τενεκέδες και «αιώνιους φοιτητές» δεν είναι ούτε παραγωγική ούτε ανταγωνιστική ούτε ευρωπαϊκή ούτε σύγχρονη.
Τόσο απλό!..

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk