Erasmus ή Hobbes

Για κάποιους μήνες τώρα, όχι λίγους, με βήματα μπρος και πίσω, με αντιφάσεις και ομοφωνίες συχνά και με παλινωδίες

Erasmus ή Hobbes | tovima.gr
Για κάποιους μήνες τώρα, όχι λίγους, με βήματα μπρος και πίσω, με αντιφάσεις και ομοφωνίες συχνά και με παλινωδίες, με όλα τα είδη της διαπραγματευτικής σκηνογραφίας, εκφρασθήκαμε. Κάπως έτσι έχει το ρεπορτάζ των συζητήσεων ανάμεσα στη χώρα μας και τους δανειστές μας.
Το πιθανότερο είναι ότι στις ώρες που έρχονται οι όροι μιας νέας συμφωνίας θα προδιαγραφούν. Οχι για να τερματισθεί η κρίση αλλά για να αντιμετωπισθεί η συνέχειά της στη βάση ενός άλλου τρόπου διαχείρισής της.
Οι ευθύνες είναι αμφίπλευρες. Από τη μια έπαλξη, τη δική μας, η απόλυτη τήρηση των όσων θα συμφωνηθούν αποτελεί την προϋπόθεση τόσο της πραγματικής όσο και της συμβολικής μας (όχι λιγότερο σημαντικής) αξιοπιστίας. Από την πλευρά της ΕΕ, αυτό που στη χώρα μας πρέπει να παρασχεθεί είναι η εξίσου πραγματική συμβολή της σε ένα μακροπολιτικό μοντέλο ανάπτυξης (οικονομικό και διοικητικό) με «Αναφορά στον Ανθρωπο».
Ομως μια τέτοια προοπτική προϋποθέτει την επανεπίσκεψη στην ευρωπαϊκή ιδέα. Και τον επαναπροσδιορισμό της συλλογικής διάστασής της. Κάτι που σημαίνει ότι όλοι, πειθαρχημένοι και απείθαρχοι, πλούσιοι και φτωχοί, καλλιεργημένοι και ακαλλιέργητοι – όλες οι κατηγορίες είναι υπαρκτές, έστω και με διαφορετικές υποχρεώσεις -, θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται συμπολιτειακά. Σε ό,τι αυτό το επίρρημα παραπέμπει επέκεινα του Κράτους, επέκεινα του Ατόμου.
Αν αυτή η κρίση, που αποτελεί τη μεγάλη ευκαιρία για να καταγραφεί η ένοχη ευρωπαϊκή αλήθεια, δεν αξιοποιηθεί, τότε το συμπολιτειακό όραμα εκ νέου θα απομακρυνθεί. Η Ευρώπη του αύριο δεν μπορεί να είναι η Ευρώπη του σήμερα. Η Ευρώπη του Αύριο δεν μπορεί να απειλείται από νεοφασιστικές ψυχασθένειες, βόρειες ή νότιες, δυτικές ή ανατολικές. Η Ευρώπη του Αύριο δεν μπορεί να απέχει από όσα στον υπόλοιπο κόσμο συντελούνται σαν να μην την αφορούν.
Οσο καιρό η Ευρώπη του Αύριο δεν ανασυγκροτείται στη βάση μιας μοιραζόμενης ευθύνης ανάμεσα όχι μόνο στα κράτη αλλά και στις κοινωνίες που τη συνθέτουν θα παραμένει όραμα χωρίς αντίκρισμα. Και η παράταση της αδικαίωτης εικόνας κάποια στιγμή θα οδηγήσει στην εγκατάλειψή της.
Να ελπίσουμε ότι ήρθε η ώρα (πόσες άραγε φορές το έχουμε πει!) κάπως περισσότερο στον Erasmus να πιστέψουμε;
Την απαισιοδοξία του Hobbes δεν θα πρέπει, επιτέλους, να αρχίσουμε να τη διαψεύδουμε;
Ο κ. Γιάννης Μεταξάς, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι τακτικό μέλος της Académie Européenne Interdisciplinaire des Sciences.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk