Αναζητώντας τον νέο Βαλβέρδε

Στα 90 χρόνια της ιστορίας του Ολυμπιακού έχουν περάσει από τον πάγκο του 35 ξένοι προπονητές. Από αυτούς τη μερίδα του λέοντος (8) είχαν οι εκπρόσωποι της γιουγκοσλαβικής σχολής και της ουγγρικής (7).

Στα 90 χρόνια της ιστορίας του Ολυμπιακού έχουν περάσει από τον πάγκο του 35 ξένοι προπονητές. Από αυτούς τη μερίδα του λέοντος (8) είχαν οι εκπρόσωποι της γιουγκοσλαβικής σχολής και της ουγγρικής (7).
Αντιθέτως μόλις τρεις ήταν Ισπανοί και άλλοι δύο Πορτογάλοι και σχεδόν όλους – με εξαίρεση μόνο τον Ισπανό Χοσέ Σεγκούρα, ο οποίος ήταν υπηρεσιακός αντικαθιστώντας τον Μάρτιο του 2008 τον Τάκη Λεμονή – τους έφερε στην ομάδα την τελευταία τετραετία ο Βαγγέλης Μαρινάκης!
Μόνο που ο Ερνέστο Βαλβέρδε είχε κάνει το ντεμπούτο του στον Ολυμπιακό (2008-09) επί προεδρίας Σωκράτη Κόκκαλη και στη συνέχεια τον έφερε εκ νέου στο Λιμάνι ο νυν πρόεδρος των Ερυθρολεύκων Βαγγέλης Μαρινάκης ο οποίος φαίνεται ότι είναι λάτρης των ιβήρων προπονητών! Δεν είναι τυχαίο πως από τα πρώτα χρόνια της προεδρίας του στους Πειραιώτες είχε πει ότι στόχος του είναι να κάνει τον Ολυμπιακό σαν την Πόρτο, θαυμάζοντας τον τρόπο με τον οποίο είχε «μεγαλώσει» ποδοσφαιρικά η κορυφαία – τα τελευταία χρόνια – ομάδα της Πορτογαλίας.
Η πορτογαλική σχολή
Οι προπονητές αυτής της σχολής, ιδιαίτερα της πορτογαλικής, έχουν μια σταθερή βάση χωρίς μεγάλο ρίσκο στη φιλοσοφία τους, διασφαλίζοντας συνήθως σε μια δουλειά μεγάλο ποσοστό επιτυχίας, ακόμη και όταν οι ομάδες τους δεν παίζουν ιδιαίτερα θεαματικό ποδόσφαιρο. Παράδειγμα αποτελεί ο Φερνάντο Σάντος, αλλά και ο Λεονάρντο Ζαρντίμ ο οποίος είχε φύγει αήττητος από τον Ολυμπιακό.
Την ίδια στιγμή, δεν είναι τυχαίο ότι ο προκάτοχος του κ. Μαρινάκη, ο Σωκράτης Κόκκαλης, όταν έκανε αλλαγή προπονητή μεσούσης της σεζόν είτε για να «σώσει» τη χρονιά, είτε επειδή έκρινε ότι η κατάσταση δεν πήγαινε άλλο (από πλευράς θεάματος αλλά και αποτελεσμάτων), τις περισσότερες φορές πήγαινε στη λύση έλληνα τεχνικού. Θεωρώντας τους την πιο ιδανική επιλογή με δεδομένο ότι ήταν γνώστες της ελληνικής πραγματικότητας και ουσιαστικά δεν θα χρειάζονταν τον – πολύτιμο πολλές φορές – χρόνο προσαρμογής.
Παράλληλα βέβαια και με το ρόστερ που είχε τότε ο Ολυμπιακός (Τζόρτζεβιτς, Γιαννακόπουλο, Γεωργάτο και τόσους ακόμη Ελληνες), ο έλληνας τεχνικός ήταν κατάλληλος διαχειριστής των αποδυτηρίων.
Οδηγός η Ιβηρική
Αντιθέτως ο κ. Μαρινάκης ουσιαστικά δεν συζητάει καν την περίπτωση ελληνικής επιλογής και προχωρεί πάντα με οδηγό την ιβηρική χερσόνησο. Γι’ αυτό άλλωστε ξάφνιασε η είδηση αρχικά ότι μπορεί ο Ολυμπιακός να συζητά με τον Μάρτιν Γιολ, κάτι που αποδείχθηκε ότι δεν ίσχυε. Μπορεί ο ολλανδός προπονητής να μην ήταν αρνητικός να εργαστεί στην Ελλάδα, αλλά οι Ερυθρόλευκοι δεν ενδιαφέρθηκαν ουσιαστικά ποτέ για αυτόν.
Ο κ. Μίτσελ είναι δεδομένο ότι κέρδισε από την πρώτη στιγμή την εκτίμηση του κ. Μαρινάκη, ο οποίος είδε τον Ισπανό να ανεβάζει επίπεδο τον Ολυμπιακό στην Ευρώπη, όχι τόσο για τους 19 βαθμούς που μάζεψε σε δύο χρονιές στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (με έξτρα μπόνους και τη νίκη επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στους «16») και τις πέντε συνεχόμενες νίκες στο «Καραϊσκάκης» αλλά επειδή είδε την ομάδα του να μπαίνει στο γήπεδο στα ευρωπαϊκά παιχνίδια και να μη φοβάται κανέναν αντίπαλο, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο όνομα είναι.
Η θητεία του κ. Μίτσελ στη μεγάλη Ρεάλ Μαδρίτης αρκούσε για να κάνει αυτή τη διαφορά.
Η διαφορά φιλοσοφίας
Η φιλοσοφία του κ. Μαρινάκη για τον προπονητή είναι διαφορετική από αυτή του κ. Κόκκαλη και είναι αλήθεια πως προχωράει πολύ πιο δύσκολα σε αλλαγή τεχνικού. Είναι αλήθεια πως αν ο κ. Βαλβέρδε είχε παραμείνει στον Ολυμπιακό (έφυγε για προσωπικούς λόγους από τον Πειραιά) μάλλον ακόμη εκεί θα ήταν.
Θυμίζουμε ότι τότε ο ίδιος ο πρόεδρος του Ολυμπιακού ταξίδεψε στην Ισπανία για να τον φέρει πίσω στα γνώριμα λημέρια του, από την παρουσία του την περίοδο 2008-2009 στον Πειραιά. Από τότε ο κ. Μαρινάκης λάτρεψε τον βάσκο τεχνικό ως φίλαθλος του Ολυμπιακού.
Δίνοντας μάλιστα ιδιαίτερη βαρύτητα και στο θέαμα, κάτι που αποτέλεσε άλλωστε λόγο διαζυγίου με τον πρώτο Πορτογάλο του Ολυμπιακού, τον κ. Ζαρντίμ. Απολύθηκε τον Ιανουάριο του 2013, αφήνοντας την ομάδα στην κορυφή του πρωταθλήματος με 10 βαθμούς διαφορά και αήττητη αλλά και στο Γιουρόπα Λιγκ, μη παίζοντας όμως ελκυστικό ποδόσφαιρο.
Ο κ. Μίτσελ από την πλευρά του αφενός είχε χειρότερη συγκομιδή στα ντέρμπι (2 νίκες, 1 ισοπαλία και 1 ήττα με τέρματα 3-4 κόντρα στον Παναθηναϊκό και 2 νίκες, 1 ισοπαλία και 3 ήττες με τέρματα 8-6 κόντρα στον ΠΑΟΚ) αλλά το κυριότερο εφέτος έχασε από νωρίς τις καλές σχέσεις με αρκετούς παίκτες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τις αναιμικές εμφανίσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Νέος προπονητής
Επανεκκίνηση των παικτών και της ομάδας

Επανεκκίνηση των παικτών και της ομάδας ήθελε να κάνει ο πρόεδρος του Ολυμπιακού με την κίνηση διακοπής της συνεργασίας με τον κ. Μίτσελ, γνωρίζοντας τον δύσκολο δεύτερο γύρο που περιμένει την ομάδα του. Είχε πάρει τις αποφάσεις του και κανείς πια δεν μπορούσε να τον μεταπείσει.
Εβλεπε ότι ο Ισπανός δυσκολευόταν στις κλειστές άμυνες στην Ελλάδα και είχε χάσει το καθαρό μυαλό με αποκορύφωμα το ματς με τον Πλατανιά. Η ομάδα των Χανίων που σκοράρει στη χάση και στη φέξη (την Τετάρτη δεν έβαλε γκολ στον Ηρακλή και αποκλείστηκε στο Κύπελλο) στο «Γ. Καραϊσκάκης» σημείωσε γκολ και είχε και 11 τελικές, την ώρα που ο κ. Μίτσελ ξεκινούσε με 4-4-2 και συνέχιζε με δύο εξτρέμ και 4-3-3 με την προσθήκη των Ντουρμάζ και Ντοσεβί.
Ο κ. Μαρινάκης φαίνεται να ψάχνει ουσιαστικά τον νέο Βαλβέρντε, τον προπονητή που έχει πάντα μέσα στην καρδιά του όσο κανέναν, ελπίζοντας ίσως ότι θα τον βρει στο πρόσωπο του Βίτορ Περέιρα.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk