Μαθήματα και απαντήσεις από την παραπομπή Παπακωνσταντίνου

Η παραπομπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο με συντριπτική πλειοψηφία 4-1 ψήφων δεν είναι μόνο ιστορική: Παράλληλα με το υπάρχον αλλά και απολύτως σεβαστό δικαίωμα τού κατηγορουμένου πλέον πρώην υπουργού, για το τεκμήριο της αθωότητας η αιτιολογία της πλειοψηφίας των δικαστών του βουλεύματος για την παραπομπή του είναι συγχρόνως άκρως προσβλητική και ατιμωτική για έναν πολιτικό.

Η παραπομπή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο με συντριπτική πλειοψηφία 4-1 ψήφων δεν είναι μόνο ιστορική: Παράλληλα με το υπάρχον αλλά και απολύτως σεβαστό δικαίωμα τού κατηγορουμένου πλέον πρώην υπουργού, για το τεκμήριο της αθωότητας η αιτιολογία της πλειοψηφίας των δικαστών του βουλεύματος για την παραπομπή του είναι συγχρόνως άκρως προσβλητική και ατιμωτική για έναν πολιτικό.
Οι δικαστές τού αποδίδουν την πρόθεση στη νόθευση εγγράφου (το ότι δηλαδή αφαίρεσε τα ονόματα των συγγενών του Παπακωνσταντίνου-Σικιαρίδη) στην προσπάθειά του να διατηρήσει την πολιτική του εικόνα αλώβητη. Συγχρόνως επικυρώνουν αυτή την άποψη με την κρίση ότι δεν πρέπει να παραπεμφθούν οι συγγενείς για ηθική αυτουργία στη νόθευση. Ουσιαστικά, πάντως, οι δικαστές δέχονται τα επιχειρήματα της κυρίας Ελένης Παπακωνσταντίνου ότι δεν υπαγόρευσε στον εξάδελφο υπουργό να σβήσει το όνομά της από τη λίστα Φαλτσιανί, όπως την αποκαλεί το Συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου.
Το Συμβούλιο με αυτή την αιτιολογία εμφανίζει ουσιαστικά τον υπουργό Οικονομικών της χώρας στη δεδομένη κρίσιμη στιγμή το 2010 να νοθεύει ένα δημόσιο έγγραφο -έστω προϊόν υποκλοπής- για τη μικροκομματική σκοπιμότητα της πολιτικής εικόνας του. Τον δείχνει ως το πρόσωπο το οποίο δεν υπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, αλλά τα μικροπολιτικά συμφέροντα μιας εικόνας που θα επηρεαζόταν πράγματι από τη δημοσιοποίηση και στη λίστα των οιονεί φοροφυγάδων του ονόματος Παπακωνσταντίνου. Γιατί ακόμα και αν είχε πεποίθηση ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη λίστα ως προϊόν υποκλοπής, αυτό δεν τον νομιμοποιούσε να τη νοθεύει, σύμφωνα πάντα με το κατηγορητήριο.
Η δίκη Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό δικαστήριο θα αρχίσει το αργότερο στα μέσα Φεβρουαρίου μέσα σε μια ταραγμένη πολιτικά εποχή. Είναι όμως γεγονός ότι κανείς με ψεύτικα επιχειρήματα περί πολιτικής ηρεμίας και συναίνεσης δεν μπορεί και δεν πρέπει να εμποδίσει αυτή τη δίκη. Όχι γιατί επιτέλους δικαιώνεται και ο ρόλος του Τύπου, οι αποκαλύψεις τριών εφημερίδων (και του «Βήματος») που πρωτοστάτησαν στην αποκάλυψη του θέματος με αποτέλεσμα να αρχίσει η προκαταρκτική έρευνα από τους οικονομικούς εισαγγελείς. Αλλά κυρίως για να δοθεί ένα μάθημα σε όλους τους πολιτικούς ή τους ασκούντες εξουσία. Ότι, δηλαδή, σε εποχή που ο λαός μας υποφέρει και δίνει μεγάλο φόρο από τη ζωή του, τελικά μετά το 2010 δεν επιτρέπεται σε εκείνους που έκαναν κακούργημα τη φοροδιαφυγή των 3.000 ευρώ να «κρύβουν» τους συγγενείς τους με τις καταθέσεις εκατομμυρίων ευρώ για να προστατεύσουν την πολιτική τους εικόνα! Αγνοώντας έτσι τις θυσίες των εκατομμυρίων ανθρώπων που τους οδήγησαν και στον υπουργικό θώκο.
Η στάση της Δικαιοσύνης είναι σωστή. Έστω δύο χρόνια μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης και με την καθυστέρηση της Επιτροπής της Βουλής αποφάνθηκαν να καθίσει στο εδώλιο ένας πρώην υπουργός διαψεύδοντας και τις Κασσάνδρες περί παραγραφής δήθεν των αδικημάτων. Το βούλευμα είναι η καλύτερη απάντηση στους… πονηρούς που προωθούσαν το σενάριο της συγκάλυψης!
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk