Δεν πρόκειται να διαφημίσουμε εδώ όσα και ό,τι η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών έχει προσφέρει τα τρία αυτά χρόνια.
Το τελευταίο όμως, η διαδραστική επίσκεψη με το κινητό στο χέρι, σε έναν τόπο από μνήμες ποικίλες, από δυστυχίες, από κατατρεγμούς αλλά και από αναμνήσεις, δείχνει τι μπορεί να προσφέρει αυτή η τόσο αξιοσημείωτη ηλεκτρονική… πρωτοβουλία.
Κατά την Κατοχή, και ιδίως μετά, ένας κόσμος από την επαρχία της χώρας μετοίκησε εδώ. Και αναδείχθηκε, όχι χωρίς εμπόδια και δυσπιστία, μέσα σε χαλάσματα που δεν έμοιαζαν με σπίτια.
Ως τώρα όλα αυτά τα μελετούσαν οι εθνοκοινωνιολόγοι, οι ειδικοί του περιβάλλοντος και οι αρχιτέκτονες αλλά και κάποιοι πολιτικοί επιστήμονες που ανίχνευαν τις αλλαγές στην εκλογική συμπεριφορά εκείνων που έρχονταν από τη ρημαγμένη ύπαιθρο για να συναντήσουν φίλους και συγγενείς προεγκατεστημένους σε έναν χώρο «άσχημο». Χωρίς σχήμα και εξωτερική ομορφιά.
Ο ελληνικός κινηματογράφος, κυρίως αυτός, κατέγραψε την περιπέτεια και τους τόπους παράγοντας παρακείμενες πηγές για τον σημερινό ερευνητή. Και κάποια λογοτεχνία άλλοτε διηγιόταν και άλλοτε υπαινισσόταν, όχι χωρίς δισταγμό ή και κάποιον φόβο, τα εκεί συμβαίνοντα.
Η προσφορά της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών μου φαίνεται ανυπολόγιστη, αν σκεφθεί κανείς ότι μια ιδιαίτερα εξελιγμένη τεχνολογία τίθεται στη διάθεση όλων μας για να γνωρίσουμε κάτι το οποίο ή από το πλάι το διαβαίναμε ή… και δεν θέλαμε να έχουμε σχέση.
Οι σύγχρονοι περιπατητές, οι θεατές της Στέγης, περαστικοί «συγκάτοικοι» του Νέου Κόσμου, μπορούν τώρα κάποιες από τις δικές τους αντιλήψεις για τη ζωή ευεργετικά να τις υπονομεύσουν «κοιτάζοντας» και «ακούγοντας» τις αβεβαιότητες του «Χθες».
Ο κ. Γιάννης Α. Μεταξάς είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
