Την τρέχουσα τηλεοπτική σεζόν έκαναν την έκπληξη εκτοπίζοντας από την κορυφή πολυετείς,παλιές συνταγές και πρόσωπα της πρωινής ζώνης.Ο Σπύρος Χαριτάτος και ο Γιώργος Καραμέρος με την εκπομπή «10 με 1 μαζί» στον Αntenna εισήγαγαν τον όρο
infotainment (ο συνδυασμός ενημέρωσης και ψυχαγωγίας),ο οποίος έμελλε να γίνει καραμέλα και μέχρι στιγμής όλα δείχνουν ότι κέρδισαν το στοίχημα της τηλεθέασης.
Στη συνέντευξη που παραχώρησαν στο «Βήμα της Κυριακής»,οι δύο δημοσιογράφοι αναλύουν τη συνταγή
της επιτυχίας τους,καταθέτουν τα παράπονα και τις αντιρρήσεις τους απέναντι σε πρόσωπα του καναλιού,αποκαλύπτουν για πρώτη φορά ποιο μεγάλο κανάλι τούς έκανε πρόταση να παρουσιάσουν το δελτίο ειδήσεων και επιφυλάσσονται για εκπλήξεις τη χρονιά που άρχισε.

– Εκτός από το infotainment,τι άλλο θεωρείτε ότι βοήθησε στην επιτυχία της εκπομπής;

Σπύρος Χαριτάτος:«Το θέμα τού κατά πόσον θες να ζεις ως δημοσιογράφος με κάποια στερεότυπη λογική που έχεις εισπράξει και την έχεις υιοθετήσει αναγκαστικά ή καταναγκαστικά για να μπορέσεις να επιβιώσεις στον χώρο μας. Εγώ ως ρεπόρτερ υιοθετούσα κάποιες συγκεκριμένες λογικές, από τον τρόπο που στηνόμουν στις ζωντανές συνδέσεις, από τον τρόπο που μετέφερα την είδηση, ή οτιδήποτε άλλο. Καλώς έκανα, απλά από κάποιο σημείο και μετά πρέπει να κάνεις κι εσύ το προσωπικό σου ταμείο και να δεις. Υπάρχει λόγος σε ένα απλό θέμα να είμαι γουρλωμένος, πανικόβλητος; Υπάρχει λόγος σε μια είδηση που έχει συγκεκριμένη διάσταση να δίνω εγώ πολύ μεγαλύτερη; Είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη και είπα ότι δεν πρέπει να υπάρχει. Θεώρησα λοιπόν ότι αυτό που εγώ θεωρώ σοβαροφάνεια έπρεπε να το βάλω στην άκρη, όπως και τη στερεότυπη λογική, και να προσπαθώ να κάνω τηλεόραση απλά. Δηλαδή να μοιράζομαι με τον κόσμο το θέμα μας. Ο,τι κάνουμε, να το κάνουμε όπως είμαστε στην παρέα μας. Βέβαια, με όλη την ευθύνη που φέρουμε για το τελικό αποτέλεσμα και με τη δεύτερη σκέψη να μην κάνουμε κάποιο λάθος. Δηλαδή στο πλαίσιο μιας χαλαρής διάθεσης, όταν μαγειρεύουμε για παράδειγμα, να μην πούμε μιαν ατάκα που μπορεί να προσβάλει μια κοινωνική ομάδα ή έναν πολίτη».

Γιώργος Καραμέρος:«Εγώ πιστεύω ότι βασικά υπήρξε αυτή η αλλαγή διότι υπάρχουν δύο δημοσιογράφοι στη συγκεκριμένη ζώνη. Πριν από λίγες ημέρες που είχε απεργία η ΕΣΗΕΑ εμείς δεν ήμασταν στον αέρα. Τα άλλα κανάλια ήταν κανονικά. Αυτό σημαίνει ότι για να διαχειριστείς την επικαιρότητα, την ενημέρωση, πρέπει να είσαι δημοσιογράφος. Εγινε μια επιλογή από τον Αntenna, μια συγκεκριμένη πρόταση. Αυτή τη φορά μάλλον η επιλογή ήταν επιτυχημένη. Μελετώντας τις τηλεθεάσεις βέβαια, καταλαβαίνεις ότι, με την αποχώρηση του Γρηγόρη Αρναούτογλου, στη συγκεκριμένη ζώνη ίσως υπήρχε περισσότερος χώρος για μια ανδρική πρόταση».

– Ωστόσο, αν και στη συνολική τηλεθέαση είστε πρώτοι,στα νεανικά κοινά σάς ξεπερνά ο «Καφές με την Ελένη». Γιατί πιστεύετε ότι οι νέοι στράφηκαν σε μια παλιά συνταγή και όχι στη δική σας;

Σ.Χ.: «Χωρίς να δίνω βάση κυρίως στα νούμερα, αν θέλετε μια γρήγορη απάντηση, θα σας πω ότι δεν έχουμε κανένα παράπονο για τα νούμερα που κάνουμε στα νεανικά κοινά. Είναι νούμερα τηλεθέασης που νομίζουμε ότι είχε χρόνια να δει ο Αntenna στη συγκεκριμένη ζώνη. Εκτιμώ ότι και η εταιρεία είναι ικανοποιημένη. Εμείς είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι. Ούτε πιστεύω ότι θα μπορούσα να πάρω ένα κομμάτι από την πίτα που έχει η Ελένη Μενεγάκη, και πολύ καλά κάνει και την έχει, από τη στιγμή που είναι καθιερωμένη επί μία δεκαετία σε πρώτες θέσεις και μόνο. Δεν μπορώ να έχω παράπονο, θα ήταν αχαριστία. Δεν πιστεύω ότι πέφτει κανένα κάστρο. Αντιθέτως, χτίζεις».

Γ.Κ.: «Επειδή η συγκεκριμένη ζώνη αποτελεί και λίγο τη βιτρίνα των καναλιών, μπορεί να μην έχει πολλή ουσία για κάποιους, τραβάει πολύ κόσμο. Μετράει πολύ η αντίληψη και νομίζω ότι την αντίληψη για την εκπομπή μας και για τη συγκεκριμένη ζώνη δεν χρειάζεται να σας την αναλύσω».

Σ.Χ.: «Είμαστε ρεαλιστές και οι δύο. Υπάρχει ένα δεδομένο απόλυτα ρεαλιστικό: ότι αυτή η εκπομπή δεν ξεκίνησε με τη λογική τού να είμαστε πρώτοι παντού και οπωσδήποτε. Αυτό που συζητήσαμε ήταν να παρουσιάσουμε μια εκπομπή που θα καταφέρει να κερδίσει ένα κομμάτι του τηλεοπτικού κοινού. Δεν κυνηγούσαμε την πρωτιά, αν και βεβαίως τη θέλαμε. Να δείτε όμως και τι παραλάβαμε. Οταν ξεκινάς και λες θέλω να έχω καλό προϊόν, να καλύπτω τον κόσμο, τα θέματά μου να είναι καλά, να λειτουργήσει η χημεία, υπάρχουν τόσα πολλά… Το να ασχοληθούμε μόνο και μόνο με την τηλεθέαση θα ήταν λάθος. Είναι καλά τα νούμερά μας. Να θυμίσω ότι όταν πέρυσι εμείς κρινόμασταν μόνο για το νεανικό κοινό, υπήρχαν κάποιοι “φίλοι” που άλλοτε το καταδίκαζαν και άλλοτε το έφερναν στην πρώτη σειρά των επιχειρημάτων τους. Είμαστε ολίγων μηνών εκπομπή, βρέφος στη συγκεκριμένη ζώνη. Η πρωτιά άλλωστε είναι σχετική. Μπορεί μια πρωτιά να σε οδηγήσει στα Τάρταρα σε λίγο καιρό. Γιατί εκτίθεσαι, γιατί το προϊόν είναι φθαρτό και μπορεί να σε ξεφτιλίσει μια μέρα. Θέλει προσοχή…».

– Τώρα πλέον έχετε διανύσει κάποια χιλιόμετρα.Εχετε εντοπίσει το αδύνατο σημείο σας, έχετε βρει αυτό που πρέπει να δουλέψετε περισσότερο;

Σ.Χ.: «Διανύουμε απολογιστική περίοδο. Θέλουμε να προσεγγίσουμε τη γυναικεία λογική ακόμη καλύτερα». Γ.Κ.: «Είναι λογικό εκείνη την ώρα στο σπίτι να είναι περισσότερες γυναίκες. Από την άλλη, αυτό που πρέπει να βελτιώσουμε είναι το επίπεδο συνοχής μεταξύ της εκπομπής, των προσώπων των δικών μας και του σταθμού. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις κάνοντας την εκπομπή μας απέναντί μας έχουμε πρόσωπα του σταθμού καλεσμένα σε αντίπαλες εκπομπές».

Σ.Χ.: «Πρέπει να βελτιώσουμε το “είναι” μας μέσα στον ίδιο τον σταθμό που εργαζόμαστε. Είμαστε καλά παιδιά».

Γ.Κ.: «Είμαστε καλά παιδιά αλλά δεν είμαστε και κορόιδα».

Σ.Χ.: «Δεν κλέβουμε κανέναν, δεν κάνουμε κακό σε κανέναν και δεν πατάμε επί πτωμάτων. Αλλά έρχονται κάποιες στιγμές που μέσα στο ίδιο μας το “σπίτι” σκεφτόμαστε μήπως πρέπει να φωνάξουμε περισσότερο για να μας ακούσουν τα άλλα μέλη της “οικογένειας”. Γιατί μάλλον κάποια μέλη της “οικογένειας” νοιάζονται περισσότερο για τους “γείτονες” παρά για εμάς».

Γ.Κ.: «Εχουμε πολύ κοντά μας την ιδιοκτησία και τη γενική διεύθυνση του σταθμού, καθώς και τους ανθρώπους που δουλεύουν για την εκπομπή καθημερινά, μεταξύ όμως αυτών των δύο φορέων υπάρχουν κάποια κενά στα σκαλοπάτια που ανεβαίνουμε καθημερινά».

– Στον Αntenna απολύονται συνεχώς δημοσιογράφοι.Γίνεται αυτό και στην εκπομπή σας;

Σ.Χ.: «Είναι κάτι πολύ δυσάρεστο και δυστυχώς κάποιοι μάς χρέωσαν ότι εμείς απομακρύναμε συνεργάτες μας. Συμβουλεύουμε τους συνεργάτες μας να δουλέψουν πολύ, γινόμαστε και πιεστικοί προκειμένου να είμαστε όλοι βιώσιμοι. Δεν τρώμε ο ένας τη σάρκα του άλλου!».

Γ.Κ.: «Είναι πολύ λίγοι σε αριθμό για να απολυθούν κιόλας οι συνεργάτες μας. Είμαστε εκπομπή low budget. Το θέμα σήμερα πλέον είναι να μπορείς να έχεις μια δουλειά».

– Αν και δημοσιογράφοι,κάνετε και πράγματα που δεν κάνουν οι δημοσιογράφοι στην τηλεόραση,και αναφέρομαι στα ψυχαγωγικά ένθετα, όπως η μαγειρική για παράδειγμα. Αν αποφασίζατε να επιστρέψετε σε αμιγώς δημοσιογραφικά πόστα,πιστεύετε ότι μπορεί να δημιουργούνταν πρόβλημα;

Γ.Κ.: «Θα υπάρχει κάποιο τέτοιο πόστο άραγε ακόμη, όταν επιστρέψουμε; Και αναφέρομαι στην ενημέρωση στην τηλεόραση. Μήπως η ραδιοτηλεοπτική ενημέρωση συρρικνώνεται τελικά; Αυτό μάς απασχολεί. Εμείς με δημοσιογράφους συνεργαζόμαστε. Τα στεγανά κάποτε ήταν ότι ο δημοσιογράφος δεν πρέπει να κάθεται ποτέ πάνω από μια κατσαρόλα, δεν πρέπει να ακούει με ενδιαφέρον τα ζώδια».

Σ.Χ.: «Οπως εγώ το έχω βιώσει για τους ανθρώπους που δουλεύουν χρόνια στην τηλεόραση, η τηλεοπτική δημοσιογραφία είναι τηλεόραση. Δεν είναι μόνο οικονομικό ή αστυνομικό ή πολιτικό ρεπορτάζ. Είναι και τηλεόραση, αλλιώς δεν μπορείς να επιβιώσεις. Δεν έχει νόημα κάποιος που κάνει πολιτικό ρεπορτάζ να βρίζει τον Χαριτάτο, ούτε εγώ να βρίζω αυτόν που κάνει κάποιο ειδικό ρεπορτάζ. Δυστυχώς η τηλεόραση δεν έχει ρεπορτάζ. Η τηλεοπτική δημοσιογραφία εξυπηρετεί την εταιρεία για την οποία δουλεύεις. Αυτή είναι η αλήθεια. Προσπαθείς να προσφέρεις ένα προϊόν που να είναι αρεστό στον κόσμο. Οσον αφορά το αν θα ξαναγύριζα… Εχω καλύψει πολλά. Μπορώ να κάνω οποιαδήποτε στιγμή οτιδήποτε μου εμπιστευθεί ο σταθμός μου. Σήμερα ο Αntenna, αύριο κάποιος άλλος. Θα το κάνω με πάθος και από ΄κεί και πέρα ο κόσμος θα κρίνει αν μπορώ να το κάνω ή όχι. Αν εμένα μού έλεγαν αύριο “κάνε το δελτίο ειδήσεων”, θα έκανα το δελτίο ειδήσεων και όχι το “10 με 1 μαζί”. Στο εύρος ευκαιριών που έχω, πρέπει να δω ποιος είμαι, τι μπορώ να κάνω και πόσο καλά μπορώ να το κάνω. Εργαζόμενοι είμαστε, υπάλληλοι, και προσπαθούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο για να ικανοποιήσουμε την εταιρεία. Αν όμως αύριο η εταιρεία μού έλεγε “κούνα το ποπουδάκι σου”, θα έλεγα “ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία, γεια σας”».

Γ.Κ.: «Εμείς, αν υποθέσουμε ότι η δουλειά μας είναι σαν το τρένο, έχου με δουλέψει στο πρώτο, άντε και στο δεύτερο βαγόνι, έχουμε φάει πολλή μουντζούρα».

Σ.Χ.: «Οταν εγώ δούλευα στο ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων και έπαιρνα εκατό δραχμές, δούλευα και στην εκπομπή της Μενεγάκη και έπαιρνα πεντακόσιες δραχμές για δύο ώρες. Πήγαινα για να πληρώσω τα δάνειά μου. Αν σκεφτόμουν τον συνάδελφό μου στο διπλανό γραφείο που μου έλεγε “ξεφτιλίζεσαι σαν αστυνομικός συντάκτης”, πώς θα ζούσα; Δεν είχα ούτε γονείς ούτε μέντορες ούτε κάποιον να μου δίνει χρήματα. Καλά τα λέμε, αλλά μήπως να το δούμε ρεαλιστικά; Γίνεται ολόκληρη συζήτηση για το infotainment, κάποιοι κάνουν επίθεση σε αυτό, ενώ κάποτε και στήθος και μπούτι έχουν προβάλει, ακόμη και πορνό έχουν βάλει, ακόμη και με καλεσμένους β΄ και γ΄ έκαναν εκπομπές. Ανακατεύουμε λίγο περίεργα τη σαλάτα…».

Γ.Κ.: «Τις ταμπέλες τις βάζουν για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από τους ικανούς απέναντί τους».

– Τολμήσατε να κάνετε κάτι διαφορετικό σε μια ζώνη παγιωμένη.Μια και το αναφέρατε νωρίτερα,θα θέλατε να παρουσιάσετε το δελτίο ειδήσεων του σταθμού; Σκέφτεστε να είστε εσείς μια λύση στην αλλαγή του δελτίου ειδήσεων του σταθμού; Σ.Χ.: «Θα σας πω μιαν αληθινή ιστορία του τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Το καλοκαίρι του 2008, όταν ξεκινήσαμε το “6 με 11”, ο διευθυντής ειδήσεων του Αlpha τότε, ο Γιάννης Παπουτσάνης, μας φώναξε και τους δύο. Αρχικά σε ξεχωριστά ραντεβού, στη συνέχεια και τους δύο μαζί. Μας είπε πως ήθελε να κάνει ένα δελτίο ειδήσεων με μια πρωτοποριακή ιδέα για τότε. Μας είπε: “Θέλω από εσάς να είστε στον Αlpha σε ένα δίωρο δελτίο ειδήσεων. Θα είναι σε ένα τεράστιο πλατό με εσάς τους δύο όρθιους ή καθημένους και θα λέτε τις ειδήσεις από τις 19.00 ως τις 20.30 με σχολιασμό, και το τελευταίο ημίωρο θα υπάρχει ένας κεντρικός καλεσμένος, το πρόσωπο της ημέρας. Το θέλω με τη δική σας λογική”. Δεν έγινε γιατί θεωρήσαμε ότι η δυνατότητα που μας δόθηκε τότε από τον Αntenna είχε προοπτική και θα ήταν προδοσία να φεύγαμε».

Γ.Κ.: «Πιστεύω ότι θα τα πηγαίναμε μια χαρά σε αυτή την ιδέα».

Σ.Χ.: «Ενθουσιαστήκαμε με την ιδέα και ευχηθήκαμε να μας προταθεί από κάποιο κανάλι αργότερα, όταν θα είχαμε κλείσει έναν χρόνο. Τώρα βέβαια είμαστε πολύ πιο ώριμοι. Και από το καλοκαίρι του 2008 και μετά μπαίναμε σε μια λογική “πάμε και βλέπουμε”, όχι “θα σαρώσουμε”».

– Εσείς ζητήσατε ποτέ κάτι; Προτείνατε ή σας ανέθεταν από το κανάλι εκπομπή;

Σ.Χ.: «Οταν επέστρεψα στον Αntenna, έκανα μια εκπομπή με την Εύη Φραγκάκη το Σαββατοκύριακο και κάποια στιγμή εκτιμήθηκε από τη διοίκηση ότι δεν έπρεπε να συνεχίσω, οπότε γύρισα στο ρεπορτάζ. Αδιαμαρτύρητα, ρώτησα μόνο αν ήταν ηθικό ή αφορούσε την επαγγελματική μου δεινότητα και αφού πήρα την απάντησή μου, επέστρεψα στα καθήκοντά μου ως ρεπόρτερ. Καθ΄ όλη τη διάρκεια που ήμουν στο ρεπορτάζ έδινα στον Γιάννη Μιχελάκη γραπτές ιδέες για εκπομπές. Επαιρνε τις ιδέες και μου έλεγε “ΟΚ, θα σε ενημερώσω”».

Γ.Κ.: «Μεσολάβησε και μια δική μου περιπέτεια το Σαββατοκύριακο με μια εκπομπή που έκανα με την Αλεξάνδρα Καπελετζή. Ηταν παρόμοια ιστορία. Αυτά είναι αμφίδρομα…».

Σ.Χ.: «Γύρισα από παρουσιαστής σε μια ομάδα του δελτίου ειδήσεων που ήδη έτρεχε και ήμουν λίγο ξένο σώμα. Μπήκα σε μια διαδικασία που έτρεχε ήδη. Πέρασα ένα εξάμηνο που έχασα λίγο τον εαυτό μου. Δεν μου φταίει κανείς. Σε όλες τις εταιρείες συμβαίνει και αφορά το τηλεοπτικό τοπίο. Εχουμε περάσει και οι δύο από την κατώτερη λογική της απαξίωσης της επαγγελματικής ταυτότητας. Εχουμε γονατίσει από ανθρώπους που δεν ήθελαν να υπάρχουμε καν και, αφού υπήρχαμε και έπρεπε να μας διαχειριστούν και να συνυπάρχουμε, ήθελαν διαρκώς ή να μας απαξιώσουν ή να μας ταπεινώσουν. Εμείς έχουμε μάθει να κοιτάζουμε μπροστά».

Γ.Κ.: «Η δική μας περίπτωση μπορεί να εκφράζει και άλλους ανθρώπους της ενημέρωσης. Αν δεν μπορείς πλέον να κάνεις τη δουλειά, με όλη αυτή την οικονομική στενότητα, δεν στέκεσαι. Μέχρι πρότινος με ημίμετρα και με κάποιους άλλους τρόπους επιβίωναν. Τώρα τέλειωσαν οι χάρες». – Εκτός από το κόνσεπτ, εσείς σε προσωπικό επαγγελματικό επίπεδο νιώθετε δικαιωμένοι;

Σ.Χ.: «Εχουμε κάνει και φάουλ, και πολύ καλά μας τα έγραψαν και μας τα είπαν. Σε μια τρίωρη καθημερινή εκπομπή πολλές φορές τα θέματα μπορεί να μην είναι τηλεοπτικά. Εχουμε πέσει σε γκέλες. Πιστεύω ότι δεν κάναμε το χοντρό λάθος και προσπαθήσαμε να το μαζέψουμε διαβάζοντας και αυτά που μας έγραφαν και τα μπλογκ και οι εφημερίδες και τα περιοδικά».

Γ.Κ.: «Από την πλευρά τους, οι κριτικοί είδαν φιλικά την προσπάθειά μας. Δεν μπορεί κανείς να μας καταλογίσει κακές προθέσεις και υπόγειες ενέργειες. Είμαστε κομμάτι αυτών που βγάζουν το μεροκάματο κάνοντας ρεπορτάζ».

– Επιμένω,είναι προσωπική επιτυχία του Σπύρου Χαριτάτου και του Γιώργου Καραμέρου;

Γ.Κ.: «Αποκλείεται να ακούσετε κάτι τέτοιο από εμάς. Εχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας».

Σ.Χ.: «Ουδείς αναντικατάστατος και ουδείς πρωτεργάτης».

– Βάζετε στόχους για το 2010; Σ.Χ.: «Θέλουμε τόσο πολύ να στρώσουν τα πράγματα στην εκπομπή και να δώσουμε την τελική μορφή που έχουμε στο μυαλό μας ξεπερνώντας κάποια εμπόδια που δεν σκεφτόμαστε άλλα πράγματα άμεσα. Εχουμε βασικά προβλήματα».

Γ.Κ.: «Θέλουμε να βελτιώσουμε την εκπομπή και τον εαυτό μας. Την ώρα της μάχης, αν σηκωθείς και κοιτάζεις το πέλαγος, θα τη φας. Οπότε είμαστε σε φάση που καθαρίζουμε το χαράκωμα».