Πριν από 153 χρόνια, στις 31 Ιουλίου του 1856, η βασίλισσα Αμαλία απαγόρευσε το κάπνισμα στα δημόσια γραφεία και καταστήματα. Σήμερα ο υπουργός Υγείας Δ. Αβραμόπουλος επέκτεινε την απαγόρευση παντού. Η Αμαλία το έκανε καλύτερα. Η ανακοίνωσή της ήταν λιτή και περιεκτική. Ελεγε:
«ΔΙΑΤΑΓΜΑ Περί απαγορεύσεως του καπνίζειν εντός των δημοσίων γραφείων και καταστημάτων ΟΘΩΝ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Θέλοντες να προλάβωμεν όσον ένεστι τα εξ ενδεχομένων πυρκαϊών δυστυχήματα, επί τη προτάσει του Ημετέρου επί των Εσωτερικών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάττομεν.
Α΄. Απαγορεύεται η χρήσις του καπνίζειν είτε διά καπνοσυρίγκων (τσιμπουκίων), είτε διά σιγάρων, εις άπαντας εν γένει τους υπαλλήλους και υπηρέτας του κράτους εντός των δημοσίων γραφείων και καταστημάτων.
Β΄. Η απαγόρευσις αυτή επεκτείνεται και εις πάντα άλλον προσερχόμενον εις τα ειρημένα καταστήματα και γραφεία χάριν υποθέσεως ή άλλης τινός αιτίας.
Γ΄. Ο Ημέτερος επί των εσωτερικών Υπουργός θέλει δημοσιεύσει και εκτελέσει το παρόν Διάταγμα.
Εν Αθήναις, την 31 Ιουλίου 1856.
Εν ονόματι του Βασιλέως Η Βασίλισσα ΑΜΑΛΙΑ» Ο σχετικός νόμος Αβραμόπουλου είναι λίγο πιο φλύαρος. Και δεν απαγορεύει το κάπνισμα. Εχει τρύπες, παράθυρα, φουγάρα, εμβαδά μαγαζιών, διαχωριστικά και ειδική σήμανση χώρων και άλλα πολλά που απαίτησαν οι ιδιοκτήτες νυκτερινών κέντρων και οι καπνοβιομηχανίες. Τελικά το κάπνισμα θα απαγορεύεται, αλλά όποιος θέλει θα μπορεί να καπνίζει ελεύθερα.
Μια κλασική περίπτωση ελληνικού νόμου που μελετήθηκε και συζητήθηκε επί μήνες, ψηφίστηκε και δεν θα λειτουργήσει. Τώρα θα προσληφθούν και εκατοντάδες «αστυνόμοι καπνίσματος» που θα κυκλοφορούν στα νυκτερινά κέντρα για να ρίχνουν πρόστιμα. Για έξι μήνες. Μετά θα απορροφηθούν σε κάποια γραφεία για να προσληφθούν και άλλοι. Εκλογές έρχονται, οι προσλήψεις χρειάζονται.
Και τι ωραία δουλειά είναι αυτή του αστυνόμου καπνίσματος. Κάθε βράδυ στα μπαρ, μέσα στα γλέντια και στους χορούς, γνωρίζεσαι με τους κορυφαίους της νυκτερινής ζωής, σε κερνάνε τα ποτά, σου γνωρίζουν τα κορίτσια, σου προσφέρουν πούρα Αβάνας, σε έχουν με το ΄σείς και με το ΄σάς, νιώθεις- και είσαι τελικά- κάποιος. Και πάνω από όλα αυτά, είσαι και δημόσιος υπάλληλος με μονιμότητα και μισθό, και ταμείο, και αυξήσεις, και απ΄ όλα.
Αυτές είναι δουλειές, αυτός είναι τρόπος διοίκησης, αυτό είναι σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Και φανταστείτε, εγώ που τα γράφω αυτά είμαι μανιώδης καπνιστής. Αλλά δυστυχώς είμαι και φορολογούμενος πολίτης και θα πληρώσω τους μισθούς των αστυνόμων καπνίσματος.
