Ο Κρητικάρχης και οι γκάφες





«Θα λέω ό,τι κατεβάζει η κούτρα μου»
είπε την επομένη της περίφημης φράσης του περί «κυβέρνησης καραγκιόζηδων» ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης. Από την αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας εμφανίστηκε ως ο «κρητίκαρος» πολιτικός που «δεν καταλαβαίνει από τις φράσεις των σαλονιών» και τα λέει «σταράτα». «Μου αρέσει να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα» είχε πει σε παλαιότερη συνέντευξή του, υποστηρίζοντας ότι το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η κρητική προφορά του. Αυτή τη φορά όμως πήγε ενάντια στον πρωθυπουργό κ. K. Καραμανλή και συνολικά στην κυβέρνηση, ακυρώνοντας με τις φράσεις του το κεντρικό δόγμα της κυβέρνησης για «μηδενική ανοχή στη διαφθορά και στη διαπλοκή» και γκρεμίζοντας ό,τι είχε χτίσει τα τελευταία χρόνια η Νέα Δημοκρατία.


Ο κ. Κεφαλογιάννης, πιστός στις κρητικές μπαλοθιές, πήρε το όπλο του και πυροβόλησε, αυτή τη φορά όχι στον αέρα, αλλά προς το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, στοχεύοντας και τον υπουργό κ. Γ. Σουφλιά. Για μία ακόμη φορά δημιούργησε μείζον ζήτημα, παίζοντας με τα νεύρα του Πρωθυπουργού. Κατά τη διάρκεια των δύο χρόνων διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία δεν ήταν η μοναδική φορά που δημιούργησε πρόβλημα.



Αρκετές φορές ο κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης είχε βρεθεί στο επίκεντρο της εσωκομματικής κριτικής για «άστοχες κινήσεις» του. Στη φαρέτρα του έχει συνεχώς τα τελευταία χρόνια βέλη για συγκεκριμένους επιχειρηματίες, εναντίον των οποίων είχε καταφερθεί και τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης της ΝΔ σε μια πρωινή εκπομπή της NET. Και τότε όμως έσπευσαν από το Μέγαρο Μαξίμου να αλλάξουν το κλίμα και να πείσουν ότι δεν ειπώθηκαν όπως τα είπε, αλλά διαφορετικά. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Θ. Ρουσόπουλος έσβησε τις φωτιές που είχε ανάψει με δηλώσεις ή κινήσεις του.


Στο ημερολόγιο των δύο χρόνων και των δύο μηνών που βρίσκεται στην καρέκλα του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας δεν ήταν λίγα τα επεισόδια στα οποία πρωταγωνίστησε. Από τις πρώτες εβδομάδες βρέθηκε σε τροχιά σύγκρουσης με τον υπουργό Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Αρ. Παυλίδη για τις τιμές των εισιτηρίων, ενώ συγκρούστηκε και με τον υπουργό Μεταφορών κ. M. Λιάπη για θέματα συγκοινωνιών όπου διαπλέκονται αρμοδιότητες. Ακολούθησαν και άλλες «μονομαχίες» του, κυρίως με τους συνδικαλιστές, αλλά και με στελέχη του ΠαΣοΚ.


* «Κατάληψη» από τους Κρητικούς


H επιβολή της πολιτικής επιστράτευσης σε απεργούς ναυτικούς, η «Οδύσσεια» των ταξιδιωτών στα νησιά του Αιγαίου τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια, η απομόνωση πολλών νησιών, η σύγκρουση με τους ναυτικούς και τους συνταξιούχους κ.ά. ήταν μερικές από τις ενέργειές του που καταγράφηκαν με μελανά γράμματα στο πολιτικό σημειωματάριο.


Μετά την ορκωμοσία του, στις 10 Μαΐου 2004, έγινε στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, στην οδό Γρ. Λαμπράκη στο Πασαλιμάνι του Πειραιά, «κατάληψη» Κρητικών. Το γραφείο του επανδρώθηκε άμεσα με δικούς του ανθρώπους, ψηφοφόρους του από το Ηράκλειο Κρήτης. Αρνήθηκε να έχει δίπλα του ως συμβούλους κομματικά στελέχη που συμμετείχαν στην ΟΚΕ της ΝΔ για τη ναυτιλία και τα οποία είχαν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο προεκλογικό πρόγραμμα. Δίπλα του τοποθετήθηκαν «άνθρωποι της εμπιστοσύνης» του και δεν θέλησε να αξιοποιήσει τη λίστα που του δόθηκε από τη Ρηγίλλης.


Εξάλλου η δύναμή του είναι οι άνθρωποί του στο Ηράκλειο, στο οποίο εκλέγεται βουλευτής από το 1990. Ηταν Απρίλιος του 1990 όταν ο θείος του Εμμανουήλ Κεφαλογιάννης τού «παρέδωσε» την έδρα, την οποία κατείχε από το 1946, όταν πρωτοεξελέγη με το Λαϊκό Κόμμα. Ο κ. Κεφαλογιάννης στις 8 Απριλίου του 1990 καταλαμβάνει την πρώτη θέση με 17.091 σταυρούς. H εκλογή του συνοδεύθηκε με την εκλογική νίκη της ΝΔ και του τότε αρχηγού της κ. K. Μητσοτάκη. Από τότε εκλέγεται συνεχώς, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, στην πρώτη θέση, αυξάνοντας σταθερά τους σταυρούς του.


* Ο «άρχων» του Ηρακλείου


Γέννημα θρέμμα Κρητικός, γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1959. Προέρχεται από πολιτική οικογένεια, από «τζάκι». H πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε από την ΟΝΝΕΔ, όπου ήταν απλό μέλος, κατά τη διάρκεια των αρχικών του σπουδών στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών στα πανεπιστήμια του Reading και του London School of Economics σε θέματα Ευρωπαϊκής Ενοποίησης, Στρατηγικής και Ασφάλειας στην Ευρώπη και Πολιτικής Ευρωπαϊκής Ιστορίας μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διετέλεσε πρόεδρος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στη Βρετανία. H κομματική του πορεία συνεχίζεται το 1988, όταν εξελέγη στη Νομαρχιακή Επιτροπή της ΝΔ, αρχίζοντας την πολιτική του σταδιοδρομία στο Ηράκλειο.


Είναι μέλος πολύτεκνης οικογένειας, ενώ ο πατέρας του Κώστας Κεφαλογιάννης ήταν από τους ηγέτες της Αντίστασης στην Κρήτη. Ο πατέρας του είναι ο πρωταγωνιστής στο βιβλίο της Ρέας Γαλανάκη «Αμίλητα, βαθιά νερά», που απήγαγε την Τασούλα Πετρακογιώργη, ηρωίδα της γνωστής απαγωγής που τάραξε την Κρήτη και το πανελλήνιο τον Αύγουστο του 1950.


Ο κ. Κεφαλογιάννης θεωρείται ο απόλυτος «άρχοντας» στο Ηράκλειο, καθώς τα πάντα περνάνε από αυτόν, και οι υπόλοιποι βουλευτές αισθάνονται τη μεγάλη πίεσή του. Στο κομματικό χρηματιστήριο της ΝΔ ανέβηκε αρκετά όταν ο κ. Καραμανλής έκανε σημαία του τις καταγγελίες για «διαπλοκή» και «διαφθορά» του ΠαΣοΚ. Ο ίδιος κρατούσε πολύ ψηλά το δόρυ για επιχειρηματικά συμφέροντα, ενώ είναι σε μόνιμη σύγκρουση με το ΠαΣοΚ. Παλαιότερα με άρθρο του υποστήριζε ότι η Ελλάδα χρειάζεται επαναπροσδιορισμό του πολιτικού της συστήματος από μηδενική βάση και υπεραμύνθηκε μιας θεσμικής εξωκοινοβουλευτικής επανάστασης.


Οι εφοπλιστές αρχικά είδαν με καλό μάτι την τοποθέτηση του κ. Κεφαλογιάννη στο υπουργείο. Υποστήριζαν ότι θα υλοποιούνταν μια πιο φιλελεύθερη πολιτική στη ναυτιλία. Είχαν ενστάσεις όμως διότι κατά τη διάρκεια που η ΝΔ ήταν αξιωματική αντιπολίτευση ο κ. Κεφαλογιάννης ήταν ο «διώκτης» των υπεράκτιων εταιρειών, εξαναγκάζοντας την τότε κυβέρνηση του κ. K. Σημίτη να λάβει μέτρα κατά των εταιρειών της μορφής αυτής.


Τα προβλήματα στον Πειραιά αλλά και γενικότερα στον χώρο της ναυτιλίας μεγάλωσαν, καθώς ο κ. Κεφαλογιάννης δεν άλλαξε απόψεις και υποστήριζε συνεχώς τα περί «διαπλοκής», αν και στη μάχη για την αντιμετώπισή της χρησιμοποίησε και στελέχη αμφιλεγόμενης αξιοπιστίας και κύρους.


* Παρέμβαση στο Λιμενικό


Αμέσως μετά τον ανασχηματισμό, όπου ο κ. Κεφαλογιάννης παρέμεινε στο πόστο του, προσπάθησε χωρίς αποτέλεσμα να αναθερμάνει τις σχέσεις του με τους εφοπλιστές. Παρά τις επιθέσεις φιλίας, οι σχέσεις του με στελέχη της ποντοπόρου ναυτιλίας και της ακτοπλοΐας είναι ιδιαίτερα προβληματικές και περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο σε κάποιες επαφές με άτομα με τα οποία έχει κοινή κομματική καταγωγή.


Τον κατηγόρησαν για ωμή παρέμβαση στις κρίσεις για την επιλογή των δύο υπαρχηγών και του γενικού επιθεωρητή του Λιμενικού Σώματος. Μάλιστα, όπως προέκυψε από το ρεπορτάζ των ημερών, ο κ. Κεφαλογιάννης είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον τότε αρχηγό του Λιμενικού κ. Θ. Γκλεζάκο και απαίτησε να πάρει τη θέση του α’ υπαρχηγού ο αρχιπλοίαρχος κ. Δ. Μόσχος. Μάλιστα υπήρξε και τηλεφωνική επικοινωνία με τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, προκειμένου να «πειστούν» τα μέλη του Ανωτάτου Συμβουλίου να περάσουν την πρόταση του κ. Κεφαλογιάννη.


H «μαγκιά» και το «περίεργο χιούμορ»


Aπό τη διαδρομή του του κ. Εμμ. Κεφαλογιάννη στο Ηράκλειο πολλοί θυμούνται την εμπλοκή του παλαιότερα σε προεκλογικά επεισόδια στην Αλικαρνασσό. Ανθρωπος ιδιαίτερα οξύς, με «περίεργο χιούμορ», όπως λένε όσοι τον παρακολουθούν, προσπαθεί με «μάγκικο» ύφος και τρόπο να επιβάλλει τις απόψεις του στους δημοσιογράφους. Κάπως έτσι ξεκίνησε και η συζήτηση για τις φράσεις του περί «κυβέρνησης καραγκιόζηδων». Προκάλεσε τους δημοσιογράφους να τα γράψουν και αυτοί τα έγραψαν, όπως τα είπε. Αυτός ανασκεύασε δημοσίως, αλλά παρασκηνιακά λέγεται ότι υποστηρίζει τα ίδια… Μόνο που τώρα το Μέγαρο Μαξίμου τού έχει βάλει «πάγο» μέχρι νεωτέρας και ο Πρωθυπουργός τον αποδοκίμασε εμμέσως προχθές το βράδυ μιλώντας στη Σπάρτη. Υστερα από το βαρύ κλίμα που δημιουργήθηκε τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην ΚΟ, το ερώτημα είναι αν ο κ. Κεφαλογιάννης θα συνεχίσει να λέει δημοσίως ό,τι «κατεβάζει η κούτρα του…».