Η μνημόνευση του ονόματος του Αρχιεπισκόπου

Η μνημόνευση του ονόματος του Αρχιεπισκόπου ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ Η ΑΝΑΓΚΗ της παρουσίασης της Κανονικής Αληθείας προς αποφυγήν παρερμηνειών και κακών, εκουσίων ή και ακουσίων, τοποθετήσεων επί του θέματος τούτου μού δημιουργεί την ανάγκη να γράψω τις λίγες παρακάτω γραμμές για το θέμα της μνημόνευσης του ονόματος του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος από τους Αρχιερείς

Η μνημόνευση του ονόματος του Αρχιεπισκόπου | tovima.gr

Η ΑΝΑΓΚΗ της παρουσίασης της Κανονικής Αληθείας προς αποφυγήν παρερμηνειών και κακών, εκουσίων ή και ακουσίων, τοποθετήσεων επί του θέματος τούτου μού δημιουργεί την ανάγκη να γράψω τις λίγες παρακάτω γραμμές για το θέμα της μνημόνευσης του ονόματος του εκάστοτε Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος από τους Αρχιερείς της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος, Παλαιών και Νέων Χωρών, όταν λειτουργούν ή όταν συλλειτουργούν.


Σε παρατηρήσεις και επισημάνσεις μου στον λόγο του Μακαριωτάτου Κυρίου Χριστοδούλου, κατά την Συνεδρίαν της Ιεραρχίας πριν από δύο-τρεις ημέρες, λαμβάνοντας αφορμήν από την αναφοράν του Αρχιεπισκόπου προς τα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, μαζί με άλλας παρατηρήσεις μου, σε άλλες αναφορές του, εθεώρησα απαραίτητο να θέσω το κανονικό θέμα της μνημονεύσεως του ονόματος του Αρχιεπισκόπου και την αναγκαίαν από μέρους του Οικουμενικού Πατριαρχείου διόρθωσιν της περιπτώσεως του Πρώτου, δηλαδή του προσώπου του Αρχηγού της Αυτοκεφάλου Ελληνικής Εκκλησίας. Κατά τα οριζώμενα από τον Πατριαρχικό Τόμο της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας μας (1850), η αρχηγία, δηλαδή, ο Πρώτος, υπάρχει στην Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά Συλλογικά, και το Συλλογικόν είναι η κατ’ έτος Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ετσι η Εκκλησία μας δεν έχει Πρώτον αλλ’ Αρχιεπίσκοπον, μόνιμον Πρόεδρον της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου και Πρόεδρον της Συνόδου της Ιεραρχίας της Ελλαδικής Εκκλησίας. Βλέπει λοιπόν κανείς ότι όχι μόνον πρόσωπον Πρώτου δεν υπάρχει αλλά μια συλλογική κατάσταση και όχι σταθερή αλλά μεταβαλλόμενη κάθε χρόνο. Αυτό συμβαίνει μόνον για την ιδική μας Εκκλησία, γιατί οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες έχουν συγκεκριμένο και κανονικό πρόσωπο Πρώτου, δηλαδή ή Πατριάρχου ή Αρχιεπισκόπου με την Σύνοδόν του όχι ως Πρώτον αλλά Σύνοδον περί τον Πρώτον ή Αρχιεπίσκοπον ή Πατριάρχη.


Με ερωτούν οι Αρχιερείς και άλλοι κληρικοί των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών για την μοναδική και οθνεία αυτή κατάσταση και τους απαντάω ότι έτσι την έκαμε την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος οΤόμος της Αυτοκεφαλίας, τον οποίο εξέδωκε το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.


Κατά τα παραπάνω, οι Αρχιερείς, όταν μνημονεύουν ή όταν συλλειτουργούν, μνημονεύουν οι μεν των λεγομένων «Νέων Χωρών» «Εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε του Πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου και της Ιεράς Συνόδου των ορθοτομούντων τον λόγον της Σης Αληθείας» ενώ οι της «Παλαιάς Ελλάδος» «Εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε της Ιεράς ημών Συνόδου της ορθοτομούσης τον λόγον της Σης Αληθείας».


Το Οικουμενικό Πατριαρχείον ώρισε έτσι το ζήτημα γιατί θα είχε ίσως κάποιους φόβους και κάποιους λόγους. Και οι μεν λόγοι είναι κάποιου είδους τιμωρία να μην ορίση Πρόσωπον – Πρώτο αλλά Συλλογικό (και δη εναλλασσόμενο) – Πρώτο, για να τιμωρήση την Εκκλησίαν της Ελλάδος γιατί «αυτογνωμώνως» και επαναστατικώς εκηρύχθηκεν Αυτοκέφαλος, με την γνωστή πρωτοπορία του Θεοκλήτου Φαρμακίδη, οπότε αποκόπηκε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη και εκηρύχθηκε Σχισματική.


Το Σχίσμα αυτό εκράτησε πάνω απο δεκαεπτά χρόνια και αποκαταστάθηκε με τον προμνημονευθέντα Τόμο της Αυτοκεφαλίας, κατά τον ορισμόν του οποίου, όπως προαναφέρθηκε, θεσπίζεται ο θεσμός του «συλλογικού εναλλασσομένου» Πρώτου, δηλαδή της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της.


Αλλά κατά την προ ετών γνωστή διένεξη της Εκκλησίας με το Ελληνικόν Κράτος, για το θέμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας, η μηδαμινότης μου, ως προέδρου της Επιτροπής που απεστάλη εις τον Οικουμενικόν Θρόνον, για να μας συμπαρασταθή το Πατριαρχείο στον αγώνα μας αυτόν, είχα την ευκαιρία να ζητήσω, απευθυνόμενος προς την Αυτού Παναγιότητα, τον μακαριστόν ήδη Πατριάρχην Δημήτριον και την περί Αυτόν Ιεράν Σύνοδο, συγγνώμην από μέρους της Εκκλησίας της Ελλάδος, εδόθη δε αυτή, τούτο δε αναγγέλθηκε προς την συνεχώς συνεδριάζουσαν τότε Σύνοδον της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία το εδέχθη με τον ασυνήθη και σχεδόν σπάνιον τρόπον, των χειροκροτημάτων. Ο άλλος, υποθετικός, και μάλλον αδύναμος λόγος που το Οικουμενικό Πατριαρχείο ενήργησεν ούτως είναι ίσως κάποιος φόβος μήπως ανακηρυχθή η Εκκλησία της Ελλάδος κάποτε σε Πατριαρχείο.


Πάντως το θέμα κανονικώς ετέθη και έπρεπε κάποτε να τεθή, εναπόκειται δε εις το Οικουμενικό Πατριαρχείο, μετά την αίτηση της συγγνώμης της Εκκλησίας της Ελλάδος, να άρη την ποινήν, να διορθώση το σημείον αυτό του Τόμου της Αυτοκεφαλίας και να κάνη τον Πρώτο κατ’ ουσίαν Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδος και Κανονικά Πρώτον, ώστε και το μνημόνευμά του να είναι Κανονικό, και η διοίκηση της Εκκλησίας μας ακραιφνώς κανονική και ο Αρχιεπίσκοπος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος να είναι ακριβώς σαν τις άλλες πνευματικές κορυφές των διαφόρων Εκκλησιών. Πρέπει να παύση να αποτελή, ως προς το σημείον αυτό, η Εκκλησία της Ελλάδος παγκόσμιαν παραφωνίαν.


Στο Οικουμενικό Πατριαρχείο εναπόκειται πλέον η πρωτοβουλία να το κάνη. Δεν είναι και δύσκολο να προβή σε αυτό αλλά δεν είναι και βιαστικό. Μέχρι τώρα διατηρηθήκαμε έτσι και αλλιώς και τίποτα δεν επάθαμε. Οταν όμως ρυθμισθή το θέμα, και πρέπει κανονικά να ρυθμισθή, τότε η μνημόνευση θα γίνεται διά την Παλαιά Ελλάδα: «Εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε του Αρχιεπισκόπου ημών (τάδε) και της Ιεράς ημών Συνόδου…» και για τις Νέες Χώρες το ίδιο θα είναι ως εξής: «Εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε του Πατριάρχου ημών (τάδε), του Αρχιεπισκόπου ημών (τάδε) και της Ιεράς ημών Συνόδου…».


Ας ελπίσωμε ότι και η λίγο ελλειμματική κανονικότητα τελικά θα ρυθμισθή μέσω αλληλοκατανοήσεως, διά του Χριστιανικού διαλόγου περί του πόσον πρόσκαιρα και περιστατικά είμαστε σ’ αυτόν τον κόσμο και μέσω της ουδέποτε εκπιπτούσης Χριστιανικής αγάπης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες