Στον μακρύ κατάλογο βιβλίων για την ομοφυλοφιλική κουλτούρα έρχονται να προστεθούν τρία ακόμη, τα οποία εξετάζουν ισάριθμες όψεις του θέματος την ιστορική, τη γεωγραφική και τη θρησκευτική. Τα υπό συζήτηση βιβλία που εκδόθηκαν τον περασμένο χρόνο από τον εκδοτικό οίκο του Πανεπιστημίου του Σικάγου ρίχνουν άπλετο φως σε μια ερωτική συμπεριφορά που δεν θεωρείται «καθωσπρέπει», αλλά η οποία γίνεται ολοένα και περισσότερο αποδεκτή ως αντικείμενο μελέτης και έρευνας σε πολλά αμερικανικά ιδρύματα και πανεπιστήμια. Είναι περίεργο το ότι σε μια πουριτανική χώρα όπως η Αμερική η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται πια ταμπού και οι ανοικτές συζητήσεις και αναφορές στις σχέσεις ανδρών με άνδρες και γυναικών με γυναίκες έχουν γίνει θέμα τετριμμένο και συχνά βαρετό. Γεγονός είναι ότι η ομοφυλοφιλία επηρεάζει, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, την κοινωνική ζωή ενός μεγάλου ποσοστού Αμερικανών.
Στο βιβλίο Men Like That: Α Southern Queer History (Οι τοιούτοι: μία ομοφυλόφιλη ιστορία του Νότου) του Τζον Χάουαρντ, που διδάσκει αμερικανική ιστορία στο Πανεπιστήμιο Γιορκ του Ηνωμένου Βασιλείου, περιγράφεται η ζωή των ομοφυλοφίλων της Πολιτείας του Μισισιπή από το 1945 ως το 1985. Με μάτι που εστιάζει στη λεπτομέρεια, ο συγγραφέας καταγράφει προσωπικές ιστορίες όπου εξιστορούνται οι κρυφές ζωές των ομοφυλοφίλων του αγροτικού Νότου, καταρρίπτοντας τον μύθο που θέλει την ομοφυλοφιλία, όπως και κάθε άλλου είδους «σκοτεινή» πλευρά της ανθρώπινης ψυχής, να ευδοκιμεί στα μεγάλα αστικά κέντρα και όχι στους απόμακρους κάμπους και στις ορεινές περιοχές των μεσοδυτικών ή των νότιων Πολιτειών της Αμερικής. Ο συγγραφέας στην κυριολεξία «χτενίζει» ένα κομμάτι του αμερικανικού Νότου αυτή τη συγκεκριμένη τεσσαρακονταετία, αποκαλύπτοντας μέσα από τις αφηγήσεις, τις δικές του έρευνες και συζητήσεις ότι η ομοφυλοφιλία βρήκε φιλόξενο έδαφος στις φυτείες του Μισισιπή. Πρόκειται για μια προσέγγιση της αγροτικής ομοφυλοφιλίας που σκοπεύει στη βαθύτερη κατανόηση της ανθρώπινης ερημίας στις απομακρυσμένες περιοχές.
Από τα αρνητικά σημεία του βιβλίου είναι η προβληματική οργάνωση της ύλης. Η εναλλαγή της αφήγησης από το πρώτο πρόσωπο στο τρίτο μπορεί να μπερδέψει τον αναγνώστη, αλλά γενικά το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, καθώς βρέθηκε ένας συγγραφέας να εξιστορήσει μια πλευρά της περιθωριακής Αμερικής, αγνοημένης από τους επαγγελματίες του είδους ακαδημαϊκούς δασκάλους ή δημοσιογράφους και να μας υπενθυμίσει ότι «gay life» δεν υπάρχει και δεν ανθεί μόνο στα μπαρ του Αγίου Φραγκίσκου.
Στο βιβλίο του Before the Closet: Same-Sex Love from Beowulf to Angels in America (Κρυπτοομοφυλοφιλία: η ομοερωτική αγάπη από το Beowulf στους Angels in America), ο Αλεν Φράντσεν ερευνά την ιστορία και την εξέλιξη της ομοφυλοφιλίας από την εποχή που γράφτηκε το συνθετικό ποίημα Beowulf ως το χορογραφικό έργο Angels in America του Τόνι Κούσνερ. Ο συγγραφέας θέτει στόχο να αποδείξει ότι κατά τον Μεσαίωνα η ομοφυλοφιλία δεν ήταν ανεκτή όπως πιστευόταν ως σήμερα. Με βάση το βιβλίο του Τζον Μπόζγουελ Χριστιανισμός, κοινωνική ανοχή και ομοφυλοφιλία ήταν γενικά αποδεκτό από τους ιστορικούς ότι τα πρώτα μεσαιωνικά χρόνια η κοινωνία εκείνης της εποχής ανεχόταν και καμιά φορά έκλεινε τα μάτια στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις και ότι η έλλειψη ανεκτικότητας εμφανίστηκε προς το τέλος της μεσαιωνικής περιόδου. Ο Φράντσεν, καθηγητής αγγλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Λογιόλα της Καλιφόρνιας, καταρρίπτει αυτή τη θεωρία. Με το βιβλίο του καταδεικνύει ότι στα πρώτα χρόνια του Μεσαίωνα οι χριστιανοί όχι μόνο δεν ανέχονταν την ομοφυλοφιλία αλλά επέβαλαν και κυρώσεις στους παραβάτες. Αυτή η πρώιμη μεσαιωνική περίοδος ήταν η εποχή που αναγνώρισε για πρώτη φορά την ύπαρξη της «ντουλάπας». (Με τον όρο «ντουλάπα» εννοείται ένας σκοτεινός, μυστικός, μεταφορικός χώρος όπου συντελούνται απαγορευμένες, ακατονόμαστες πράξεις).
Ο Φράντσεν δεν επικεντρώνεται μόνο στην αγγλοσαξωνική φιλολογία και στη λογοτεχνική παράδοση, αλλά ερευνά την ομοφυλοφιλία και στην όπερα, στο θέατρο και στον χορό. Ανατρέχει στα μελοδράματα Faust του Γκουνό και Der Rosenkavalier του Στράους, όπου στον ρόλο ενός άνδρα παίζει και τραγουδά μια γυναίκα. Επίσης φέρνει ως παράδειγμα τα χοροδράματα The Hard Nut, Dido and Aeneas και Angels in America όπου στον ρόλο μιας γυναίκας χορεύει ένας άνδρας. Τέλος, περιλαμβάνει και αποσπάσματα από τα συνθετικά ποιήματα Beowulf και The Wanderer. Προκλητικό, το βιβλίο του Φράντσεν αποτελεί μια παράθεση πηγών για την αγγλοσαξωνική ομοφυλοφιλία από τον έβδομο ως τον 12ο αιώνα.
Στη μελέτη του The Silence of Sodom: Homosexuality in Modern Catholicism (Σιωπηλά Σόδομα: η ομοφυλοφιλία στον σύγχρονο καθολικισμό), ο Μαρκ Τζόρνταν εξετάζει το θέμα της διφορούμενης σχέσης μεταξύ της ανδρικής ομοφυλοφιλίας και του καθολικισμού. Ξεκινώντας με την άποψη ότι η θεολογία δεν είναι θέμα συζητήσεως αλλά κάτι που το ζει κανείς, ο Τζόρνταν, καθηγητής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Εμερι, προτείνει οι ομοφυλόφιλοι καθολικοί ιερείς να απορρίψουν τους όρους «gay» και «homosexual» και να βρουν έναν καινούργιο που θα υποδηλώνει την εσώτερη σχέση μεταξύ «ομοφυλοφιλίας και ανθρώπινης ολοκλήρωσης». Κατά κάποιον τρόπο ο συγγραφέας υπαινίσσεται ότι οι αναγνώστες του βιβλίου του θα πρέπει να μάθουν να αναφέρονται στη σεξουαλικότητα και στις φυσικές απολαύσεις με έναν τρόπο που να συνάδει με τη χριστιανική αγάπη. Στη συνέχεια αναφέρει ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είναι «ταυτόχρονα ανθρωποφοβική και “ομοερωτική”», ενώ τη χαρακτηρίζει η πλήρης υποκρισία όταν μιλάει για σεξουαλική ηθική τάξη. Αν και επισήμως η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία απορρίπτει την ομοφυλοφιλία, η πραγματικότητα είναι ότι το ιερατείο και το βοηθητικό προσωπικό προσφέρουν έναν ιδεώδες χώρο όπου η αγάπη μεταξύ των ανδρών ανθεί. Δημοσίως η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία καταδικάζει την ομοφυλοφιλία επειδή παραβιάζει τη φυσική τάξη, αλλά αυτή η καταδίκη, υποστηρίζει ο Τζόρνταν, είναι υποκριτική και προκύπτει από κάποιον κεκαλυμμένο ερωτισμό στον χώρο της εργασίας, στον βίο των ιερέων, των επισκόπων, των καρδιναλίων και των παπών, ανεξακρίβωτος αριθμός των οποίων, πιστεύει ο συγγραφέας, είναι εν ενεργεία ομοφυλόφιλοι.
Ο Μαρκ Τζόρνταν θεωρεί ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία διοικείται από ομοφυλόφιλους και υποστηρίζει ότι η ανδροκρατούμενη δομή της ιεραρχίας του καθολικισμού προσφέρει ασφαλή λιμένα στους ομοφυλόφιλους, ταυτόχρονα όμως τους καταπονεί.
Ο κ. Ντίνος Σιώτης είναι ποιητής και εκδότης του περιοδικού «Mondo Greco».
