Οι εκδότες των έργων του Βερν, ο Ετζέλ πατέρας και κατόπιν ο Ετζέλ γιος, του ζητούσαν να κάνει αλλαγές στα έργα του. Θέλοντας να τις αποφύγει στα έξι τελευταία έργα του που δεν είχαν ακόμη κυκλοφορήσει, ο Βερν τα άφησε με διαθήκη στον γιο του Μιχαήλ. Δυστυχώς, σε συμφωνία με τον εκδότη, ο Μιχαήλ τα ξανάγραψε με σοβαρές αλλαγές που αλλοιώνουν προθέσεις του πατέρα του, ο οποίος, όμως, πράγμα απαράδεκτο, εμφανίζεται ως ο μοναδικός συγγραφέας τους. Ετσι οι ανά τον κόσμο αναλυτές του έργου του Ιουλίου Βερν, που τόσο μεγάλο ενδιαφέρον συγκεντρώνει στη μεταπολεμική εποχή, αποπροσανατολίστηκαν σε μερικά θέματα ακούσιά τους.
H καταχρηστική αυτή χρήση του ονόματος του I. Βερν για τα έργα του που εκδόθηκαν την πρώτη πενταετία μετά τον θάνατό του (1905) ανακαλύφθηκε μόλις το 1977, όταν βρέθηκαν στους απογόνους του Ετζέλ τα δακτυλογραφημένα πρωτότυπα των υπόψη έργων και έγινε η σύγκριση με τα αντίστοιχα βιβλία που είχαν κυκλοφορήσει. Ευτυχώς η πόλη της Γαλλίας Νάντη αγόρασε όλα τα χειρόγραφα του μεγάλου τέκνου της. Ως πρόεδρος της Εταιρείας Ιούλιος Βερν επιμελήθηκα την έκδοση των έξι αυτών έργων του I. Βερν γράφοντας σημειώσεις και προλόγους. H πρώτη έκδοσή τους έγινε από την Εταιρεία και, λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος που εκδηλώθηκε, επανεκδόθηκαν από τον γνωστό οίκο Gallimard (Folio). Με την έκδοση αυτή αποκαθίσταται το πλήρες αυθεντικό έργο του μεγάλου συγγραφέα συνολικά πια.
Μερικά στοιχεία για τα υπόψη έξι βιβλία: 1) Το μυστικό του Βίλχελμ Στόριτζ (Le secret de Wilhelm Storitz). Ο Μιχαήλ Βερν τοποθετεί τη δράση έναν αιώνα πριν, πράγμα αδύνατον για τεχνικούς λόγους. Εξάλλου η ηρωίδα που θα έπρεπε να μείνει σαν οπτασία («αγαπημένη νεκρή») στο δραματικό έργο του I. Βερν επανεμφανίζεται ζωντανή και ελκυστική, με happy end. 2) Το χρυσό ηφαίστειο (Le volcan d’ or). Αυτή η απαισιόδοξη επίθεση του I. Βερν κατά του πυρετού του χρυσού μετασχηματίζεται σε αισιόδοξη προσέγγιση από τον Μιχαήλ. Τους χρυσωρύχους, που ο I. Βερν τους ήθελε φτωχούς, δυστυχισμένους και απογοητευμένους, ο γιος τους φτιάνει πολυεκατομμυριούχους. Τις φιλόξενες αδελφές του Ελέους (καθολικές μοναχές) ο γιος τις αλλάζει σε μορφονιές που παντρεύονται τους ήρωες του έργου. 3) Ο πιλότος του Δούναβη. Ο πρωτότυπος τίτλος ήταν Le beau Danube jaune (μ’ αυτόν τον τίτλο κυκλοφορεί πλέον το βιβλίο). Σε αυτό ο γιος κράτησε μόνο τα τέσσερα πρώτα κεφάλαια του πρωτότυπου κειμένου. Το βιβλίο ήταν μια ειρωνική τουριστική περιγραφή, που ο γιος την έκανε αστυνομικό μυθιστόρημα. 4) Ο φάρος στην άκρη του κόσμου (Le phare au bout du monde). Ο γιος διαγράφει φράσεις, τις με χριστιανική πίστη σκέψεις και προσθέτει ένα νέο επεισόδιο. 5) Οι ναυαγοί του Ιωνάθαν. Ο πρωτότυπος τίτλος ήταν En Magellanie (με αυτόν τον τίτλο κυκλοφορεί πλέον το βιβλίο). Εδώ ο I. Βερν περιγράφει την κατάληξη ενός αναρχικού, αδελφού του πλοιάρχου Νέμο, στον χριστιανισμό – ανθρωπισμό με σκοπό τη σωτηρία χιλίων ναυαγών στο Ακρωτήριο Χορν. Ο γιος διαγράφει πέντε κεφάλαια, προσθέτει είκοσι νέα, αποσιωπά τις αγωνίες και την ιδεολογική κατάληξη του ήρωα και μετατρέπει την πνευματική αυτή διαθήκη του I. Βερν σε ένα κοινό μυθιστόρημα περιπετειών. 6) Το κυνήγι του μετεώρου (La chasse au meteore). Με πολύ προχωρημένες επιστημονικές γνώσεις, που είχαν φανεί και από μια παλιά σειρά προσωπικών άρθρων του στην εφημερίδα Le Figaro, ο Μιχαήλ Βερν αντιλαμβάνεται αμέσως τη σημασία της Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν και, με δική του πρόσθεση ηρώων, ιδεών και επεισοδίων στο πατρικό κείμενο, δίνει στον I. Βερν, ανακριβώς, τη θέση προδρόμου του Αϊνστάιν. Κάτι που πίστεψαν διεθνώς σοβαροί επιστήμονες, όπως π.χ. ο ειδικός στον I. Βερν σοβιετικός ακαδημαϊκός A. Αντρέγεφ.
Από τα αποκατεστημένα βιβλία του Ιουλίου Βερν Το μυστικό του Βίλχελμ Στόριτζ και Το χρυσό ηφαίστειο κυκλοφόρησαν ήδη στα ελληνικά από τον οίκο Καστανιώτη. Ευχόμαστε να κυκλοφορήσουν σύντομα και τα υπόλοιπα τέσσερα, τώρα που τιμάται και θαυμάζεται ακόμη περισσότερο διεθνώς ο I. Βερν, στην επέτειο των 100 χρόνων από τον θάνατό του.
