Την απάνθρωπη, σχεδόν εχθρική, όψη αυτής της παράλογης πόλης βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο κάποιοι από τους συμπολίτες μας, στερούμενοι το δικαίωμα ελεύθερης και ασφαλούς κυκλοφορίας και διακίνησης, αποκλεισμένοι «εντός των τειχών», αγνοούμενοι από τους συνανθρώπους τους αλλά και τους αρμόδιους φορείς. Πρόκειται για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα άτομα δηλαδή που έχουν μόνιμες ή προσωρινές βλάβες, ανικανότητες, αδυναμίες, αναπηρίες, προερχόμενες από φυσική, ψυχική ή νοητική ανεπάρκεια, εξαιτίας των οποίων αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κίνηση, στην προσέγγιση, στην αντίληψη και στην επικοινωνία.
Το ασφαλές, προσβάσιμο και φιλικό περιβάλλον διαβίωσης που θα τους επιτρέπει να ζουν, να κινούνται και να χρησιμοποιούν τα σπίτια τους, τους χώρους εργασίας, τους τόπους αναψυχής, τα καταστήματα και όλους τους υπαίθριους χώρους φαίνεται ωστόσο ότι παραμένει ακόμη επί χάρτου… Παρ’ όλο που έχει παρέλθει διάστημα πλέον του ενός έτους από την τροποποίηση του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού που προέβλεπε την «αυτόνομη και ασφαλή οριζόντια και κατακόρυφη προσπέλαση του δομημένου περιβάλλοντος από άτομα με ειδικές ανάγκες, συμπεριλαμβανομένων των κτιρίων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου τομέα και των κοινωφελών οργανισμών, όπως και των κτιρίων κατοικίας», η πραγματικότητα ακολουθεί τους δικούς της αργούς γραφειοκρατικούς ρυθμούς.
Με εξαίρεση τις ράμπες που έχουν κατασκευαστεί σε κάποιους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας ή σε ορισμένα δημόσια κτίρια, το περιβάλλον παραμένει απροσπέλαστο και αφιλόξενο για τα άτομα με ειδικές κινητικές ανάγκες. Οι ειδικές προβλέψεις για κωφά και τυφλά άτομα, όπως διαγραμμίσεις στα σκαλοπάτια και οπτικοακουστικά σήματα, δεν έχουν εφαρμοστεί ως τώρα αναμένεται να εγκαινιαστούν με τη λειτουργία του νέου μετρό της Αθήνας. Αλλά και η κυκλοφορία των νέων οχημάτων του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας, τα οποία διαθέτουν τις κατάλληλες ράμπες, περισσότερα προβλήματα δημιουργεί παρά εξυπηρετεί. Οπως καταγγέλλουν άτομα με ειδικές ανάγκες, οι οδηγοί επικαλούνται τις περισσότερες φορές τεχνικές βλάβες στο σύστημα της ράμπας των λεωφορείων ενώ οι επιβάτες δυσανασχετούν με την «ολιγόλεπτη» καθυστέρηση που συνεπάγεται η λειτουργία του εν λόγω συστήματος. Εκκλησίες, μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι, πάρκα, παιδικές χαρές, καταστήματα, θέατρα, κινηματογράφοι, πεζοδρόμια, τα μέσα μαζικής μεταφοράς αποτελούν τους συνηθισμένους σκοπέλους στην καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων. Η έξοδος από το σπίτι από διαδικασία ρουτίνας όπως την αντιμετωπίζουν όλοι όσοι δεν ανήκουν στην κατηγορία των εμποδιζομένων ατόμων, όπου εκτός από τα άτομα με ειδικές ανάγκες περιλαμβάνονται άτομα τρίτης ηλικίας, έγκυοι και άτομα με μειωμένες εν γένει ικανότητες μετατρέπεται σε ανυπέρβλητο εμπόδιο που αντιμετωπίζεται μόνο με τη χρήση συνοδού (επιπλέον της χρήσης αμαξιδίου).
ΔΗΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΥΦΛΩΝ
Οπως καταγγέλλουν αντιπρόσωποι του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών, παρά τις εκκλήσεις τους για να σταματήσει ο διωγμός τους από τα όργανα του δήμου και τους καταστηματάρχες της περιοχής, ο Δήμος Αθηναίων τούς ειδοποίησε ότι θα προχωρήσει άμεσα στο κλείσιμο των πάγκων τους αν δεν μεταφερθούν στην οδό Αθηνάς. Παράλληλα τα όργανα του δήμου τούς γνωστοποίησαν ότι, επειδή πωλούν διαφορετικά είδη από αυτά για τα οποία έχουν εκδοθεί οι άδειές τους, θα τους επιβάλουν πρόστιμα και θα προχωρήσουν στην αφαίρεση των αδειών. Από την πλευρά τους, οι τυφλοί μικροπωλητές καταγγέλλουν ότι τα μέτρα που παίρνει εναντίον τους ο δήμος είναι άδικα και ότι με αυτό τον τρόπο τους καταδικάζει σε επαγγελματικό και οικονομικό αποκλεισμό.
Οπως είπαν χαρακτηριστικά αντιπρόσωποί τους στο «Βήμα», «οι άδειες που έχουμε είναι για να πουλάμε τσολιαδάκια, μανσέτες και ανάλογα είδη ψιλικών. Σήμερα όμως δυστυχώς κανένας δεν αγοράζει τέτοια είδη. Αν δεν εμπορευτούμε και είδη ρουχισμού, τότε θα καταστραφούμε. Τα πρόστιμα που μας δίνουν είναι τεράστια και με τους τόκους γίνεται αδύνατον να τα πληρώσουμε. Δεν μπορούμε να επιβιώσουμε κάτω από αυτές τις συνθήκες. Κανένας μας δεν θέλει να καταντήσει ζητιάνος. Θέλουμε να εργαστούμε όπως όλοι οι υπόλοιποι πολίτες και να έχουμε ίσες ευκαιρίες με εκείνους. Επιπλέον στην οδό Αθηνάς, όπου θέλει να μας μεταφέρει ο δήμος για να πουλάμε τσολιαδάκια, κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα αφού εκεί συχνάζουν ταραχοποιά στοιχεία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άλλοι μικροπωλητές, όπως στην πλατεία Ομονοίας, που δεν είναι καν τυφλοί και που τυγχάνουν μιας άνευ προηγουμένου ανοχής από τα όργανα του δήμου. Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί τα έχουν βάλει μαζί μας; Αν δεν δουλέψουμε τώρα που έρχονται γιορτές, τι θα κάνουμε; Καλούμε την πολιτεία να μας ακούσει, να δείξει την ευαισθησία της και να μας δώσει τις ευκαιρίες που δίνει σε όλους τους άλλους».
ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Αποκλεισμένα πεζοδρόμια, αυτοκίνητα που φράζουν τις διαβάσεις και εμπόδια κάθε λογής μετατρέπουν την πόλη σε μια τεράστια φυλακή για όσους πολίτες έχουν κινητικά προβλήματα
