Αλκοόλ κάτω από το θρανίο

Μειώνεται διαρκώς το όριο ηλικίας των αλκοολικών

Στα αστυνομικά δελτία καταγράφονται οι επιπτώσεις: τροχαία δυστυχήματα, απόπειρες αυτοκτονίας, εγκλήματα εν βρασμώ ψυχής. Το νέκταρ των θεών εκδικείται την κοινωνία που προσπάθησε να μιμηθεί τους ολύμπιους θεούς. Και να μυηθεί στα μυστικά της ζάλης και της εξάρτησης, που φέρνει εξαθλίωση και καθημερινή αγωνία. Είναι το μυστικό που απλώς καταγράφεται ως αιτία. Και που προς το παρόν δεν έχει πάρει τη θέση του στο βάθρο της ιεράρχησης των κοινωνικών προβλημάτων. Και όμως οι αριθμοί είναι που προκαλούν τη μεγαλύτερη ζάλη:

* Διακόσιες χιλιάδες άνδρες και γυναίκες είναι οι εξαρτημένοι στη χώρα μας από τα οινοπνευματώδη, τη στιγμή που οι χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ανέρχονται σε μερικές δεκάδες χιλιάδες.

* Κάθε χρόνο προστίθενται χιλιάδες καινούργιοι αλκοολικοί στον κατάλογο.

* Η θνησιμότητα δεν μπορεί επακριβώς να προσδιορισθεί, γιατί οι χρήστες αλκοόλ πεθαίνουν από διάφορες έμμεσες αιτίες.

Τα στοιχεία αυτά – και άλλα περισσότερο ανατριχιαστικά – που παρουσιάστηκαν στη Χαλκίδα, σε ημερίδα την οποία διοργάνωσε για το θέμα η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Ποινικού Δικαίου και τον Δικηγορικό Σύλλογο Χαλκίδας, τρόμαξαν τους ίδιους τους δικαστές. Τους ανθρώπους δηλαδή που έχουν ταχθεί να κρίνουν παραβατικές συμπεριφορές. Και να δικάζουν ανάλογα με την περίπτωση με το βλέμμα στραμμένο στην κοινωνία. Και με τον νου στις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις.

Το συμπέρασμα από τη διάγνωση του προβλήματος και τις προεκτάσεις του δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Η σχέση της κατάχρησης του αλκοόλ με την εγκληματικότητα είναι σαφώς η μια πλευρά του παγόβουνου. Η άλλη πλευρά είναι αυτή που προκαλεί την κοινωνία, διαλύει την οικογένεια και στερεί την οικονομία από το παραγωγικό δυναμικό της. Είναι οι παράπλευρες συνέπειες, που έπρεπε να είχαν αντιμετωπισθεί χθες. Στην πατρίδα του Βάκχου και του Διονύσου, το αλκοόλ κατάντησε να είναι ένα νόμιμο σκληρό ναρκωτικό. Στον ίδιο μάλιστα βαθμό επικινδυνότητας με την ηρωίνη και την κοκαΐνη. Από τη μια, είναι η άγνοια και η κοινωνική αποδοχή του. Από την άλλη, είναι η επίγνωση, αλλά και η ταύτιση με το πρέπον, τη μεγάλη ζωή, την ελίτ, τη διαφορετικότητα.

* Οταν ένα παιδί κρύβει το ούζο κάτω από το θρανίο,

* όταν ένας έφηβος αγοράζει το κουτάκι την μπίρα όπως τις τσίχλες και το παγωτό από το περίπτερο,

* όταν στα μπαρ και στις καφετέριες σερβίρεται το σφηνάκι σε δωδεκάχρονους και δεκατριάχρονους χωρίς κάποιος να δίνει λόγο γι’ αυτό,

* όταν οι ίδιοι οι γονείς προσφέρουν στο παιδί τους ένα ποτήρι κρασί την ημέρα της γιορτής γιατί τώρα μεγάλωσε και μπορεί να πιει ένα ποτηράκι,

* όταν η διαφήμιση βομβαρδίζει την άγουρη ψυχή, τότε όλοι έχουμε τις δικές μας ευθύνες. Και αυτές πρέπει να αναδειχθούν. Το κοκτέιλ των αιτίων αλλά και το πικρό ποτήρι των συνεπειών αναλύονται στην έρευνα που παρουσιάζει σήμερα «Το Βήμα».

Είναι η ουσία που ναρκώνει την Ευρώπη και δεν το υποψιάζεται κανείς. Είναι μια ασθένεια που δεν κάνει διακρίσεις. Δεν γνωρίζει κοινωνικές τάξεις, μορφωτικό επίπεδο, ηλικία. Τι κι αν οι επιστήμονες την κατατάσσουν στην πρώτη σειρά και στον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας με την ηρωίνη και την κοκαΐνη. Διαφημίζεται σε κάθε μέσο και με κάθε τρόπο. Κυκλώνει τον νου. Αποσυντονίζει σοβαρές πολιτικές. Και «ζαλίζει» κοινωνία και πολιτεία, που ακόμη θεωρούν ότι το αλκοόλ είναι απλώς ένας φίλος ο οποίος κάθεται μαζί μας στο τραπέζι και συμπληρώνει την παρέα ή τη μοναξιά. Μια ανώδυνη συνήθεια.

Η κατάχρηση του αλκοόλ συνδυάζει μια φοβερή αλήθεια: είναι ουσία εξάρτησης, καθ’ όλα όμως νόμιμη και συνεπώς κοινωνικά αποδεκτή. Προσέξτε πώς πίνουν σήμερα οι νέοι και θα το κατανοήσετε ευκολότερα.

* Η κατάχρηση από τους νέους

Στην Ελλάδα, όπου όλα τα κοινωνικά προβλήματα καλύπτονται πίσω από τα οικογενειακά δράματα, όπως εξελίσσονται μέσα στους τοίχους ενός σπιτιού – στη χώρα όπου δεν υπάρχει σταθερή πολιτική, και από αυτήν που υπάρχει απουσιάζουν εντελώς στοιχεία πρόληψης για όλα τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα – η κατάχρηση του αλκοόλ έχει από καιρό αποκτήσει όλα εκείνα τα στοιχεία που το αναδεικνύουν μέγα πρόβλημα. Ενα πρόβλημα που χρήζει αντιμετώπισης. Ιδού γιατί:

* Πάνω από 200.000 παιδιά στην Ελλάδα γυρνώντας στο σπίτι έχουν να αντιμετωπίσουν τη βία από έναν πατέρα ή μια μητέρα αλκοολική. Και το στοιχείο αυτό το αγνοεί η ελληνική πολιτεία. Το φέρνει στο φως «Το Βήμα», η συνεργασία του συντάκτη αυτής της έρευνας με την αρμόδια επιτροπή της Ευρώπης, τη Eurocear, που έκανε τη σχετική έρευνα.

* Κοντά στα 1.100 άτομα τον χρόνο χάνουν τη ζωή τους σε τροχαία των οποίων η αιτία είναι το αλκοόλ. Οι περισσότεροι είναι νέοι. Σε ποσοστό, αποτελούν το 40% του συνόλου των νεκρών από τροχαία. Και σε ποσοστό ηλικίας, το 57% των θυμάτων είναι ηλικίας από 17 ως 25 χρόνων.

* Στην Ελλάδα μειώνεται διαρκώς το όριο ηλικίας των αλκοολικών. Συναντάμε σήμερα δεκαεξάχρονους, και δεκάχρονους ακόμη, εθισμένους στο αλκοόλ.

* Εχει μειωθεί δραματικά ο μέσος όρος έναρξης χρήσης του αλκοόλ. Τώρα βρίσκεται στα 12 χρόνια. Τα αποτελέσματα των ερευνών αποδεικνύουν ότι, ενώ ένας ενήλικος χρειάζεται π.χ. ένα χρόνο για να γίνει αλκοολικός, ένα παιδί, ένας έφηβος μπορεί να γίνει μέσα σε δύο ή τρεις μήνες. Και όχι μόνον αυτό:

* Στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 18 και 24 ετών η συχνή κατανάλωση οινοπνευματωδών έχει αυξηθεί από 27,8% σε 35,6%.

* Ο μαθητικός πληθυσμός της χώρας, καταναλώνει αλκοόλ σχεδόν καθημερινά. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα βρίσκεται σταθερά πρώτη μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών στις ηλικιακές ομάδες 13-15 ετών όσον αφορά την κατανάλωση αλκοόλ.

* Το πρόβλημα και οι αιτίες

Η έρευνα που διεξήγαγε «Το Βήμα» – εμπεριστατωμένη και με στοιχεία από ολόκληρη την Ευρώπη – κατέληξε σε συμπεράσματα τα οποία προβληματίζουν. Το κοινωνικό πρότυπο θέλει σήμερα όλο και περισσότερο τους δύο γονείς να εργάζονται. Αποτέλεσμα: Τα παιδιά γυρίζουν σε ένα άδειο σπίτι όπου λείπει και η στοιχειώδης έγνοια, φροντίδα, θαλπωρή. Αυτό παίζει τον ρόλο του. Και εξηγεί πολλά.

Σε μια μεγάλη έρευνα λοιπόν που πραγματοποιήθηκε στο Βέλγιο τέθηκε ένα και μοναδικό ερώτημα: Ενοχοποιείται το κοινωνικό πρότυπο που θέλει τους δύο γονείς να εργάζονται για το πρόβλημα της χρήσης των ναρκωτικών και της κατάχρησης του αλκοόλ; Η απάντηση ήταν «ναι». Γιατί;

Γιατί, σύμφωνα με τους μελετητές, στην περίπτωση αυτή ο συνολικός ελεύθερος χρόνος που μένει για επικοινωνία μεταξύ γονιών και παιδιών ανέρχεται μόνο σε 12-15 λεπτά το εικοσιτετράωρο. Χρόνος μηδαμινός για να εγκύψει ο γονιός στα «μικρά» – ίσως, για τον ίδιο – φαινομενικά προβλήματα των παιδιών του. Αλλά «μεγάλα» για τα ίδια τα παιδιά. Οι ίδιοι γονείς παραδέχθηκαν μιλώντας στον συντάκτη αυτής της έρευνας ότι έμαθαν να συζητούν με τα παιδιά τους μετά την εμφάνιση του προβλήματος – εξάρτηση από οποιεσδήποτε ουσίες – και πασχίζοντας για την αντιμετώπισή του.

Ο κ. Philip Lazarov, διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Εξάρτησης της Βουλγαρίας, επισήμανε ότι η μέση ηλικία έναρξης κατανάλωσης οινοπνευματωδών στη χώρα του είναι 12-13 χρόνων. Στην Ελλάδα η αντίστοιχη ηλικία είναι τα 12 χρόνια.

Ο κ. Γιάννης Παπαδόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, τόνισε ότι «υπήρξε περίπτωση αλκοολικού που παρακολούθησε πρόγραμμα απεξάρτησης σε ηλικία μόλις 10 χρόνων».

Να σημειωθεί οτι:

* Οι Ευρωπαίοι ξοδεύουν 105 δισ. δολάρια για οινοπνευματώδη ποτά.

* Περίπου 84 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη υποφέρουν από τις επιπτώσεις του αλκοολισμού. Από αυτούς, 40 εκατομμύρια είναι εξαρτημένοι από το αλκοόλ.

* Από τα 320 εκατομμύρια του συνολικού πληθυσμού της Ευρώπης, τα 80 εκατομμύρια βιώνουν κάποιο πρόβλημα που συνδέεται με τον αλκοολισμό.

* Η Ελλάδα ξοδεύει περίπου 700 δισ. δραχμές τον χρόνο για τις εισαγωγές απεσταγμένων «σκληρών» ποτών.

* Δαπανάται στη χώρα μας ένα ποσό που αγγίζει τα 25 δισ. δραχμές τον χρόνο για τη διαφήμιση μιας ουσίας που είναι «σκληρό» ναρκωτικό. Και ας απαγορεύεται κάθε διαφήμιση ναρκωτικής ουσίας, η οποία διώκεται μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος.

* Οι ουσίες και οι κίνδυνοι

Σύμφωνα με την έρευνα του Ινστιτούτου Ινσέρμ της Γαλλίας που διενεργήθηκε υπό την εποπτεία του καθηγητή κ. Μπερνάρ Ροκ, τρεις είναι οι πιο επικίνδυνες ουσίες – στον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας: ηρωίνη, κοκαΐνη, οινοπνευματώδη. Τα τελευταία αποτελούν την αιτία σε ποσοστό:

α) 20% των οικιακών ατυχημάτων

β) 15% των εργατικών ατυχημάτων

γ) 5% των αθλητικών ατυχημάτων

δ) 80% των διαφόρων καβγάδων και συγκρούσεων

ε) 30% των ατυχημάτων που αφορούν πεζούς

στ) 14% κάθε είδους τροχαίου ατυχήματος

ζ) 40% της κακοποίησης παιδιών

η) 40% της βίας στο σπίτι

θ) 65% των αυτοκτονιών.

Σύμφωνα πάντα με την ίδια μελέτη:

* Τα παιδιά των αλκοολικών σε ένα ποσοστό 70% κινδυνεύουν να γίνουν αλκοολικά ή να παντρευτούν αλκοολικούς.

* Το Εμβρυϊκό Αλκοολικό Σύνδρομο – όταν οι γυναίκες πίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης – αποτελεί την πρώτη γνωστή περιβαλλοντική αιτία διανοητικής υστέρησης των παιδιών στον Δυτικό κόσμο.


ΠΟΤΟ Το νόμιμο ναρκωτικό

Το αλκοόλ αποτελεί μέγα κοινωνικό πρόβλημα με προεκτάσεις ανάλογες των ναρκωτικών. Οι αρνητικές συνέπειες από την κατάχρησή του δεν αγγίζουν απλώς την οικογένεια: τη διαλύουν. Δεν «ζαλίζουν» απλώς την κοινωνία: τη διαβρώνουν.

Στην Ελλάδα η πλύση εγκεφάλου στους ευαίσθητους παραλήπτες των διαφημιστικών μηνυμάτων είναι καθημερινή. Με αποτέλεσμα η «αιμορραγία» προς τον εθισμό να γίνεται εντονότερη.

Ο δρόμος του αλκοολισμού έχει ανοίξει. Αν προσθέσουμε στη «μαύρη λίστα» και τη νοθεία των ποτών, η οποία στη χώρα μας έχει αγγίξει προ πολλού τα επικίνδυνα όρια, τότε θα δούμε άλλα, φοβερότερα, στοιχεία να ξεπηδούν, το ίδιο επικίνδυνα για την κοινωνία. Η νοθεία γίνεται με μεθυλική αλκοόλη ή ξυλόπνευμα. Ουσία που δρα βλαπτικά στο οπτικό νεύρο και προκαλεί τύφλωση! Σήμερα στη χώρα μας έχουμε έναν μεγάλο αριθμό υποψήφιων τυφλών. Πέρα από αυτούς που πρόκειται να αρρωστήσουν από καρδιαγγειακές παθήσεις, διάφορες μορφές καρκίνου, κίρρωση του ήπατος και άλλες ασθένειες με αιτία τα οινοπνευματώδη.

Ως ουσία το αλκοόλ δεν διαφέρει από τα άλλα ναρκωτικά. Ως ιδέα λανσάρεται ως τρόπος ζωής. Διαφημίζεται ποικιλότροπα, ως το απαραίτητο μέσο: για την επίτευξη της «προσωπικής ευτυχίας», για την «επαγγελματική καταξίωση» και τη «δυναμική προσωπικότητα».

Καταλήγει στα σπίτια μας. Και γίνεται αναγκαίο στις συναναστροφές μας. Στην Ελλάδα μπορεί να το προμηθευθεί από το ψιλικατζίδικο ή το σουπερμάρκετ της γειτονιάς ακόμη και ένα πεντάχρονο παιδί. Το αλκοόλ είναι, απλώς, νόμιμη εξαρτησιογόνος ουσία. Η ηρωίνη και η κοκαΐνη είναι παράνομες.

Για τον καθηγητή κ. David Deitch, «πρώτον, το αλκοόλ γενικά θεωρείται κατευναστικό ναρκωτικό· δεύτερον, αναισθητικό. Ετσι, έχει ομοιότητες με άλλα ναρκωτικά που ανήκουν στην κατηγορία των κατευναστικών, εκείνων που καταστέλλουν τη λειτουργία του εγκεφάλου, σε συγκεκριμένο τμήμα του. Είναι παρόμοιο με τα ηρεμιστικά υπνωτικά ναρκωτικά και βαρβιτουρικά, περισσότερο δε με αυτά όσον αφορά το συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου που επιδρά».

Για την πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ κυρία Αννα Κοκκέβη, «το αλκοόλ είναι ένα νόμιμο ναρκωτικό».

Για τον καθηγητή κ. Κωστή Μπάλλα, «χιλιάδες νέοι καταφεύγουν σήμερα στα σφηνάκια “για να τη βρουν”, χρησιμοποιώντας έτσι το αλκοόλ, που είναι ναρκωτικό, όπως τις άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες και ιδιαίτερα την ηρωίνη και την κοκαΐνη».

Απλά, λιτά η έρευνα τεκμηριώνει και η επιστήμη δείχνει το μέγεθος του κινδύνου. Ενός κινδύνου που αγνοεί η κοινωνία και την ύπαρξή του αρνείται να δεχθεί η μονίμως καθεύδουσα και σε εφησυχασμό ευρισκομένη πολιτεία.


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ Το τρίπτυχο των δηλητηρίων

«Η έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με την αλόγιστη χρήση οινοπνευματωδών ποτών και οι καταστρεπτικές συνέπειες του αλκοολισμού αποτέλεσαν το έναυσμα για τη συνάντηση που έγινε στη Χαλκίδα» είπε μιλώντας στο «Βήμα» ο πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων αρεοπαγίτης κ. Κωνσταντίνος Βαλμαντώνης. Για να προσθέσει: «Το οινόπνευμα μαζί με το τσιγάρο και τον καφέ αποτελούν το τρίπτυχο των κοινά αποδεκτών δηλητηρίων. Αποτελούν τις ουσίες με την εντονότερη νόμιμη κατάχρηση στον κόσμο. Από τη ρήση των προγόνων μας “οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου” φθάσαμε πλέον στην Ελλάδα τού σήμερα στην αντίπερα όχθη: στον αλκοολισμό».

Και ο κ. Βαλμαντώνης σημείωσε: «Η κατανάλωση οινοπνεύματος σε μεγάλη ποσότητα, το ξέρουμε όλοι πλέον, καταλήγει σε ψυχολογική εξάρτηση. Το αλκοόλ αποτελεί τον προθάλαμο της χρήσης των άλλων ναρκωτικών. Και τα στοιχεία το τεκμηρίωσαν. Αν μάλιστα για τα γνωστά ναρκωτικά δεχθούμε ότι αποτελούν τη μάστιγα του αιώνα που πέρασε, για το αλκοόλ, επειδή είναι ελεύθερο και σχετικά φθηνό, πρέπει να δεχθούμε ότι έχει ήδη δημιουργήσει – και θα δημιουργήσει – τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του αιώνα που άρχισε. Το αλκοόλ έχει προβληματίσει κράτη ολόκληρα. Οι δικαστές δεν μπορούσαμε λοιπόν να μείνουμε – και δεν μπορούμε να παραμένουμε – αδιάφοροι».

Για τον κ. Βαλμαντώνη η εξήγηση για αυτό το τελευταίο είναι εμφανής: «Η υπερβολική και μη ελεγχόμενη κατανάλωση οινοπνεύματος, πέραν της αυτοκαταστροφής, έχει γίνει και πηγή εγκληματικών ενεργειών. Εχει προκαλέσει πολύνεκρα τροχαία δυστυχήματα. Είναι γνωστό το ζήτημα που δημιουργήθηκε από τη δήμευση των οχημάτων που οδηγούνται από μεθυσμένους οδηγούς. Δίχασε την επιστήμη και τη νομολογία των δικαστηρίων. Σήμερα λοιπόν όταν σηκώνουμε το ποτήρι και λέμε “στην υγειά μας” ερωτάται: Ακριβολογούμε ή όχι;».

Την απάντηση στο ερώτημα έδωσε ο ίδιος ο πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων: «Γεγονός είναι ότι η χειρονομία αποτελεί δίαυλο επικοινωνίας. Από ‘κεί και πέρα είναι ζήτημα ποσότητας».


Στοιχεία-σοκ

Οι διαπιστώσεις έχουν γίνει και τα στοιχεία επιμένουν ότι το αλκοόλ ευθύνεται για:

* το περίπου 30% των διαφόρων ειδών ατυχημάτων στη χώρα μας,

* το 17% των μη θανατηφόρων πτώσεων,

* ως το 47% των πνιγμών,

* το 86% των θανάτων από φωτιά,

* το 25% των ατυχημάτων στη δουλειά


Τα σφηνάκια και το έγκλημα * Οι κοινωνικές επιπτώσεις του άδειου ποτηριού

«Οίνος ευφραίνει καρδίαν. Θολώνει όμως τον νου και συσκοτίζει τη σκέψη» είπε μιλώντας στο «Βήμα» ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Ευάγγελος Περλίγκας, ο οποίος συντόνισε την ημερίδα στη Χαλκίδα.

Για τον κ. Περλίγκα «είναι στενή η σχέση που έχει η κατάχρηση του αλκοόλ με το έγκλημα». Στηρίζει ο διακεκριμένος ανώτατος δικαστής τη θέση του αυτή σε όσα ειπώθηκαν, αποκαλύφθηκαν και κατεγράφησαν πλέον ως κοινή συνείδηση για το αλκοόλ στην κατάμεστη από λειτουργούς της Δικαιοσύνης – αρεοπαγίτες, προέδρους Εφετών, εφέτες, πρωτοδίκες και εισαγγελείς όλων των βαθμών – αίθουσα στη συνεδρία υπό την προεδρία του.

Οι ομιλητές κκ. Αλέξανδρος Ρουσσόπουλος, πρόεδρος Εθνικής Επιτροπής Οδικής Ασφαλείας, Γιώργος Τριανταφύλλου, λέκτωρ του Ποινικού Δικαίου, Αθανάσιος Κρητικός, αρεοπαγίτης, η κυρία Ξένη Δημητρίου, αντεισαγγελεύς Εφετών, και ο συντάκτης αυτής της έρευνας, ο οποίος στάθηκε ιδιαίτερα στις επιπτώσεις από την κατάχρηση των οινοπνευματωδών, έδωσαν όλες τις διαστάσεις του προβλήματος. Σε όλα τα επίπεδα που διαχέεται στον κοινωνικό ιστό.

«Η βλαβερή έως επικίνδυνη επίδραση της κατανάλωσης αλκοόλ από τον οδηγό στη συμπεριφορά του – αφού μειώνει την ικανότητα ελέγχου και αντιδράσεως -, η ανάγκη ευαισθητοποίησης της κοινωνίας για τα οδικά ατυχήματα και για νέο “οδικό πολιτισμό”, η μέθη των οδηγών και τα αποδεικτικά μέσα για τη διαπίστωσή της, όπως επίσης και η τιμωρία του παραβάτη, σε συνδυασμό με τις συνέπειες που έχει για τον ασφαλισμένο η μέθη του οδηγού, αναδεικνύονται πλέον πολύ σοβαρά θέματα» είπε μιλώντας στο «Βήμα» ο κ. Περλίγκας.

Για να τονίσει: «Ιδιαίτερα θα πρέπει να σταθεί κανείς όμως στις κοινωνικές επιπτώσεις που έχει η κατάχρηση του αλκοόλ. Η τραγική μοίρα του “ανιάτως” πάσχοντος αλκοολικού – τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένειά του και το περιβάλλον του, αφού είναι παράγων κοινωνικής αποσυνθέσεως και πηγή κληρονομικών επιβαρύνσεων για τους απογόνους του – είναι κάτι που η κοινωνία μας μέχρι τώρα αγνοούσε. Τώρα αναδεικνύεται μέγα κοινωνικό πρόβλημα. Η τεκμηρίωση των δυσμενών επιδράσεων του αλκοόλ από έναν δημοσιογράφο-ερευνητή με πείρα και η παράθεση της σειράς των στοιχείων από την πανευρωπαϊκή έρευνά του, η εξομοίωση αυτής της “ψυχοδραστικής ουσίας” με την ηρωίνη και την κοκαΐνη από πλευράς επικινδυνότητας και τα στοιχεία ξένων σχετικών ερευνών, που ενισχύθηκαν με την προβολή ενός βίντεο, δικαιολογούν πλέον την ανησυχία όλων μας.

Οχι μόνον ημών των δικαστών, του καθενός μέλους της κοινωνίας μας. Και επιβάλλουν ταυτόχρονα την προληπτική αντιμετώπιση αυτού του κοινωνικού προβλήματος. Το οποίο προϋποθέτει βεβαίως γνώση και πιο ενεργό συμμετοχή όλων και για την αντιμετώπιση και καταστολή του».