Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή Συντονισμός, Άγγελος Σκορδάς
Επιμέλεια, Παναγιώτης Σωτήρης
Το ντιμπέιτ για τα μη κρατικά πανεπιστήμια έχει πάρει «φωτιά» με τις συνεχόμενες καταλήψεις σχολών και την εξεταστική του χειμερινού εξαμήνου να βρίσκεται στον αέρα. Από τη μεριά τους, ειδικευμένοι νομικοί καλούνται να αναλύσουν τη συνταγματικότητα ή μη της αναμενόμενης ρύθμισης, ενώ το πολιτικό προσωπικό διαλέγει πλευρές υπέρ ή κατά αυτής – ακόμα κι αν δεν την έχουμε δει ακόμα. Ωστόσο, οι μαθητές που θα βρουν μπροστά τους τα επόμενα χρόνια ένα νέο ακαδημαϊκό τοπίο έχουν μείνει εν πολλοίς εκτός της συζήτησης.
«Το Βήμα» δίνει τον λόγο στους άμεσα ενδιαφερομένους, μαθητές της Β’ Λυκείου, δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων, που σύμφωνα με τον προγραμματισμό του υπουργείου Παιδείας το 2025 θα έχουν τη δυνατότητα να εισαχθούν σε κάποιο από τα νέα μη κρατικά πανεπιστήμια. Οι μαθητές αναλύουν τις απόψεις και τις προσδοκίες τους για το νέο ακαδημαϊκό περιβάλλον, το οποίο πλέον θα τους δίνει δύο διαφορετικές πόρτες εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Τα μη κρατικά πανεπιστήμια θα λειτουργήσουν ανταγωνιστικά με τα υπάρχοντα δημόσια πανεπιστήμια, οδηγώντας στη βελτίωσή τους ή θα επιφέρουν την περαιτέρω απαξίωσή τους; Η πρόσβαση σε αυτά θα περιορίζεται σε λίγους έχοντες ή θα υπάρχει δυνατότητα φοίτησης και σε παιδιά από μη προνομιούχα κοινωνικά στρώματα; Και, το κυριότερο, θα είναι αρκούντως υψηλό το επίπεδο εκπαίδευσης που θα παρέχεται σε αυτά; Οι μαθητές απαντούν.
«Λύση τα προγράμματα υποτροφιών»
«Μέχρι και σήμερα δεν είχε περάσει από το μυαλό μου η ιδέα της ύπαρξης μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Παρόλο που έχω πολλούς γνωστούς που φοιτούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια σε κάθε γωνιά της Γης, δεν είχα μπει ποτέ στη διαδικασία να ερευνήσω τη λειτουργία τους. Έτσι, ύστερα από πολλή έρευνα και μελέτη, κατάφερα να σχηματίσω μία άποψη. Κατ’ αρχάς, με μία τέτοια καινοτομία θα μειωθεί σημαντικά το φαινόμενο του brain drain που κλονίζει τις τελευταίες δεκαετίες τη χώρα μας.
Πολλοί μελλοντικοί υποψήφιοι φοιτητές, συμπεριλαμβανομένου ίσως και του εαυτού μου, ύστερα από εξαντλητική προσπάθεια για την εισαγωγή τους σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, είναι πολύ πιθανό να καταφύγουν στην “ευκολότερη” λύση του ιδιωτικού πανεπιστημίου, ιδιαίτερα εάν αυτό βρίσκεται στο εσωτερικό, σε περίπτωση που δεν καταφέρουν να “πιάσουν” τη βάση της σχολής επιθυμίας τους. Άλλωστε, ο υγιής ανταγωνισμός μεταξύ κρατικών και ιδιωτικών πανεπιστημίων θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και κατ’ επέκταση να εξελιχθούν και τα δημόσια πανεπιστήμια.
Από την άλλη, βασικό ενδοιασμό μου αποτελεί το γεγονός ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελούν επιλογή μόνο για τους εύπορους, αποκλείοντας άλλους εξίσου ικανούς υποψηφίους. Για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, μία μέση λύση θα ήταν η ύπαρξη εκτεταμένων προγραμμάτων υποτροφιών. Όλα τα παραπάνω, βέβαια, ισχύουν υπό την προϋπόθεση να μην υποβαθμιστεί η αξία του πτυχίου του δημόσιου πανεπιστημίου».
Νίκη Καρδασιλάρη Μαθήτρια Β’ Λυκείου, 3ο ΓΕΛ Χίου
«Γιατί ανησυχώ για τα δημόσια ΑΕΙ»
«Οφείλω να ομολογήσω ότι τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης την αντιμετωπίζω λιγότερο ως μαθητής που σε δύο χρόνια θα βρίσκεται στα φοιτητικά έδρανα και περισσότερο ως πολίτης της Ελλάδας. Ως πολίτης της Ελλάδας, λοιπόν, είμαι