Η επιλογή του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να τον συνοδεύσουν την περασμένη Τετάρτη στην Αλεξανδρούπολη για το προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας οι υπουργοί Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης και Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Κεφαλογιάννης δεν ήταν τυχαία.

Ασφαλώς και οι τρεις ήταν σχετικοί με τη θεματική ενότητα της εκδήλωσης που αφορούσε την ασφάλεια, πλην όμως δεν πέρασε απαρατήρητο ότι στη «γαλάζια» αποστολή δεν συμπεριλήφθηκε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας, ο οποίος χειρίζεται το χαρτοφυλάκιο που έχει άμεση σχέση με το αίσθημα ασφαλείας σε μια κατ’ εξοχήν ακριτική περιοχή, όπως είναι ο Εβρος.

Η αλήθεια είναι ότι στο άτυπο χρηματιστήριο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο Νίκος Δένδιας, παρά την υψηλή δημοφιλία του (ή ίσως και εξαιτίας αυτής), δεν θεωρήθηκε ποτέ ότι ήταν ένα από τα «βαριά χαρτιά». Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι δεν συμμετείχε στο πρόσφατο ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας με την Τουρκία, για την οποία αποτελεί «κόκκινο πανί» από την περίοδο που ήταν στο υπουργείο Εξωτερικών και είχε συγκρουστεί δημόσια στην Αγκυρα με τον τότε ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Εκείνη δεν ήταν η μόνη αφορμή εξαιτίας της οποίας καταγράφηκε χαμηλό βαρομετρικό στη σχέση του Μεγάρου Μαξίμου με τον κερκυραίο πολιτικό – η μεγαλύτερη κρίση στη σχέση τους προέκυψε με αφορμή το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Μέχρι που πρόσφατα εξέφρασε τη «μεγάλη αγωνία» του για τις δημοσκοπικές επιδόσεις του κυβερνώντος κόμματος, καθώς, όπως υπέμνησε, «έχουν πολλές φορές μπροστά κάτι δυάρια, άντε να αγκομαχούμε και να θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα τριάρι».

Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας καθόλου δεν δυσκολεύεται να χαλάει το αφήγημα της κυβερνητικής αμεριμνησίας παρά τη δημοσκοπική ακινησία. «Δεν είναι αυτό που μας αξίζει» απεφάνθη ο κ. Δένδιας, ο οποίος επικαλέστηκε τη δική του προσωπική πορεία στη ΝΔ «από μικρό παιδί», κάνοντας μάλιστα λογοπαίγνιο με τα αρχικά του ονόματός του που ταυτίζονται με τον τίτλο του κόμματος. «Πρέπει να επανέλθουμε στις αξίες μας και στις αρχές μας, σ’ αυτό που είμαστε, στο DNA μας, στο γενετικό μας υλικό, ώστε να μπορέσουμε το 2027, όταν έρθει η ώρα των εκλογών, να είμαστε πάλι η αυτοδύναμη κυβέρνηση» υποστήριξε ο προβαλλόμενος ως ο επικρατέστερος δελφίνος της κυβερνητικής παράταξης.

Τα «blue chips» της κυβέρνησης

Στον αντίποδα της ασταθούς πορείας που παρουσιάζει η ζήτηση της μετοχής του υπουργού Εθνικής Αμυνας, στο κυβερνητικό χρηματιστήριο, σύμφωνα με συγκλίνουσες πληροφορίες και εκτιμήσεις, υπάρχουν υπουργοί οι οποίοι διαχρονικά θωρούνται «blue chips» στην εσωτερική αξιολόγηση του Μεγάρου Μαξίμου.

Ανάμεσά τους, ξεχωρίζει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, ο οποίος παρότι δεν διαθέτει υψηλό αριθμό κομματικών «ενσήμων» έχει καταφέρει να πλασαριστεί στη μικρή λίστα των υποψήφιων για τη μελλοντική διαδοχή στο κυβερνών κόμμα. Η προϋπηρεσία του στα υπουργεία Ψηφιακής Πολιτικής και Παιδείας, αλλά, πολύ περισσότερο, η εκλογή του στην προεδρία του Eurogroup, συνέβαλαν στην εκτίναξη της μετοχής του.

Σταθερή αξία, από την άλλη πλευρά, αποτελεί ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, ο οποίος είναι το μόνο κυβερνητικό στέλεχος που υπηρέτησε σε διαφορετικά υπουργεία και στις τρεις κυβερνήσεις που σχημάτισαν οι αρχηγοί της ΝΔ Κώστας Καραμανλής, Αντώνης Σαμαράς και Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η πεποίθηση που υπάρχει στα υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια είναι ότι έδωσε πρακτικές λύσεις (παλαιότερα με τις αποκρατικοποιήσεις και πιο πρόσφατα με την ταχύτερη απονομή των συντάξεων και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης) και ότι είναι πάντα παρών στις μάχες, σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του.

Γι’ αυτό και τώρα από το νέο του πόστο συντονίζει τις προσπάθειες να βρεθούν λύσεις σε θέματα της καθημερινότητας, όπως η καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και των παθογενειών του βαθέος κράτους. Του πιστώνεται επίσης ότι δρομολόγησε τη δύσκολη μεταρρύθμιση του ΟΠΕΚΕΠΕ καθώς και η εφεκτική στάση που τήρησε η κυβέρνηση στις αγροτικές κινητοποιήσεις.

Σε επίπεδα limit up κυμαίνεται τελευταία η μετοχή του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου, στο ενεργητικό του οποίου καταγράφονται οι συμφωνίες για τα ενεργειακά που λείαναν και τις σχέσεις με το νέο σύστημα διακυβέρνησης στις ΗΠΑ.

Το ίδιο, για αντίστοιχους λόγους, συμβαίνει και με τον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη, ο οποίος μετά και το νέο τετ α τετ με τον αμερικανό ομόλογό του Μάρκο Ρούμπιο έχει αναβαθμίσει την παρουσία του στην κυβέρνηση σε βαθμό που σχεδόν κανείς να μην «αγοράζει» πλέον το σενάριο που τον ήθελε να επιστρέφει στο Μέγαρο Μαξίμου στον επόμενο ανασχηματισμό.

Διακυμάνσεις και σταθερές αξίες

Μεγάλες διακυμάνσεις παρουσιάζει η μετοχή του υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος αναλαμβάνει μεν συχνά πρωτοβουλίες με τις οποίες «ξελασπώνει» επικοινωνιακά την κυβέρνηση, κάποιες φορές, όμως, φέρνει σε δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου με τους καβγάδες που στήνει είτε στα τηλεοπτικά παράθυρα είτε στα προαύλια των νοσοκομείων.

Χωρίς να παραλείπει να επιτίθεται σε άλλους υπουργούς, όπως ο Νίκος Δένδιας, για να φιλοτεχνήσει το δικό του ηγετικό προφίλ. Πριν από έναν χρόνο είχε πέσει σε δυσμένεια λόγω των αντιπαραθέσεων που είχε με συγγενείς των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών και χρειάστηκε να βάλει τα μεγάλα μέσα των υποστηρικτών του για να διατηρήσει τον υπουργικό του θώκο.

Συνεχείς αυξομειώσεις καταγράφει η μετοχή και πολλών άλλων υπουργών. Ανάμεσά τους είναι ο αρμόδιος για την Ανάπτυξη Τάκης Θεοδωρικάκος, ο οποίος είναι αντιμέτωπος με το πιο δύσκολο θέμα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση και είναι η επίμονη ακρίβεια. Επίσης η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη, η οποία πιστώνεται την αύξηση του τουριστικού ρεύματος επί της υπουργίας της, αλλά χρεώνεται τη δύσκολη θέση που έφερε την κυβέρνηση με το ζήτημα της τροπολογίας για τη συνεπιμέλεια. Αλλά και ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Τσιάρας, για τον οποίο λένε ότι κινδύνεψε να χάσει το χαρτοφυλάκιό του την περίοδο των αγροτικών κινητοποιήσεων.

Σταθερά καλή είναι η ενδοκυβερνητική αξιολόγηση για τις άλλες γυναίκες του Υπουργικού Συμβουλίου, που είναι η Νίκη Κεραμέως, η Σοφία Ζαχαράκη, η Δόμνα Μιχαηλίδου και η Λίνα Μενδώνη, η οποία είναι το μόνο στέλεχος της κυβέρνησης που κατέχει το ίδιο χαρτοφυλάκιο από το 2019. Το ίδιο ισχύει για τους Βασίλη Κικίλια και Χρήστο Δήμα, αλλά και για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς Θοδωρή Λιβάνιο, Γιώργο Φλωρίδη και Χρήστο Παπαστεργίου. Οπως και για τους Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, Θάνο Πλεύρη και Γιάννη Κεφαλογιάννη που επέλεξε να πάρει μαζί του στον Εβρο ο Πρωθυπουργός.

«Ναι» και «όχι» στον ανασχηματισμό

Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι πολλοί εκείνοι μεταξύ των κυβερνητικών στελεχών που πιστεύουν ότι, λόγω και της προεκλογικής περιόδου που έχει ξεκινήσει, δεν είναι πολλές οι πιθανότητες για έναν μεγάλο προεκλογικό ανασχηματισμό της κυβέρνησης, αλλά ενδεχομένως να γίνουν κάποιες διορθωτικές αλλαγές. Το σημερινό, άλλωστε, σχήμα, με εξαίρεση κάποιες οριακές μεταβολές που έγιναν μετά τις παραιτήσεις του περασμένου Ιουνίου λόγω της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν έχει κλείσει ακόμη 12 μήνες, αφού ορκίστηκε στις 14 Μαρτίου 2025.

Παρά ταύτα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι στο χρηματιστήριο των ανθρώπων, οι μετοχές δεν στηρίζονται στους ψυχρούς αλγορίθμους της αγοράς, αλλά επηρεάζονται από τις προσδοκίες, οι οποίες, ως γνωστόν, είναι ευμετάβλητες και εύκολα μπορεί από το σημερινό limit up στην αυριανή διόρθωση.

Γι’ αυτό και η σεναριολογία περί των επόμενων αλλαγών ποτέ δεν λείπει από το κυβερνητικό παρασκήνιο, καθώς αποτελεί αγαπημένο θέμα συζήτησης όχι μόνο των δημοσιογράφων αλλά, πολύ περισσότερο, των ίδιων των πολιτικών στελεχών που άλλοτε ανησυχούν για να μη χάσουν το πόστο που έχουν και άλλοτε ελπίζουν να πάρουν μια θέση ή να αναβαθμίσουν αυτή που έχουν.