«Αυτοί θέλουν να τους πούμε και μπράβο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ» είπε την Πέμπτη στη Βουλή ο Νίκος Ανδρουλάκης απαντώντας στην επιχειρηματολογία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη, ο οποίος χωρίς άλλον υπουργό στο πλευρό του προσπαθούσε να υπερασπιστεί το νομοσχέδιό του και την κυβέρνηση. Την ίδια επιχειρηματολογία επαναλάμβαναν και άλλα στελέχη της ΝΔ. Οτι το ρουσφέτι είναι διαχρονικό, ότι η κυβέρνηση διευκόλυνε τους ελέγχους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ότι η ΝΔ προηγείται του ΠαΣοΚ με διπλάσια διαφορά και αυτό «κάτι λέει».

Ισχύουν οι τοποθετήσεις και των δύο πολιτικών. Το ρουσφέτι δεν αποτελεί απλώς τον θεμέλιο λίθο του πολιτικού συστήματος, αλλά ένα άλλο είδος μαύρης οικονομίας. Ο κόσμος πιστεύει ότι υπάρχει μια πολιτική ελίτ η οποία διεκπεραιώνει το «εμπόριο» αλληλοεξυπηρετήσεων πιο αποτελεσματικά από ό,τι οι κρατικοί μηχανισμοί. Και σε πολλές περιπτώσεις αυτό γίνεται. Ομως, το σκάνδαλο της διασπάθισης κοινοτικών κονδυλίων μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι τόσο αθώο. Ανθρωποι που ξέρουν μιλούν για έναν ακόμα τρόπο παραγωγής μαύρου πολιτικού χρήματος – μια «καλλιέργεια» που ασφαλώς δεν αφορούσε τον κάθε τυχαίο βουλευτή. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον το όριο ανάμεσα στο νόμιμο και στο ηθικό εύκολα θολώνει.

Και, ναι, στο Μέγαρο Μαξίμου περιμένουν επιβράβευση. Οχι γιατί δεν αντιλαμβάνονται το βαρύ κλίμα, αλλά επειδή έχουν ξεπεράσει με επιτυχία πολλές προηγούμενες κρίσεις και θεωρούν ότι απέναντι στην κατακερματισμένη αντιπολίτευση διατηρούν πάντα πλεονέκτημα. Ωστόσο, το πολιτικό κλίμα φαίνεται να βγαίνει από την εποχή της δημοσκοπικής ακινησίας.

Η κυβέρνηση από την υλοποίηση των μέτρων που εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ και υλοποιήθηκαν την περίοδο Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου δεν είχε κανένα όφελος. Η βελόνα κουνήθηκε όταν έστειλε τις δύο φρεγάτες στην Κύπρο. Αυτή ήταν η καλύτερη επίδοσή της και πάλι δεν κατάφερε να υπερβεί το 31%. Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να καλύψει τη μεγάλη πτώση των 10-15 μονάδων που υπέστη από τις εκλογές του 2023 και έπειτα, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να αγγίξει την αυτοδυναμία.

Το ερώτημα που απασχολεί διάφορα κυβερνητικά στελέχη είναι τι θα κάνουν οι ψηφοφόροι που ψήφισαν ΝΔ αλλά τώρα είναι αντι-Μητσοτάκης και αντι – ΝΔ. Θα κλείσουν τη μύτη και θα ξαναψηφίσουν χάριν της σταθερότητας και για να μη ζήοουν ένα νέο 2015; Θα μείνουν σπίτι τους; Ή θα ενισχύσουν ένα άλλο κόμμα καθιστώντας το τον άλλο πόλο εξουσίας; Το ΠαΣοΚ κέρδισε μία μονάδα, αλλά συνολικά αυτή τη στιγμή δεν ξεχωρίζει κάποιος από την αντιπολίτευση. «Οταν προκηρυχθούν εκλογές, οι συσχετισμοί δυνάμεων μπορεί να αλλάξουν ταχύτατα. Οποιος έρθει δεύτερος θα έχει μεγάλη ώθηση στην κάλπη της δεύτερης Κυριακής» προβλέπει έμπειρος αναλυτής.

Κορυφαίος υπουργός ομολογεί ότι «όταν έγινε το δυστύχημα στα Τέμπη, πίστεψα ότι ήμασταν χαμένοι από χέρι. Στις εκλογές ανεβήκαμε. Μετά ξαφνικά ήρθαν οι μεγάλες διαδηλώσεις. Πλέον δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο». Το κλίμα είναι και κακό και ρευστό. Στη γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα πολλοί απορούν πώς αιφνιδιάστηκε έτσι το Μέγαρο Μαξίμου με τον «ΟΠΕΚΕΠΕ 2». «Πίστευαν», λένε, «ότι θα υπήρχαν και στελέχη του ΠαΣοΚ και θα διαχεόταν η ευθύνη». Οσοι εκλέγονται σε αγροτικούς νομούς κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα. Ο «ΟΠΕΚΕΠΕ 1 και 2» αφορά το 2021 και έπεται ο έλεγχος των ετών 2022 και 2023. «Ποιος ξέρει ποιοι θα είναι μέσα; Ολοι κάναμε τηλεφωνήματα και αν δεν κάναμε οι ψηφοφόροι πήγαιναν στον άλλο βουλευτή» λέει ένας από αυτούς. Ο διαχειριστικός ανασχηματισμός δεν λύνει κανένα πρόβλημα, έχει προκαλέσει την πικρία των «11» και, όπως σκωπτικά σχολιάστηκε, «ήταν ένας συνδυασμός “βουνού και θάλασσας”. Ο “ευρωπαίος” υπουργός με υφυπουργό τον πρωταγωνιστή της συγκάλυψης του σκανδάλου στην εξεταστική επιτροπή». Ο Μαργαρίτης Σχοινάς αναμένεται να κατέλθει στην Α’ Θεσσαλονίκης αναδιατάσσοντας όλο το ψηφοδέλτιο της συγκεκριμένης περιφέρειας.

«Ας υποθέσουμε ότι καταφέρνει ο Μητσοτάκης να κάνει τρίτη θητεία. Πόσο θα κρατήσει η κυβέρνηση; Εδώ δεν μπόρεσαν να οργανώσουν σωστά την πολυαναμενόμενη δίκη για τα Τέμπη» σχολιάζει στέλεχος του ΠαΣοΚ. Ο Ν. Ανδρουλάκης για πρώτη φορά ζήτησε εκλογές, μιλώντας για «παρακράτος του Μεγάρου Μαξίμου», για «κυβερνητική πλειοψηφία υποδίκων» και για «εκβιαζόμενη κυβέρνηση» από το κύκλωμα των υποκλοπών. Δεν προτίθεται, ωστόσο, να καταθέσει πρόταση μομφής και να δώσει εκλογική διέξοδο στον Κ. Μητσοτάκη. Εκλογές ζητούν και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά στο Μέγαρο Μαξίμου οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού είναι διχασμένοι και ο ίδιος φέρεται να τις απορρίπτει όσο διαρκεί ο πόλεμος.

Οσοι υποστηρίζουν τη γρήγορη προσφυγή στις κάλπες, αμέσως μετά το Πάσχα ή τον Ιούνιο – Ιούλιο, πιστεύουν ότι η σωρευμένη καύσιμη ύλη από τα σκάνδαλα θα καεί μέσα στην προεκλογική περίοδο. Ο Τσίπρας και η Καρυστιανού δεν θα έχουν προλάβει να φτιάξουν τα κόμματά τους, οι συνέπειες του πολέμου στην οικονομία δεν θα έχουν κορυφωθεί και η σημερινή αντιπολίτευση είναι διαχειρίσιμη. «Γιατί να θελήσουν οι πολίτες να πειραματιστούν σε ένα τόσο ασταθές περιβάλλον;» ρωτούν.

Οι υποστηρικτές της άποψης «εκλογές όσο αργότερα τόσο καλύτερα» θεωρούν ανεύθυνο να συρθεί σε αυτή τη συγκυρία η χώρα σε μια πολωτική εκλογική αναμέτρηση, από την οποία η ΝΔ θα χάσει την αυτοδυναμία της. «Εχει ευθύνη ο Μητσοτάκης απέναντι στον λαό και στον τόπο» επισημαίνουν. Στο βάθος υπάρχει η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά και το ζήτημα της αλλαγής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης στο τέλος Ιουνίου, που με όσα βαρύνουν στελέχη της κυβέρνησης δεν είναι αμελητέο. Αυτοί βλέπουν εκλογές τον Οκτώβριο ή στις αρχές του 2027 και ως τότε ευελπιστούν ότι τα παλιά και τα νέα κόμματα της αντιπολίτευσης θα φαγωθούν μεταξύ τους. «Ο Τσίπρας», λένε, «παρότι δηλώνει ότι έχει αλλάξει, παραμένει αμετανόητος για το παρελθόν και δεν λέει τίποτα για το μέλλον». Και ο Ανδρουλάκης μετά την απόφαση του Συνεδρίου για μη συνεργασία με τη ΝΔ «χαρίζει στον Μητσοτάκη το εκλογικό ακροατήριο που τον ενδιαφέρει».

Η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος δικαίου που ζήτησε το ΠαΣοΚ δεν πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, που έληγε η προθεσμία διεξαγωγής της, και ο Πρωθυπουργός τη μετέθεσε για 16 ή 17 Απριλίου. Πολλοί τη συνέδεσαν με τη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, όμως πρόσωπο εκ των έσω δηλώνει κατηγορηματικά ότι «άλλος ήταν ο λόγος, δεν γνώριζαν στο Μέγαρο Μαξίμου για τη δικογραφία». Ο λόγος που υπαινίσσεται σχετίζεται με τις υποκλοπές και τις πιθανές νέες δηλώσεις-αποκαλύψεις του Ταλ Ντίλιαν, που, αν γίνουν, ίσως ανοίξουν και νέες δικογραφίες και ας επιμένουν πρωθυπουργικοί συνεργάτες «ένοχος ένοχον ου ποιεί». Με όλα αυτά και όσα φαίνεται ότι θα ακολουθήσουν, πόσο μακριά μπορεί να πάει μια «δεδηλωμένη πλειοψηφία κατηγορουμένων»;