Με την προσοχή στραμμένη στις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ και γενικότερα στην πορεία του πολέμου στο Ιράν, η πολύπαθη Γάζα και η περιοχή της Δυτικής Οχθης του Ιορδάνη, όπου υποτίθεται ότι θα έπρεπε να λειτουργεί το κράτος των Παλαιστινίων, το οποίο συνεχώς υπονομεύουν οι Ισραηλινοί, έχουν αφεθεί στην τύχη τους και στους χωρίς, πλέον, κανένα έλεγχο εποίκους, που έχουν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος των δύο αυτών περιοχών.
Και το χειρότερο είναι ότι όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες του αλλοπρόσαλλου Τραμπ, που στηρίζει πλήρως τον ακραίο Νετανιάχου, δεν ασχολούνται με το ζήτημα αυτό, αλλά και οι Ευρωπαίοι δεν έχουν καταφέρει, παρά τις προσπάθειες ορισμένων χωρών, να επιβάλουν κυρώσεις στο Ισραήλ για τη στάση του. Και είναι χαρακτηριστική η τελευταία Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, όπου δεν ελήφθη τελικά η αναμενόμενη απόφαση για την άρση της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ – Ισραήλ, λόγω της παραβίασης όχι μόνο των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά και της ψήφισης από το ισραηλινό κοινοβούλιο της ποινής του θανάτου για τους Παλαστινίους.
Και η αλήθεια είναι ότι εδώ και καιρό επεκτείνεται συνεχώς η ανεξέλεγκτη βία των εποίκων στα κατεχόμενα, ταυτόχρονα με την επεκτατική πολιτική της κυβέρνησης Νετανιάχου. Με το βλέμμα στραμμένο στις εκλογές του φθινοπώρου και αντιμέτωπος με τις αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την παραπομπή του και τη σύλληψή του με την κατηγορία της διάπραξης εγκλημάτων πολέμου, ο ισραηλινός πρωθυπουργός έχει πλήρως ταυτιστεί με τον ακροδεξιό υπουργό του των Οικονομικών, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ διακήρυξε απτόητος ότι με τις τελευταίες ενέργειες της κυβέρνησης «θάβουμε την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους».
Και η αλήθεια είναι ότι, σύμφωνα με τις εκθέσεις του ΟΗΕ, πάνω από 72.000 Παλαστίνιοι έχουν σκοτωθεί μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023, το 80% των κτιρίων στη Δυτική Οχθη έχει καταστραφεί, ενώ έχει μειωθεί κατά 37% το τελευταίο τρίμηνο η ανθρωπιστική βοήθεια από τα Ηνωμένα Εθνη λόγω των ισραηλινών ελέγχων στα σύνορα. Ενω η δεύτερη φάση του περιώνυμου σχεδίου ειρήνης του Τραμπ, που προέβλεπε την περαιτέρω απομάκρυνση των ισραηλινών στρατευμάτων από τα κατεχόμενα εδάφη, έχει μείνει στα χαρτιά.
Κα όλα αυτά χωρίς ακόμη να έχει θιγεί το κύριο πρόβλημα από την παράνομη κατοχή πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ, τη στιγμή που όλοι ασχολούνται με τα πυρηνικά του Ιράν. Πρόκειται για ένα ζήτημα εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας που εδώ και χρόνια καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου, καθώς το Ισραήλ διαθέτει άγνωστο αριθμό πυρηνικών κεφαλών κρυμμένων σε μυστικά καταφύγια στην έρημο του Νεγκέβ, οι οποίες δεν έχουν δηλωθεί στα Ηνωμένα Εθνη.
Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι ήδη από τη δεκαετία του ’80 είχαν δημοσιευθεί φωτογραφίες από το εσωτερικό των εγκαταστάσεων αυτών που αποκάλυπταν με λεπτομέρειες το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ. Αλλά δεν δόθηκε, περιέργως πώς, καμία συνέχεια, με την ισραηλινή κυβέρνηση να αρνείται συνεχώς να σχολιάσει το σχετικό θέμα, ενώ έχει δατυπωθεί η άποψη ότι η διεθνής κοινότητα δείχνει ανοχή στο θέμα αυτό λόγω των γνωστών διώξεων που υπέστησαν οι Εβραίοι στο παρελθόν.
Και υπό το πρίσμα αυτό αναπτύχθηκε μια απαράδεκτη θεωρία, σύμφωνα με την οποία το Ισραήλ είχε όχι μόνο το δικαίωμα να κατέχει πυρηνικά όπλα, αλλά και να εξουδετερώνει τα πυρηνικά όπλα των εχθρών του.
