Ο πλούτος, η εξουσία και όλα αυτά μας φαίνονται τρόποι να επιδρούμε στους άλλους ώσπου να τους κατακτήσουμε ολοκληρωτικά
Γιατί ο δήμαρχος Αθηναίων επισκέφθηκε τον Πρωθυπουργό στο Μαξίμου, μου λέτε;
Ο κ. Ντράγκι δεν κρύβεται. Προτρέπει την Ευρώπη να αλλάξει ή έστω να ανακατευθύνει το σχήμα και μίγμα της οικονομικής πολιτικής και να δώσει προτεραιότητα στις επενδύσεις που διευρύνουν τις δεξιότητες των εργαζομένων και δημιουργούν τις προϋποθέσεις ανάπτυξης.
Η πραγματικότητα για την ελληνική οικονομία δεν επιτρέπει πανηγυρισμούς ή εφησυχασμό
Πως θα γέμιζαν τα νοσοκομεία από ειδικούς γιατρούς
«Καλώς ήλθες 2025 ή μήπως 1939;» ήταν ένας από τους πολλούς τίτλους που διάβασα εν όψει της χρονιάς που έρχεται
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Αναγκαία η άμεση συσχέτιση των προγραμμάτων με τις πραγματικές ανάγκες της παραγωγής
Αυτό που λείπει δεν είναι η «αντιπολίτευση», χωρίς την οποία μια χαρά ζούμε. Αλλά κάποιο εναλλακτικό σχέδιο εξουσίας, κάποια άλλη πρόταση διακυβέρνησης, χωρίς την οποία η δημοκρατία είναι κουτσή.
Οσο rebranding και αν κάνει ο Τσίπρας, οι μνήμες είναι ακόμα νωπές για να νουθετεί αφ' υψηλού
Tα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης επιχειρούν να «κοντύνουν» την προσπάθεια του ΠαΣοΚ να ανταγωνιστεί ευθέως τη Νέα Δημοκρατία
Οι μετριοπαθείς χειρονομίες των νέων κυβερνώντων στη Δαμασκό μπορεί ανά πάσα στιγμή να υπονομευτούν
O Ποινικός μας Κώδικας αντιμετωπίζει με την ίδια ποινή τους πάντες
Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε πώς σχεδιάζει η ελληνική διπλωματία τα επόμενα βήματά της στις ελληνο-τουρκικές σχέσεις
Καταγράφεται, δεκαετίες τώρα, μια ζηλευτή προσήλωση στο δόγμα: χτίσε ό,τι γουστάρεις, όπου γουστάρεις και θα το... τακτοποιήσουμε.
Όταν μια κυβέρνηση χάνει το όραμά της και απλά διαχειρίζεται καταστάσεις δεν αρκεί να «μπουκώνει» τους πολίτες με 12 μειώσεις φόρων, 5 μέτρα για τις τράπεζες και 3 μέτρα για τους ένστολους και τους χαμηλοσυνταξιούχους.
Η δεύτερη περίοδος της προεδρίας του Νίκου Ανδρουλάκη δείχνει πως είναι αρκετά διαφορετική από την πρώτη. Δείχνει πως έχει κατανοήσει λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος...
Το 2032, έτος κρίσης για το χρέος μας, δεν είναι μακριά. Οσο και αν το 1932 απέχει έναν αιώνα, οι δογματισμοί και οι συνέπειές τους δυστυχώς συνεχίζουν να μας συνοδεύουν.
Η πρόσβαση στην τραπεζική χρηματοδότηση είναι όρος επιβίωσης για όλες τις εμπορικές επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους.
Η πολιτική αδυναμία της αντιπολίτευσης να υπερβεί τη συνήθη τακτική δράσης, παρέχει στην εξουσία το πλεονέκτημα ενός παραποιητικού λόγου.