Νέες Εποχές

Πολλή συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό περί εκλογικού νόμου, κυβερνησιμότητας, ακόμα και τερατογένεσης. Ως εκ τούτου, η αναφορά σε κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις στις οποίες το εκλογικό σύστημα έπαιξε καθοριστικό ρόλο νομίζω ότι μπορεί να είναι χρήσιμη όσο και διαφωτιστική. Το 1987, βλέποντας ότι θα έχανε σίγουρα από τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) στις επόμενες εκλογές, το […]

Στη διακυβέρνηση, στην πολιτική και κομματική δράση παρατηρούνται αστοχίες, κακές εκτιμήσεις, άτοπες επιλογές, αναποτελεσματικές αποφάσεις. Σε μια ορθή στρατηγικά και πειθαρχημένη πορεία όλα αυτά μπορεί να απορροφηθούν στον χρόνο, νεότερα δεδομένα της δράσης να τα παραμερίσουν, η πολιτική εργασία υπέρ μιας νέας συνθήκης να τα καταστήσει δευτερεύουσας σημασίας στη μεγάλη διαδρομή. Υπάρχουν τα λάθη. Υπάρχουν […]

Παρατηρώντας την τάση του γιου μου Ερμή για τη μουσική σκεφτόμουν κάτι απλό: εάν πράγματι έχει ταλέντο, τι γίνεται μετά: Πώς μπορεί αυτό το ταλέντο να αποδώσει καρπούς; Κάθε καλλιτέχνης αναρωτιέται τι είναι το ταλέντο. Είναι ένα θείο δώρο; Είναι κληρονομικό; Το βέβαιο είναι ότι είναι δώρο. Ενα δώρο που πρέπει να το συντηρήσεις, να […]

Σαν σήμερα, πριν από 92 ακριβώς χρόνια, στις 30 Οκτωβρίου 1930, η Ελλάδα και Τουρκία υπέγραφαν στην Αγκυρα τη Συνθήκη Φιλίας, Ουδετερότητας, Συνδιαλλαγής και Διαιτησίας μετά από σχετική πρόταση του Ελευθέριου Βενιζέλου. Με τη Συνθήκη αυτή, που συνήφθη μόλις οκτώ χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαινιάσθηκε η πρώτη περίοδος της ελληνοτουρκικής φιλίας (ακολούθησε το 1933 […]

Το win-win ή gagnant-gagnant είναι το διαχρονικό όνειρο οικονομολόγων και πολιτικών: προσβλέπουν σε κράματα πολιτικών επωφελών σε όλους τους κοινωνικούς εταίρους, κατά το δυνατόν σε όλες τις κοινωνικές ομάδες και κατηγορίες. Το perdant-perdant, δηλαδή η αρνητική εξέλιξη των πραγμάτων όποια επιλογή και αν κάνει, όποιο στίγμα ή προσανατολισμό και αν δώσει στη δράση του, όποιες […]

Οχι βέβαια πως είμαστε σε θέση να λυπηθούμε άλλους, αλλά ρίχνεις μια ματιά στους Βρετανούς και τους λυπάσαι. Τους λυπάσαι για το πώς μπέρδεψαν τον εγωισμό – τον καλό εγωισμό που είναι ταυτόσημος της αυτοεκτίμησης – με το τραγούδι του πιο επικίνδυνου λαϊκισμού. Πίστεψαν πως σε έναν τόσο πολύπλοκο κόσμο εκείνοι θα τρέξουν ανέμελοι στο λιβάδι με […]

Ενας «εαυτοσχεδιασμός» στη Συνάντηση για τον Β. Λεοντάρη* Απέφυγα την Εισήγηση διότι «το να φύγεις ισοδυναμεί με το να χαράξεις μια γραμμή φυγής». Το ποίημα είναι μια τέτοια χάραξη φυγής, το θεωρητικό κείμενο δεν είναι. Εάν «φεύγει» κανείς με ένα θεωρητικό κείμενο, δεν μετατοπίζεται αλλά βηματίζει επιτόπου. Σκέφτομαι τον Ιωσήφ Μπρόνσκι: «η σύνθεση στίχων είναι […]

Προσπαθώ να γράψω στις σελίδες σου, ημερολόγιό μου, αλλά δεν είναι εύκολο, συνεχώς με αποδιοργανώνει ο υπολογιστής μου. Εγώ φταίω, φυσικά: μου έχει μείνει από εκείνα τα πολύ παλιά χρόνια που δημοσιογραφούσα η συνήθεια να κοιτάω συνεχώς τις ειδήσεις στο Internet – χειρότερος και από αυτούς που έχουν συνεχώς την τηλεόρασή τους ανοιχτή είμαι. Κάθε τόσο […]

Θα συμβούλευα, πάντως, τους οικολόγους ακτιβιστές να αποφεύγουν να πασαλείβουν μοντέρνους πίνακες, όπως, λ.χ., του αφηρημένου εξπρεσιονισμού (βλ. Jackson Pollock)· γιατί ελάχιστοι θα αντιληφθούν τη διαφορά.   ΣΤΑΥΡΟΣ, ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΟΣ ΜΥΗΣΗΣ Στην παραπαίουσα δραματικά Μεγάλη Βρετανία οι φλεγματικοί πολιτικοί στο Κοινοβούλιο εκ του σύνεγγυς αλληλοκατηγορούνται σαρκαστικά από έρκους οδόντων. Εδώ, οι μη φλεγματικοί ομόλογοί τους αλληλοεκτοξεύουν […]

Είναι ένα περιβάλλον που ευνοεί το κακό, το κάνει να φαίνεται εύκολο και κυρίως το κάνει να μη φαίνεται και τόσο κακό

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας (ΚΚΚ) πραγματοποίησε το 20ό Εθνικό Συνέδριό του στις 16-22 Οκτωβρίου. Ενώ το συνέδριο αυτό, που πραγματοποιείται κάθε πέντε χρόνια, συνήθως χαρακτηρίζεται από την αγωνία για το ποιος θα βρεθεί στα υψηλά κλιμάκια – στη Διαρκή Επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου -, αυτή τη φορά ήταν βέβαιο ότι ο Σι Τζινπίνγκ θα παρέμενε […]