Καὶ ὅλως ἄπιστον, οἶμαι, ταῖς πολιτείαις ἡ τυραννίς, ἄλλως τε κἂν ὅμορον χώραν ἔχωσι. (Κατά τη γνώμη μου, η τυραννίδα δεν εμπνέει απολύτως καμία εμπιστοσύνη στις δημοκρατίες, και για άλλους λόγους, ακόμα και όταν γειτονεύουν με αυτήν.) Δημοσθένης, Ὀλυνθιακὸς α΄ 1.5. Το ερώτημα εάν η πολύμηνη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία πρόκειται να αλλάξει τον […]
Οι επαναστάσεις είναι για τους νέους, εξ ου και η έλευση του πανκ ήταν μια υπόθεση των εικοσάρηδων – του Τζο Στράμερ, του Τζόνι Λάιντον, του Σιντ Βίσιους. Μαζί τους, όμως, σε ιδιότυπους ρόλους μεντόρων ή βοηθών πορεύτηκαν και άλλες γενιές. Η Βίβιεν Γουέστγουντ, για παράδειγμα, ήταν 36 ετών όταν οι Sex Pistols τραγουδούσαν το Anarchy […]
Για 272 ημέρες, όπως έλεγε ο ίδιος, ο Τόνι Βακάρο ταυτίστηκε με το κακό. Τόσο κράτησε η θητεία του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και παρά το γεγονός ότι δεν αμφισβήτησε ποτέ τη σημασία της νίκης κατά του Χίτλερ η βία εκείνων των εννέα μηνών τον σημάδεψε για όλα τα υπόλοιπα χρόνια της μακράς ζωής του. […]
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971 και είναι συγγραφέας. Κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες θεματικές ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα γερμανικά, στα ιταλικά και στα σερβικά. Πιο πρόσφατο βιβλίο του το «Μικρές αυτοκρατορίες. Muratti. Ενας αποχαιρετισμός» (εκδ. Πόλις)
100 χρόνια Warner Bros.
Είθισται οι ημέρες της αλλαγής του χρόνου να προκαλούν από μόνες τους έναν αναστοχασμό πεπραγμένων. Δηλωτική ενός κύκλου που κλείνει για να ανοίξει ένας άλλος, προσωπική ή συλλογική, η ανασκόπηση αυτή δεν έχει μόνο χαρακτήρα απλής ανάμνησης συμβάντων. Ως διαδικασία μνήμης περιλαμβάνει το στοιχείο της προβολής τόσο προς το παρελθόν όσο και προς το μέλλον. […]
Η Συνθήκη της Λωζάννης είναι συνυφασμένη με τον δεύτερο αιώνα της ιστορίας του ελληνικού κράτους. Η Επανάσταση του 1821 σήμαινε μια αργόσυρτη επέκταση των ορίων της ελληνικής επικράτειας. Η Συνθήκη της Λωζάννης σήμαινε μια οριστική εθνική ολοκλήρωση. Η Ελλάδα που διέγραψε η Συνθήκη είναι σχεδόν αυτή που γνωρίζουμε σήμερα, μόνο τα Δωδεκάνησα προστέθηκαν το 1947. […]
Είναι συγκίνηση, αυτές τις γιορτινές ημέρες, ημέρες συγγνώμης και αγάπης, να μου έχει δοθεί από τη μοίρα η ευλογία να γιορτάσω μαζί με τη Μαρία Καλογεροπούλου την είσοδό της στα 100 της χρόνια. Πιστεύω πως μονάχα μια τραγουδίστρια της όπερας μπορεί να μιλήσει για το δέος, τον τρόμο που οδηγεί στην υπέρβαση και το πώς […]
«Πέτυχα τον στόχο μου και πέρασα στο Ωδείο Αθηνών, όπου με ανέλαβε μια σπουδαία δασκάλα, που θα έπαιζε καθοριστικό ρόλο στην καλλιτεχνική διαμόρφωσή μου: η Ελβίρα Ντε Ιντάλγκο. Σε αυτή τη λαμπρή ισπανίδα καλλιτέχνιδα οφείλω όλη την καλλιτεχνική, σκηνική και μουσική κατάρτισή μου». Αυτά τα λόγια, με τα οποία περιέγραφε η Μαρία Κάλλας τις οφειλές […]
Ποια ακριβώς ήταν η Μαρία Κάλλας; «Τελευταία μεγάλη καλλιτέχνιδα», όπως την ήθελε ο μαέστρος και εκπαιδευτής της Σκάλας του Μιλάνου Αντονίνο Βότο; Ή μήπως «η Βίβλος της όπερας», όπως τη θεωρούσε ο Λέοναρντ Μπερνστάιν; Μια πιο πραγματιστική απάντηση, πιο κοντά στην πεζή εποχή μας, δόθηκε εδώ και μία δεκαπενταετία από το γνωστότερο περιοδικό για την […]
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986. Σπούδασε Νομικά και εργάζεται ως γραφίστρια και web designer. Συμμετέχει στη συντακτική επιτροπή του λογοτεχνικού περιοδικού «Φρέαρ». Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2017 για τη συλλογή διηγημάτων και μικρών πεζών «Το κήτος». Η νουβέλα της «Ησυχα να πας» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη.
Ο σπουδαίος γάλλος συγγραφέας Emmanuel Carrère (1957) ξεκίνησε το δημιουργικό του διάβημα ως ταλαντούχος μυθιστοριογράφος, μα προοδευτικά, αφού πέρασε από το σενάριο και τη σκηνοθεσία, έγινε ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους εκπροσώπους του είδους που αποκαλείται «non-fiction». Αυτή τη φόρμα γραφής, που δανείζεται το υποκειμενικό βλέμμα του αφηγητή από το μυθιστόρημα και την πραγματική ανθρώπινη […]
Ο παρελθών χρόνος κι ο χρόνος ο παρών / Είναι πιθανόν παρόντες στο μέλλοντα χρόνο / Κι ο μέλλων χρόνος ίσως περιέχεται στο Παρελθόν. / Αν ο χρόνος όλος είναι αιωνίως παρών / Ο χρόνος όλος είναι μη ανακτήσιμος. Οταν ο Τ.Σ. Ελιοτ έγραφε αυτές τις γραμμές το 1935, είχαν περάσει είκοσι πέντε […]
Εδώ και αρκετά χρόνια, ιδίως από τις ευρωεκλογές του 2014 και μετά, η άκρα δεξιά βρίσκεται σε μια ανοδική τροχιά. Η πορεία αυτή καταγράφεται τόσο με όρους ποσοτικούς καθώς παρατηρείται αύξηση της εκλογικής δυναμικής αρκετών εκπροσώπων της κομματικής οικογένειας της ευρωπαϊκής άκρας δεξιάς, όσο και με όρους πολιτικούς καθώς διευρύνεται το ειδικό βάρος της στο […]
Τις μέρες των μεγάλων θρησκευτικών εορτών αναρωτιόμαστε συχνά για το περιεχόμενο και για την ποιότητα της πίστης που εκδηλώνουμε με τη συμμετοχή μας σε συγκεκριμένες λατρευτικές πρακτικές, αλλά και με τη μέθεξη στην όλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Είναι μάλλον κοινότοπη η διαπίστωση πως μέσα στις εκκοσμικευμένες, μετανεωτερικές κοινωνίες φαίνεται να έχει χαθεί το αρχικό νόημά της. […]
Στο τέλος, το μόνο που θα απομείνει να θεσπισθεί θα είναι το επίδομα ατέκνων. ΣΤΑΥΡΟΣ, ΛΕΦΤΟΔΕΝΔΡΟΝ ΤΟ ΑΕΙΦΟΡΟΝ Ανταλλάσσονται ευχές ανέξοδες, δίνονται υποσχέσεις ανεκπλήρωτες, ακούγονται δεσμεύσεις που δεν είναι παρά αποφθέγματα. Ομως αν το θελήσουμε, ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, μπορούμε να κάνουμε καλύτερο τον κόσμο! ΖΑΚΥΝΘΙΟΣ Ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντικυβέρνησης περιπλανάται […]
Eπιφυλλιδες
Γεννήθηκε το 1979 στη Λευκωσία και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά, ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2015 (εξ ημισείας με τη Μαρία Φίλη) για τη συλλογή διηγημάτων «Μια χαρά». Το μυθιστόρημά του «Εκεί που ζούμε» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη
Πώς μπορεί να γίνει αντιληπτή η έννοια της πίστης σε μια κοσμική εποχή; Υπάρχει στάση ζωής που να μπορεί να την ενσωματώσει εντός μιας κοινωνίας πλήρως προσανατολισμένης προς τις γήινες αξίες; Το ερώτημα τίθεται ήδη από τις απαρχές της νεωτερικότητας, όταν η Γαλλική Επανάσταση εγκαθίδρυσε το έθνος στο επίκεντρο της κοινότητας στη θέση της θρησκείας. […]
Στην εποχή της προτεσταντικής μεταρρύθμισης, ο Λούθηρος σε ένα φυλλάδιό του γελοιοποιούσε τον Αρχιεπίσκοπο Μαγεντίας που ισχυριζόταν πως είχε στην κατοχή του «μια ολόκληρη λίβρα του ανέμου που φύσηξε για τον προφήτη Ηλία στη σπηλιά του όρους Χωρήβ, καθώς και δύο φτερά και ένα αβγό της περιστεράς του Αγίου Πνεύματος». Πεντακόσια χρόνια έχουν περάσει από […]