Νέες Εποχές

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις καθιστούν σαφές ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν χαίρει μεγάλης εμπιστοσύνης από την πλευρά των πολιτών. Και παραπέρα, ότι αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης δείχνει να τροφοδοτεί, μεταξύ άλλων, τον αντισυστημισμό, τον νατιβισμό, τη δημαγωγία ή την αποπολιτικοποίηση των πολιτών. Πολύ λογικό κάτι τέτοιο στο μέτρο που το πολιτικό σύστημα δείχνει προσανατολισμένο […]

Libro d’oro Μόλις είδα τα ισοπεδωμένα κτίρια που είχαν γίνει οι όροφοί τους στρώσεις μιλφέιγ, ο νους μου πήγε στον σεισμό του Αιγίου, το 1995: το ξενοδοχείο Ελίκη είχε συμπιεστεί με αυτόν τον τρόπο, σκοτώνοντας έντεκα γάλλους τουρίστες. Δεκαέξι ντόπιοι σκοτώθηκαν σε πολυκατοικία στο κέντρο του Αιγίου. Θυμήθηκα την αγωνία με τον μικρό Ανδρέα Μπογδάνο, […]

Κάρολ Σλόαν (5 Μαρτίου 1937 – 23 Ιανουαρίου 2023) Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, προτού επισκιαστεί από το μικρό του αδελφάκι της φολκ που χάρη στην Τζόαν Μπαέζ και στον Μπομπ Ντίλαν θα μεγάλωνε απότομα, το τζαζ φεστιβάλ του Νιούπορτ στο Ροντ Αϊλαντ ήταν το θερινό μουσικό γεγονός που προσέλκυε τα σημαντικότερα ονόματα της […]

Πάκο Ραμπάν (18 Φεβρουαρίου 1934 – 3 Φεβρουαρίου 2023) «Το ράψιμο είναι δουλεία». Ασυζητητί, αλλά πρόκειται για αφορισμό που αποκτά ξεχωριστό νόημα όταν τον αρθρώνει ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ντιζάινερ. Ετσι δικαιολογούσε ο Φρανθίσκο Ραμπανέδα ι Κουέρβο, γνωστότερος ως Πάκο Ραμπάν, την κλίση του προς το μέταλλο, το πλαστικό, το βέλκρο, το φάιμπεργκλας και […]

Yπάρχει μια αναθεωρητική τάση μεταξύ μερίδας κυρίως ιστορικών, αλλά και λίγων πολιτικών επιστημόνων και οικονομολόγων, ως προς τη γέννηση της δημοκρατίας ως πολιτεύματος. Ξεκίνησε το 1943 με ένα άρθρο του δανού ιστορικού Θόρκιλντ Γιάκομπσεν στο περιοδικό «Journal of Near Eastern Studies» («Primitive Democracy in Ancient Mesopotamia») για «πρωτοδημοκράτες» στις πόλεις των Σουμέριων Ουρ, Ουρούκ, Λαγκάς, […]

Τελικά, αυτός που ήρθε νύχτα ήταν ο Εγκέλαδος για να κονιορτοποιήσει με τραγικό τρόπο το κατά συμμάχων εντεινόμενο ψηφοθηρικό νταηλίκι. ΣΤΑΥΡΟΣ, ΠΡΩΗΝ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΑΓΚΥΡΑΣ Πόπη Τσαπανίδου: Ελα πρόεδρε, με φόρα. Κώστας Ουράνης: Τώρα γυρίζω και κοιτάζω / και την ζωή μου αναμετρώ / πόσο μεγάλη ήταν η φόρα / πόσο το πήδημα μικρό. ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΑΚΟΣ, […]

Φρεντ Τέρνα (8 Οκτωβρίου 1923 – 8 Δεκεμβρίου 2022) «Γνωρίζω τις αντανακλάσεις της φωτιάς των κρεματορίων στον τοίχο ενός μπλοκ. Πώς ζωγραφίζει κανείς τη σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα του βίαιου αφανισμού του;». Δεκαετίες μετά τη σωτηρία του από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όταν είχε πια μετασχηματίσει τη φρίκη τους σε μαρτυρία τέχνης, ο Φρεντ Τέρνα δεν είχε […]

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Είναι χημικός μηχανικός, διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πατρών και απόφοιτος της Σχολής Ανωτάτων Εμπορικών Σπουδών του Παρισιού στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Εχει εκδώσει τρία μυθιστορήματα. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Λιθούπολη» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Εστίας

Στη νεότερη πολιτική το κάλεσμα στον λαό λειτουργεί διπλά. Είτε κάποιος καλεί μια υπαρκτή κίνηση του λαού ώστε αυτή να αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή και στόχο. Είτε με το κάλεσμα επιδιώκουμε να «κατασκευάσουμε» έναν λαό από έναν πληθυσμό που δεν βρίσκεται σε κατάσταση αφύπνισης. Στην πρώτη περίπτωση, είναι από πριν ορατή η παρουσία ενός κινήματος, μιας […]

Οι αντιπαραθέσεις για το «Μένουμε Ευρώπη» και οι αποκαλύψεις για το λεγόμενο «Qatargate» ανέδειξαν, μεταξύ άλλων, πόσο κακοσχεδιασμένα είναι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις. Πολλοί ευρωπαίοι πολίτες διερωτώνται αν αξίζει να συντηρούν θεσμούς και αξιωματούχους που ζουν σε εξωπραγματικές σφαίρες χλιδής και έλλειψης λογοδοσίας. Υπάρχει σημείο αναφοράς για τον έλεγχο ποιότητας των […]

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1975. Σπούδασε νομικά, επικοινωνία και δημιουργική γραφή. Εχει εκδώσει τρία μυθιστορήματα, μία συλλογή διηγημάτων και μία νουβέλα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο της με τίτλο «120 γραμμάρια» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νεφέλη

Σε επιστολή προς τον αδελφό του, έπαρχο στη ρωμαιοκρατούμενη Μικρά Ασία, ο πολιτικός και φιλόσοφος Κικέρων γράφει: «Μίλα πού και πού ελληνικά στους έλληνες υπηκόους σου· κολακεύονται επειδή πιστεύουν ότι μιλούν την ωραιότερη γλώσσα του κόσμου». Πρόκειται εν μέρει για συμβουλή διπλωματικής διαχείρισης (όπου μπορεί κανείς να διακρίνει και κάποια ειρωνεία) αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία […]