Η Μέση Ανατολή διολισθαίνει σε μια γενικευμένη σύρραξη, οι συνέπειες της οποίας υπερβαίνουν τα γεωγραφικά σύνορα της περιοχής, απειλώντας να επανακαθορίσουν τη διεθνή τάξη πραγμάτων. Ενώ η Τεχεράνη και η Ιερουσαλήμ ανταλλάσσουν πλήγματα σε μια πρωτοφανή κλιμάκωση, πίσω από την πολεμική ρητορική αναδύεται ένα σύνθετο πλέγμα προσωπικών επιδιώξεων και οικονομικών αναγκαιοτήτων.

Για τους δύο πρωταγωνιστές της κρίσης, τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο πόλεμος δεν αποτελεί μόνο γεωπολιτικό γεγονός, αλλά και έναν κρίσιμο μηχανισμό πολιτικής διαχείρισης.

Το «πολιτικό οχυρό» του Νετανιάχου

Για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, η επιθετική στάση απέναντι στο Ιράν λειτουργεί ως πολλαπλό εργαλείο εσωτερικής επιβίωσης. Σε μια περίοδο που η ισραηλινή κοινωνία παραμένει βαθιά διχασμένη, η κλιμάκωση επιλύει πέντε κρίσιμα μέτωπα.

Δικαστική ασυλία

Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετατοπίζει την ατζέντα από τις αίθουσες των δικαστηρίων, όπου ο κ. Νετανιάχου αντιμετωπίζει κατηγορίες για διαφθορά, στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Κυβερνητική συνοχή

Ο πόλεμος λειτουργεί ως η απόλυτη «συγκολλητική ουσία» για έναν εύθραυστο δεξιό συνασπισμό που, πριν από την κρίση, βρισκόταν στα πρόθυρα κατάρρευσης.

Υποβάθμιση του μετώπου της Γάζας

Με τη μετατόπιση της προσοχής στο «κεφάλι του χταποδιού» στην Τεχεράνη, οι πιέσεις των οικογενειών των ομήρων για άμεση συμφωνία με τη Χαμάς υποχωρούν από το προσκήνιο.

Αποκατάσταση του γοήτρου

Μετά το στρατηγικό σοκ της 7ης Οκτωβρίου, τα στοχευμένα πλήγματα κατά ιρανικών στόχων παρουσιάζονται ως η έμπρακτη απόδειξη ανάκτησης της αποτρεπτικής ισχύος του Ισραήλ.

Η αμερικανική εμπλοκή και ο άξονας της «Μέγιστης Πίεσης»

Στην Ουάσιγκτον, ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να εγκαταλείπει τις προεκλογικές υποσχέσεις για τον τερματισμό των «ατέρμονων πολέμων», υιοθετώντας μια πολιτική «απόλυτης αποτροπής». Η προσωπική χημεία μεταξύ Τραμπ και Νετανιάχου έχει δημιουργήσει έναν στενό άξονα λήψης αποφάσεων που παρακάμπτει τις παραδοσιακές διπλωματικές οδούς, προκαλώντας έντονη ανησυχία στις Βρυξέλλες και τον ΟΗΕ.

Ωστόσο, η στρατηγική αυτή χαρακτηρίζεται από πολλούς αναλυτές ως ένας «πόλεμος επιλογής» χωρίς σαφές σχέδιο εξόδου (off-ramp). Οι κίνδυνοι παραμένουν απτοί: η ικανότητα του Ιράν για ασύμμετρα αντίποινα μέσω πληρεξουσίων και η απειλή για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ συνθέτουν ένα περιβάλλον εξαιρετικά υψηλού ρίσκου.

Η αποστολή Κούσνερ και το παρασκήνιο της «ειρήνης»

Ενώ οι στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, μια παράλληλη, αθόρυβη διπλωματία εξελίσσεται στο παρασκήνιο. Σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Axios, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ενεργοποιήσει τους πλέον έμπιστους συνεργάτες του, τον Τζάρεντ Κούσνερ και τον ειδικό απεσταλμένο Στίβεν Γουίτκοφ, για τη διερεύνηση μιας συνολικής συμφωνίας με την Τεχεράνη.

Οι δύο άνδρες, οι οποίοι διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στις «Συμφωνίες του Αβραάμ», φέρονται να έχουν ήδη ξεκινήσει διερευνητικές επαφές μέσω τρίτων χωρών (όπως το Ομάν), εξετάζοντας ένα πλαίσιο που θα περιλαμβάνει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και αυστηρούς περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Η κίνηση αυτή αντανακλά την επιθυμία του Τραμπ να λειτουργήσει ως ο «απόλυτος διαπραγματευτής» (dealmaker), επιδιώκοντας μια νίκη που θα συνδυάζει τη στρατιωτική ισχύ με τη διπλωματική επιτυχία.

Η «δικτατορία» της αντλίας

Παρά τη στρατιωτική αποφασιστικότητα, η πραγματικότητα των αγορών αρχίζει να επιβάλλει τους δικούς της κανόνες. Με τη μέση τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ να ξεπερνά τα 6 δολάρια ανά γαλόνι, ο κ. Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάντασμα του πληθωρισμού που απειλεί την πολιτική του βάση.

Οι πρόσφατες αναρτήσεις του στο Truth Social, όπου συνδυάζει τις απειλές με την ετοιμότητα για μια «μεγάλη συμφωνία», αποκαλύπτουν μια στροφή προς τη διπλωματική αναζήτηση. Η Ουάσιγκτον φέρεται να έχει ήδη βολιδοσκοπήσει μεσολαβητές στο Ομάν και την Ελβετία, αναζητώντας μια φόρμουλα που θα της επιτρέψει να «κηρύξει τη νίκη» χωρίς να υποστεί περαιτέρω οικονομική αιμορραγία.

Μεταξύ ισχύος και αδιεξόδου

Το δίλημμα για τους δύο ηγέτες είναι κοινό. Για τον Νετανιάχου, ο πόλεμος είναι το πολιτικό του καταφύγιο· για τον Τραμπ, είναι μια μάχη ανάμεσα στην εικόνα του ισχυρού ηγέτη και την ανάγκη προστασίας της αμερικανικής οικονομίας. Όσο οι επιχειρήσεις συνεχίζονται, το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για μια στρατηγική αναδιάταξη της Μέσης Ανατολής ή για μια κλιμάκωση χωρίς επιστροφή; Σε κάθε περίπτωση, η έκβαση αυτής της σύγκρουσης θα καθορίσει όχι μόνο τον χάρτη της περιοχής, αλλά και την προσωπική πολιτική μοίρα των δύο ανδρών.

Σε κάθε περίπτωση, η έκβαση αυτής της σύγκρουσης θα καθορίσει όχι μόνο τον χάρτη της περιοχής, αλλά και την προσωπική πολιτική μοίρα των δύο ανδρών. Η ιστορία θα δείξει αν η «διέξοδος» που αναζητείται θα βρεθεί στα πεδία των μαχών ή στα μυστικά γραφεία των διαπραγματευτών.